شفقنارسانه_ صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد.
«مشکلات خاص» تیتر روزنامه اعتماد است که به بیان روایت هایی از بازار دارو در دوران جنگ پرداخت و نوشت: «جنگ چه ۱۲ روزه و چه ۴۰ روزه با خودش بحران میآورد، بحرانهایی که زندگی عادی افراد را تحت تاثیر قرار میدهد. یکی از این بحرانها، مساله دارو است که هر چند با کمبود و قحطی مواجه نشد، اما افرادی که مخاطبان داروهای خاصتر بودند را با چالش مواجه کرد؛ چالشی که اغلب مردم از آن با عنوان افزایش فزاینده قیمت دارو یاد میکنند. «لیلا»؛ یک دختر شش ماهه دارد که دچار حساسیت به پروتئین گاوی است. او تنها یکی از هزاران نوزادی است که به دلایل ژنتیکی نمیتواند شیر مادر یا شیرخشک معمولی مصرف کند و جزو گروههای حساس طبقهبندی میشود. شیرخشک این نوزادان عموما در ایران وارداتی است و حالا با بسته شدن مسیرهای واردات کالا به ایران، یکی از اولین گروههایی که دچار اضطراب شدهاند، بچههایی هستند که در معرض گرسنگی قرار دارند. لیلا میگوید: «دولت برای یک شیرخوار ۶ ماهه، ۱۰ قوطی شیرخشک در نظر گرفته است و با نرخ دولتی آن را عرضه میکند. تهیه شیرخشک رژیمی آپتامیل پپتی پیش از روزهای جنگ هم کار چندان راحتی نبود و حالا جنگ، استرس ما را برای خرید این شیرخشک چند برابر کرده است. نمیتوانم بگویم شیرخشک نیست؛ هست، اما اینطور هم نیست که به راحتی از هر داروخانهای بتوان آن را تهیه کرد. به نظر میرسد داروخانهها نگران کمبود شیرخشک هستند و با احتیاط شیرخشک میفروشند. مثلا در هر بار مراجعه فقط یک قوطی شیرخشک میدهند و بعضی وقتها هم اصلا نمیفروشند.»
«تله تمرکز در تجارت ایران» تیتر روزنامه دنیای اقتصاد است که بر لزوم تنوعبخشی به شبکههای لجستیکی و تجاری تاکید کرد و نوشت: « درحالیکه ایران بهدلیل موقعیت ژئوپلیتیک خود، بهطور طبیعی از ظرفیتهای بالای لجستیکی و تجاری برخوردار است، بسیاری از این ظرفیتها خاموش مانده است. «دنیایاقتصاد» با بررسی آماری نشان داده است که پس از اعمال تحریمها، تجارت خارجی و شریانهای لجستیکی ایران به سمت «تمرکزگرایی» حرکت کرده است. کاهش تعداد کشورهایی که ۸۰درصد صادرات ایران به آنها انجام میشود، از ۱۸ کشور در سال ۱۳۸۹ به ۷ کشور در سال ۱۴۰۰، بازتابی از تمرکز صادرات ایران بر چین، امارات، ترکیه و عراق است. از سوی دیگر، تحریمهای اقتصادی موجب شده است که از سال۱۴۰۰ به بعد، بیش از ۳۰درصد واردات ایران، با دور زدن تحریمها، از مبدأ امارات انجام شود. اکنون با تیره شدن روابط ایران و امارات و همچنین محدود شدن مسیرهای تجارت دریایی، زمان حرکت به سمت «تنوعبخشی» به شبکههای لجستیکی و تجاری فرا رسیده است؛ راهبردی که ضرورت دارد و میتواند ظرفیت تبدیل ایران به یک هاب تجارت منطقهای و جهانی را تقویت کند.»
