شفقنارسانه_ صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد.
«جنگ چقدر زمیــــــــــن را گرم کرد؟» تیتر روزنامه پیام ماست که در مطلبی به پیامد جنگ بر گرمایش زمین پرداخت و نوشت: «بهای اقلیمی جنگ علیه ایران برای اتمسفر زمین چقدر تمام شد؟ سنجش میزان انتشار کربن در چنین درگیری گستردهای، فراتر از شمارش ساده تعداد موشکهای شلیکشده یا تانکرهای منهدمشده است. اکنون این پرسش مطرح است که چگونه باید «کربنِ حاصل از نبرد» و «اختلال در چرخههای کلان انرژی» را مقایسه کرد؟ از یک سو، شعلههای سرکش آتش در پالایشگاهها و مصرف سرسامآور سوخت جت در جنگندهها، حجم عظیمی از دیاکسیدکربن را روانه جو میکند؛ اما از سوی دیگر، توقف اجباری غولهای اقیانوسپیما در تنگه هرمز و جابهجاییهای جمعیتی، پارامترهایی هستند که محاسبات آلایندگی را با چالش روبرو میکنند. اما آیا سکونِ اجباریِ بخشی از صنعت، واقعاً به معنای کاهش انتشار است یا تنها جرقهای برای بازگشت به سوختهای کثیفتری چون زغالسنگ در گوشهای دیگر از جهان؟ در میانه این میدانِ دودآلود، شناختِ متغیرهایی که گاه بهصورت متناقض باعث کاهش یا جهشِ ناگهانی آلایندگی میشود، تنها راه برای فهم عمقِ فاجعهای است که شاید سالها پس از خاموشیِ جنگ، اثرات خود را در گرمایش جهانی نشان دهد.»
«ریزشها و رویشهای جنگ» تیتر روزنامه اعتماد است که در گفتگو با تقی آزاد ارمکی به ایران پس از جنگ پرداخت و نوشت: « ایران در دوران پساجنگ چه شرایطی خواهد داشت؟ این پرسش از منظری خاص مهمترین ابهامی است که در ناخودآگاه جمعی بسیاری از ایرانیان لانه کرده است؟ آیا شرایط به شکل سابق خواهد بود؟ اوضاع بدتر میشود یا دریچههای تازهای به سمت توسعه و دموکراسی باز میشود؟ تقی آزادارمکی، تحلیلگر سیاسی و جامعه شناس در گفتوگو با «اعتماد» تلاش میکند با نگاهی به جنگ ۴۰روزه تصویری از ایران فردا ارایه کند. او معتقد است، اینبار صورتبندی ایران نه با تکیه بر گذشته بلکه مبتنی بر آینده شکل میگیرد. آیندهای که در آن توسعه و رفاه در کنار مردمسالاری اصل خواهد بود و شاکله کلی سیستم و جامعه را شکل میدهد. این جامعهشناس همچنین کنشگری دولت پزشکیان در این دوران تحولی را مورد بررسی قرار داده و میگوید، پزشکیان به مهمترین تعارض جمهوری اسلامی یعنی دوگانه دولت- حاکمیت پایان داده و با تکیه بر این دستاورد این دولت میتواند پایههای ایران فردا را بنیان نهد. فردایی که در آن حاکمیت پاسخگو بوده و برای تحقق دموکراسی-توسعه تلاش میکند.»
