شفقنارسانه_ صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد.
« راه نجات شریانهای زخمی» تیتر روزنامه اعتماد است که در گزارشی بر لزوم ترمیم آسیب های جنگ در اقتصاد صنعتی اشاره کرد و توضیح داد: «با استقرار آتشبس و فروکش کردن التهابات نظامی در منطقه خلیجفارس، اکنون غبارها فرونشسته و تصویر دقیقتری از جغرافیای صنعتی کشور در نخستین ماه از سال «۱۴۰۵ » نمایان شده است. ارزیابیهای فنی و میدانی نشان میدهد که برخلاف پیشبینیها و نگرانیهای اولیه، تاسیسات بالادستی، چاههای استخراج نفت و سکوهای اصلی از گزند آسیبهای مستقیم در امان ماندهاند؛ اما نوک پیکان صدمات، بخشهای حساس و پاییندستی، بهویژه برخی پالایشگاههای کلیدی و گلوگاههای فرآیندی را هدف قرار داده است. در این برهه حساس و نفسگیر، آسیب به پالایشگاهها تنها به معنای افت موقت تولید بنزین یا گازوییل نیست، بلکه زنگ خطری بیسابقه برای ستون فقرات اقتصاد صنعتی، یعنی مجتمعهای عظیم پتروشیمی است. توقف یا کاهش کارکرد واحدهای پالایشی، جریانی از بحران را به شکل دومینووار به سمت صنایع پاییندستی روانه میکند که مهار آن نیازمند دقتی جراحیگونه است. عبور موفقیتآمیز از این بحران پیچیده و مهار اثرات مخرب دومینویی آن بر صنایع خرد و کلان، نیازمند گذار از نگاه سنتی به مدیریت بحران است. زمان آن فرا رسیده که با ایجاد یک «حکمرانی ریسک یکپارچه و مشارکتی» میان دولت، بخش خصوصی و غولهای صنعتی، بازسازی تاسیسات تخریبشده را نه به چشم یک هزینه تحمیلی، بلکه به عنوان یک سرمایهگذاری استراتژیک برای گذار به پتروپالایشگاههای هوشمند و مقاوم ببینیم. تنها از مسیر ارتقای تابآوری، تنوعبخشی به زنجیره خوراک و اجرای دقیق اصول پدافند غیرعامل است که شریانهای زخمی امروز صنعت، به شبکهای روئینتن، انعطافپذیر و پایدار برای تضمین آینده اقتصاد ایران تبدیل خواهند شد.»
«زخم جنگ بر خانهها» تیتر روزنامه شرق است که گزارشی از گرفتاری خانوادههای جنگزده برای دریافت خسارت مسکن ویران خود در دو جنگ کار کرد و نوشت: «دو جنگ در فاصله هشت ماه چیزی حدود ۵۴ هزار میلیارد تومان خسارت به خانههای مسکونی ایران وارد کرده است؛ خسارت سنگینی که به دولت دچار کسری بودجه تحمیل شده و البته روال پرداخت آن بسیار نفسگیر و با اعتراض فراوان مالکانی بوده است که خانهخراب جنگ شدهاند. بعضی خانوادههای جنگزده میگویند که همچنان آواره هستند و نتوانستهاند ریالی برای ترمیم خانه خود یا حتی وامی برای ودیعه مسکن دریافت کنند، برخی در هتلهای شهر اسکان داده شدهاند و به ارقام کارشناسی خسارت اموال خود اعتراض دارند و برخی دیگر خبر میدهند که خسارت خانه آنها جبران شده است اما بخش غالب خسارت را از جیب پرداختهاند.»
