شفقنا- محمد مهاجری، فعال سیاسی اصولگرا در گفتوگو با «اعتماد» در خصوص تبعات انسداد ارتباطی ایجاد شده میگوید: «در زمان بحران و اعتراضات و سوءاستفاده دشمنان برای مردم قابل پذیرش است که سیستم برخی محدودیتهای مقطعی را ایجاد کند تا به سرعت کشور از بحران عبور کند و به حالت عادی بازگردد. حتی عقلای جامعه با اعمال برخی محدودیتهای مقطعی مشکلی ندارند. اما چند نکته در این خصوص وجود دارد و آن اینکه باید مشخص شود دلیل اصلی نارضایتیها طی سالهای اخیر به خصوص یکسال گذشته چه بوده است؟ اگر خاطرتان باشد زمانی که آقای پزشکیان قرار بود رییسجمهور شود، اغلب نظرسنجیها، مطالباتی چون رفع فیلترینگ و گشایشهای اجتماعی و سیاسی در کنار مسائل اقتصادی را مهمترین نیازهای کشور معرفی میکردند. اما پس از اینکه آقای پزشکیان رییسجمهور شد و در شرایطی که بهطور طبیعی باید زمینه تحقق مطالبات مردم فراهم شود، شورای عالی فضای مجازی با این مطالبه مردم و وعده رییسجمهور مخالفت کرد تا زمینهای برای رفع فیلترینگ فراهم نشود. این روند باعث گسترش نارضایتیهای عمومی و اجتماعی شد.»
مهاجری ادامه میدهد: «وقتی بخش قابل توجهی از مطالبات مردم به همین مطالبات ارتباطی و اینترنتی بازمیگردد، وقتی زمینه تحقق این مطالبات فراهم نشد، طبیعی است که وعدههای بر زمین مانده به شکل نارضایتیهای عمومی بروز و ظهور میکند. امروز که بحران اعتراضی سال ۱۴۰۴ بهطور چشمگیری فروکش کرده، سیستم باید به سمت تحقق مطالبات مردم حرکت کند. نباید اجازه داده شود یکی از مطالبات مهم مردم دوباره بر زمین بماند و به شکل نارضایتیهای گستردهتر در آینده ظهور کند. مردم از رییسجمهور خود رفع فیلترینگ را خواستار شده بودند و سیستم پس از بحران اخیر نباید بر حجم محدودیتهای ارتباطی بیفزاید. این محدودیتها تتمه مرجعیت رسانهای باقیمانده در داخل کشور را تماما به خارج منتقل میکند. درست است در فضای مجازی ممکن است اطلاعات دروغ و کذب هم به مردم داده شود، اما از طرف دیگر مسیر انتقال اخبار درست به مردم نباید بسته بماند. امروز نان محدود کردن فضای رسانه را ایران اینترنشنال و بیبیسی فارسی و…میخورند.»
این فعال سیاسی اصولگرا یادآور میشود: «در بین علاقهمندان به ایران و طرفداران نظام افراد بسیاری وجود دارند که از این فضا برای تبلیغ پیامهای نظام بهره میگیرند. با فضای فعلی مسیر ارتباطی این افراد هم بسته میشود. ضمن اینکه از فضای مجازی باید برای تبلیغ گفتمان انقلاب و کشور استفاده شود. میلیونها نفر ایرانی امروز به محتوای درست و مستند نیاز دارند که به دلیل انسداد ارتباطی و رسانهای این انتقال پیام ممکن نیست.»
مهاجری در پاسخ به این پرسش «اعتماد» که برای عبور از بحران و بازگشت کشور به شرایط عادی چه باید کرد؟ میگوید: «مشکلات اقتصادی کشور که ریشه اصلی اعتراضات را شکل میدهد، راهحل اقتصادی ندارند، بلکه حل این مشکلات راهحلهای سیاسی و دیپلماتیک دارند. تا زمانی که ایران تحریم باشد، این مشکلات وجود دارد. تحریم هر چند خروجی اقتصادی و اجتماعی دارد، اما راهحل رفع آن سیاسی است. هر چند دولت با جراحی اقتصادی اخیر تلاش کرده برخی نارساییهای اقتصادی را کاهش دهد، اما حل واقعی مشکلات اقتصادی کشور به تولید فزاینده و تجارت و صادرات بالا نیاز دارد. از سوی دیگر ایران برای سرمایهگذاری روی زیرساختها به توسعه ارتباط با جهان و درآمدهای نفتی بالا نیاز دارد. حتی اگر دولت باز هم به رقم یارانه بیفزاید باز هم بهطور کامل نمیتوان مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم را پاسخ داد. راهحل مشکلات اقتصادی رفع تحریمهاست. افزایش یارانههای نقدی و کالایی تقاضا و نقدینگی را افزایش میدهد. ایران باید تولید خود را بالا ببرد. افزایش تولید هم به مواد اولیه با کیفیت و بهبود روابط با جهان نیاز دارد.»
او با اشاره به اینکه برای حل مشکلات اقتصادی باید راهحلهای سیاسی و دیپلماتیک را جدی گرفت، میگوید: «این راهحلهای سیاسی هم توسط رییس جمهور و هم توسط وزیر امور خارجه میتواند اجرایی شود. باید اختیارات کافی در اختیار دولت قرار گیرد تا منافع ملی را محقق کند. بخش خصوصی هم به عنوان مکمل این سیاستها وارد عمل میشود و کشور را به سمت رشد رهنمون میسازد. کسانی که میگویند تحریم مهم نیست و مشکل ایران سوءمدیریت داخلی است در واقع درک درستی از معادله اصلی ندارند. مثل اینکه در کویر درخت کاشته شود و بعد گفته شود مدیران نمیتوانند این درخت را در کویر بارور سازند. برای اینکه به مردم ایران دورنمایی امیدبخش از آینده داده شود باید ترکیبی از راهحلهای سیاسی و اجتماعی در پیش گرفته شود.»
مهاجری در پایان میگوید: «حاکمیت باید قبول کند که نارضایتی مردم مرتبط با امروز و دیروز و این دولت و دولت قبل نیست و مطالبات انباشت شده مردم است. بیش از ۹۰ درصد ایرانیانی که اعتراض میکنند و تجمع اعتراضی برگزار میکنند، مطالبات مشخص دارند که بخش اعظم آن به حوزه مسائل سیاسی و اجتماعی و البته اقتصادی بازمیگردد. مطالباتی که طی سالهای متمادی برآورده نشده است. ضمن اینکه مردم از سوی یک جریان سیاسی خاص مورد تحقیر قرار گرفتهاند. همین امروز برخی افراد و گروههای تندرو اعلام میکنند اینترنت نباید متصل شود تا مشکلی پیش نیاید! این رویکرد مثل این است که خودرو در کشور تولید نشود تا مردم تصادف نکنند. اینترنت یک نیاز ضروری و حیاتی است. امروز مانند یک دهه و چند سال قبل نیست که جامعه را بتوان بدون اینترنت تصور کرد. مردم نیازهای ضروری مشخصی دارند که یکی از مهمترین موارد آن اینترنت است. اینکه دولت به دنبال اتصال اینترنت است، اتفاق خوبی است که باید با همراهی سایر بخشها و نهادها تداوم یابد.»