شفقنا رسانه_ صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد.
به گزارش شفقنا رسانه، «قانون روی کاغذ؛ تخریب در میدان» تیتر پیام ماست که در گزارشی به بررسی میزان بازدارندگی قوانین در مقابله با تخریب بناها و محوطههای تاریخی پرداخت و نوست: «در سالهای اخیر، شمار تخریبها و تعرضها به عرصه و حریم آثار تاریخی کشور، بهویژه در استانهایی چون اصفهان، فارس، خوزستان و کرمان، رشد نگرانکنندهای داشته است. براساس دادههای غیررسمی منتشرشده از سوی کارشناسان حقوقی و پژوهشگران میراثفرهنگی، تنها در بازه پنجساله اخیر بیش از هزار مورد تخلف در قالب ساختوساز غیرمجاز، حفاری غیرقانونی و تعرض به حریم آثار ملی به ثبت رسیده؛ آماری که تنها بخش آشکار ماجراست و بخش بزرگی از این تخلفات، هرگز گزارش یا پیگیری قضائی نمیشوند. این در شرایطی است که ایران از سال ۱۳۰۹ تاکنون یکی از جامعترین نمونه قوانین در زمینه میراثفرهنگی را در منطقه داشته است. هر چند این قانون نتوانسته در طول زمان به روزرسانی شود اما سوال اینجاست آیا مشکل از ضعف قانون است یا از ناتوانی نهادهای متولی در اجرای آن؟ گزارش پیش رو با واکاوی این موضوع از دید کارشناسان و صاحبنظران، میکوشد تصویری روشن از نسبت میان قانون، اجرا و اراده در نظام حقوقی حفاظت از آثار تاریخی ایران ارائه دهد. کارشناسان حقوقی هشدار میدهند نخستین ناقضان قانون در حوزه میراثفرهنگی، دستگاههای دولتیاند که بدون استعلام از وزارت میراثفرهنگی، پروژههای عظیم را در محدودههای حساس تاریخی به اجرا درمیآورند. بسیاری از تخریبها نه از سوی سودجویان ناشناس، بلکه از دل همان نهادهای رسمی و پروژههای عمرانی شکل میگیرند؛ پروژههایی که باید در مسیر توسعه ملی گام بردارند، اما گاه در عمل منجر به تخریب هویت تاریخی کشور میشوند.»
«بهرهکشی از کودکان کار در روزهای آلوده» تیتر روزنامه شرق است که گزارشی از پیامدهای مجازیشدن کلاسهای درس و نگرانی از شدتگرفتن افت تحصیلی کار کرد و نوشت:« غیرحضوریشدن مدارس، تبدیل به یک تصمیم عادی با دلایل متفاوتی شده است؛ از انتشار انواع ویروسها مثل آنفلوانزا تا ناترازی انرژی و معضل همیشگی آلودگی هوا. این بدعت را که فینفسه امری منفی نیست، باید از باقیماندگان دوران پساپاندمی دانست؛ دورانی که در آن برای اولینبار در تاریخ آموزش عمومی و عالی کشور، آموزش مجازی تبدیل به امکانی شد که به طور مرتب به کار گرفته میشد. اما مسئلهای که نظام آموزشی کشور سعی در نادیدهگرفتن آن دارد یا تلاشهای بینتیجه، بحران دسترسی و کیفیت است؛ بحرانی چندجانبه که نهفقط آموزش و پرورش بهعنوان نهادی غیرمسئول در توسعه زیرساختی، بلکه قرارگرفتن در کدام طبقه اقتصادی، ایجادکننده آن است. میزان دسترسی به آموزش مجازی، بیش از هر چیز دیگری خود را در طبقات فرودست و کمبرخوردار نشان میدهد. کمبود امکانات، هزینهبر بودن تأمین پیشنیازها، نابودکردن کارکرد مدرسه و ایجاد گروه بزرگی از دانشآموزان بدون داشتن حداقل تواناییهای لازم برای تداوم تحصیل، از معضلاتی است که برای کودکان خانوادههای فرودست وجود دارد. این کودکان که به دلیل نابرابریهای موجود در آزمون کنکور، قبولی در دانشگاه را با نگاهی حسرتآلود و ناامید میبینند، تحصیل در مدرسه و دریافت حداقلیترین آموزشها را نیز در شرایطی سخت تجربه میکنند.»
