شفقنا رسانه_ صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد
به گزارش شفقنا رسانه، «بنگاهها در حصار نااطمینانی» تیتر روزنامه دنیای اقتصاد است که در گزارشی به بررسی شاخص «محیط کسبوکار» در بهار پرداخت. این روزنامه نوشت:« آخرین گزارش «پایش محیط کسبوکار ایران» مربوط به بهار سال جاری، حاکی از تداوم وضع نامطلوب در اکوسیستم اقتصادی ایران است. بر اساس این گزارش، شرایط محیط کسبوکار در ۱۸استان بسیار نامساعد ارزیابی شده و خراسان رضوی تنها استانی است که بهطور نسبی، وضعیت بهتری دارد. فعالان اقتصادی، «تغییرات مداوم قیمتها»، «عدم ثبات قوانین و مقررات» و «مشکلات در تامین مالی» را اصلیترین متغیرهای محدودکننده تولید میدانند؛ مسائلی که حل آن نیازمند تحول در شیوه حکمرانی اقتصادی است. «تغییرات مداوم نرخ ارز» و «تورم ساختاری»، پیشبینی وضع آتی را به یک ماموریت ناممکن بدل کرده است. همچنین عدم ثبات قوانین، هزینه مبادلاتی در اقتصاد ایران را بالا برده و موجب افزایش ریسک فعالیتهای تولیدی شده است. علاوه بر این، انحراف نهادهای مالی از وظایف اصلی خود و بنگاهداری بانکها، مانع توسعه بخش مولد اقتصاد شده است. در نهایت همافزایی مشکلات مذکور، همچون حصاری فعالان عرصه تولید را محدود کرده است.»
«آخرین فرصت نجات» تیتر روزنامه پیام ماست که به بررسی تناقضات و راهکارهای برونرفت از بحران آب پرداخت. این روزنامه نوشت:« بعد از پنج سال خشکسالی فراگیر در کشور حالا دیگر همه میدانند و باور دارند که آب یکی از مهمترین مسائل کشور بود که با مجموعهای بیتوجهیهای مدیریتی، خلأهای قانونی و بهویژه مصرف بیرویه به اصلیترین بحران کشور تبدیل شد؛ بحرانی که حتی پایتخت را در وضعیت قرمز قرار داده است. انتقادها به عملکرد همه دستگاههای دخیل در مدیریت منابع کشور یکبهیک از سوی کارشناسان ارائه میشود و هر یک در ساحتی تلاش در ارائه راهحل برای رفع یا کاهش این چالش دارند. چالشی که «عیسی بزرگزاده»، سخنگوی صنعت آب کشور به «پیامما» میگوید بخش قابلتوجهی از آن از طرف دولت پذیرفته میشود، اما آنچه باید بیشتر از همه مورد توجه قرار گیرد، خلأهای قانونی و اعتباری است که دست کارگزاران آب را برای اقدامات مطلوب بسته است. او همچنین تأکید میکند برنامه هفتم پیشرفت با همه کاستیها، آخرین فرصت برای بهبود شرایط آبی و زیستبوم ایران است. فرصتی که اگر از دست برود، قابل جبران نیست. او بخش کشاورزی را نیازمند اصلاحات گسترده میداند تا بتواند پایداری را به اکوسیستم آبی ایران برگرداند. بزرگزاده میگوید نه مردم و نه دولت، نه مجلس و نه کارشناسان نباید از فرصت برنامه هفتم برای اصلاح امور کوتاه بیایند. در پنج سال متوالی خشکسالی کشور چه برنامههایی برای کاهش مصرف منابع آبی بهشکل کلان دنبال شد؟ برنامههای انجامشده از سوی وزارت نیرو مورد انتقادهای جدی کارشناسان قرار گرفته است.»
