شفقنارسانه_ هر ساله رسانه ها به فراخور اتفاق ها و رخدادهای مختلف، دست به پوشش آن در قالب های مختلف خبری می زنند و همین مساله می تواند به مهم ترین و متفاوت ترین سوژه آن رسانه تبدیل شود. شفقنا رسانه در گفتگو با اهالی رسانه جویای مهم ترین سوژه آنها در طول یکسال شده است. مهدی بیک دبیر سیاسی روزنامه اعتماد می گوید: گزارشی که مورد توجه قرار گرفت درباره پسری ۱۵ ساله بود که به دلیل فعالیت های اجتماعی و… بازداشت شده بود و مادر نمی توانست وثیقه آن را تهیه کند. بعد از اینکه مادر با روزنامه اعتماد صحبت کرد، گزارشی منتشر کردیم و دو روز بعد با همکاری مسئولان قضایی پسر ۱۵ ساله آزاد شد و به نزد خانواده برگشت. روزی که با مادر صحبت می کردیم باورش نمی شد که یک گفتگو می تواند کمکی بکند ولی وقتی فرزندش آزاد شد ابراز شادی می کرد.
مهدی بیک، دبیر سیاسی روزنامه اعتماد درباره مهمترین و تاثیرگذارترین سوژه امسال «اعتماد» به شفقنا رسانه می گوید: به صورت کلی فعالیت هایی که در روزنامه اعتماد دنبال می کنیم در راستای مجموعه ای از اهداف کلی است. فعالیت ها باید از بطن حقوق اساسی ملت استیفا شوند و حقی که در حوزه های گوناگون ناحق شده، به صاحب حق بازگردد. ابعاد پنهان و نقاط مبهم موضوعات هم در حیطه مشخص شفاف سازی شود. در سرویس سیاسی که من دبیر آن هستم می توان به مجموعه ای از گزارش ها، گفتگوها، یادداشت های مختلف و… اشاره کرد. یکی از موضوعاتی که ما به آن پرداختیم و در سطح داخلی و خارجی بازخوردهایی پیدا کرد، بحث بخشنامه ای بود که در وزارت کشور دولت گذشته در حوزه های مختلف بدون اینکه روند تقنینی را طی کند، ابلاغ شده بود. بخشی از این محدودیت ها به ورود و خروج دانشجویان، ارسال پیامک های توقیف خودرو، مشکلات صنفی و … مربوط می شد. وزارت کشور مهری محرمانه بر روی این ابلاغیه زده بود تا به رسانه ها اعلام نشود. ما درباره این ابلاغیه گزارش تهیه کردیم و با حقوق دان ها، فعالان سیاسی و کارشناسان این حوزه صحبت کردیم و افکار عمومی آگاه شد یک بخشنامه ای بدون طی کردن روند تقنینی مطابق قانون، از سوی وزارت کشور ابلاغ شده است. مسئولان ابتدا اصل مسئله را تکذیب کردند و بعد سعی کردند آن را توجیه کنند. این موضوع بازخورد زیادی پیدا کرد و حداقل درباره موضوع شفاف سازی و در حوزه هایی حقوق اساسی ملت محقق شود. برخی از اساتیدی که ذیل این بخشنامه اخراج شده بودند توانستند به سرکار خود برگردند. یا دانشجویانی که دچار مشکل شده بودند، مشکلشان حل شود.
او ادامه می دهد: درباره استقلال نهاد وکالت سلسه گزارش هایی را منتشر کردیم. نهاد وکالت یکی از نهادهای قدیمی کشورماست که از زمان مشروطه این مطالبه شکل می گیرد و دکتر مصدق لایحه آن را امضا و ابلاغ می کند و نهاد وکالت به عنوان نهاد پیگیر حقوق اساسی ملت فعالیت هایش را شروع می کند. برخی از نهادها مایل بودند تا استقلال کانون وکلا خدشه دار شود و بتواند از این ظرفیت در راستای مقاصد خود استفاده کنند. در واقع استقلال کانون وکلا برای برخی از گروه ها، جریان ها و… مشکلاتی را ایجاد می کرد. لذا سلسله تصمیماتی شروع به اخذ شدن شد که این استقلال نهاد وکالت خدشه دار شود. به همین دلیل اعلام شد که دیگر کانون وکلا نیاز نیست تا پروانه کار به وکلا دهد و به نوعی کارکرد واقعی خود را نداشته باشد. لذا در این زمینه فعالیت هایی انجام دادیم و موضوع مورد توجه قرار گرفت. تا این امکان و ظرفیت همچنان به نفع منافع ملی و مردم باقی بماند.
بیک می گوید: درباره ماجرای قتل مهرجویی روزنامه اعتماد اولین روزنامه ای بودند که ورود کردند. در واقع روزی که خانم مهرجویی به قتل رسیدند ما روز قبل گفتگویی با ایشان گرفته بودیم و روز قتل ایشان عکس یک روزنامه مصاحبه خانم مهرجویی بود و بازخوردهای زیادی پیدا کرد به طوری که دادستان خبرنگاران روزنامه اعتماد را احضار کرد تا بفهمند خبر خاصی دارند. به عبارتی ساعاتی قبل از قتل ما مصاحبه را تیتر یک اورده یودیم. این ماجرا بازخوردهای خاصی داشت بعد از آن وقتی سلبریتی ها، هنرمندان و… از یک بحران در زندگی خود صحبت می کنند نسبت به آن حساس می شود.
او درباره گزارش بعدی روزنامه اعتماد که موثر واقع شده و به نتیجه رسیده می گوید: گزارش دیگری که مورد توجه قرار گرفت درباره پسری ۱۵ ساله بود که به دلیل فعالیت های اجتماعی و… بازداشت شده بود و مادر نمی توانست وثیقه آن را تهیه کند. بعد از اینکه مادر با روزنامه اعتماد صحبت کرد، گزارشی منتشر کردیم و دو روز بعد با همکاری مسئولان قضایی پسر ۱۵ ساله آزاد شد و به نزد خانواده برگشت. روزی که با مادر صحبت می کردیم باورش نمی شد که یک گفتگو می تواند کمکی بکند ولی وقتی فرزندش آزاد شد ابراز شادی می کرد.
دبیر سیاسی روزنامه اعتماد درباره دلایل خلا وجود گزارش های موثر در رسانه ها، می گوید: این مسئله به عدم به رسمیت شناختن رسانه برمی گردد که مرجعیت رسانه ای هم به این دلیل به خارج منتقل شده است. ما سعی می کنیم مرجعیت را به داخل برگردانیم یعنی شهروند ایرانی وقتی با مشکلی مواجه می شود به جای اینکه با رسانه های خارج از کشور صحبت کنند احساس کنند که از طریق رسانه های داخلی می توانند حقوق خود را پیگیری کنند. با این حال این یک روی سکه است و روی دیگر سکه رسانه ها در کشور ما باید از سوی حاکمیت به رسمیت شناخته شوند. در کشور ما روزنامه نگاران به عنوان افراد مزاحم، موی دماغ و بعضا غرب زده تلقی می شوند و فعالیت های آن ها را به رسمیت نمی شناسند. طبیعتاً خروجی رسانه های ما مورد توجه قرار نمی گیرد و بعضاً سعی می کنند آن را تکذیب کنند و این سبب می شود تا رسانه ها نتوانند کارکرد واقعی را که مد نظر مردم هست ایفا کنند.
او ادامه می دهد: ما رسانه ای که بتواند در سطح منطقه یک برند باشد و بتواند اقدام به اطلاع رسانی کند، نداریم. درحالی که الجزیره یا سایر رسانه های منطقه ای گوی سبقت را از رسانه های ما ربوده اند. حیرت انگیز این است بودجه ای که صرف رسانه هایمان می کنیم بسیار بیشتر از رسانه های بین المللی و منطقه ای است ولی به دلیل عدم تسلط نگاه تخصصی و حرفه ای نمی توتانیم یک برند رسانه ای مورد توجه در سطح کشورهای منطقه داشته باشیم.