شفقنارسانه- طبق مطالعه ای که توسط محققان دانشگاه تورنتو انجام شده، افراد هنگام احساس کسالت با تماشای ویدیوهای متنوع با موضوعات مختلف، فکر می کنند این کار کسالت آن ها را برطرف می کند، اما در نهایت بیشتر بی حوصله می شوند.
به گزارش سیتنا به نقل از یورونیوز، مطالعهای که به تازگی در مجله روانشناسی تجربی عمومی منتشر شده، توسط محققان دانشگاه تورنتو انجام شده، تأثیرات روانشناختی «پیمایش دیجیتال» را بررسی کرده است. پیمایش دیجیتال به رفتاری اشاره دارد که در آن افراد هنگام تماشای ویدیوهای آنلاین، به سرعت بین ویدیوها جابجا میشوند یا بخشهایی از ویدیوها را سریعا رد میکنند. دکتر کِیتی تَم، محقق پسادکترا زمانی که متوجه شد خودش و بسیاری دیگر اغلب به تماشای سریع ویدیوها روی یوتیوب یا تیکتاک یا رد کردن بخشهایی از سریالهای نتفلیکس مشغول هستند، تحقیقات در اینباره را آغاز کرد.
تَم و همکارانش این نظریه را مطرح کردند که وقتی احساس میکنیم فعالیتی که در آن درگیر هستیم به اندازهای که میخواهیم جذاب نیست، بیحوصلگی ایجاد میشود. این احساس ناخوشایند میتواند وقتی بیشتر شود که فرد، بدون معنای خاصی، به دیدن ویدیوها مشغول میشود و مدام آنها را رد میکند.
تفاوت تماشای ویدئوهای طولانی با کلیپهای کوتاه تر
در آزمایشهایی با بیش از ۱۲۰۰ شرکتکننده، تَم نشان داد که افراد هنگام احساس کسالت با تماشای ویدیوهای متنوع با موضوعات مختلف، فکر میکنند این کار کسالت آنها را برطرف میکند، اما در نهایت بیشتر بیحوصله میشوند.
در یکی از آزمایشها، شرکتکنندگان یک ویدیوی ۱۰ دقیقهای را تماشا کردند و سپس هفت ویدیوی کوتاهتر دریافت کردند که میتوانستند بین آنها جابجا شوند. شرکتکنندگان بهطور میانگین هشت بار در بین ویدئوها جابجا شدند، اما اعلام کردند که نسبت به زمانی که تنها یک ویدیو تماشا میکردند، احساس کسالت بیشتری داشتند.
اثر تورق سریع مقالات بر بیحوصلگی
نتایج نشان میدهد که جابجا شدن سریع بین ویدیوها در واقع باعث کاهش رضایت و افزایش کسالت میشود. با این حال، وقتی محققان سعی کردند اثر این رفتار را بر مطالب غیر ویدیویی مانند مقالات آزمایش کنند، نتیجه متفاوت بود. خواندن مقالات حتی با امکان جابجایی بین چند مقاله، تاثیری مشابه ویدیوها بر کسالت نداشت.
دکتر مایکل اینزلِشت، یکی از نویسندگان این مطالعه، بر این باور است که مشکل اصلی کمبود عمق و تمرکز در کاری است که انجام میدهیم. تجربه است. او میگوید: «وقتی درگیر یک کار میشوید، احساس کسالت نمیکنید. اما وقتی توجهتان پراکنده باشد، تقریباً بهطور قطع احساس رضایت نمیکنید.»
این محققان توصیه میکنند که به جای فرار سریع از کسالت، بهتر است مدتی با آن کنار بیایید و به آن فرصت دهید. این کار ممکن است به شما کمک کند تجربههای پربارتر و معنادارتری داشته باشید. چرا که بیحوصلگی احساس ارزشمندی است که نشان می دهد کاری لذت بخش تر برای انجام دادن وجود دارد که می تواند افراد را به کشف محیط خود برانگیزد و از سرمایه گذاری زمان برای فعالیتی که چیز کمی برای ارائه دارد، دست بکشد.