شفقنا رسانه- خوش چهره می گوید: یکی از مسائلی که باید نامزدهای انتخاباتی در مناظرات تلویزیون در نظر بگیرند طرح مباحث جدی و چالش برانگیز است که برای مخاطب هم جذاب و جالب است. در واقع باید هر کدام از نامزدها بر نقاط تاریکی که در کشور بوده، نورافشانی کنند. در حالیکه تا الان همه پرسش های مردم باقی مانده و کاندیداها کمتر به مشکلات کشور پرداخته اند.
جلال خوش چهره فعال رسانه ای در بیان ارزیابی خود درباره مناظره های تلویزیونی به شفقنا رسانه می گوید: متاسفانه هیچ ایدهی تازه ای برای اینکه بتوانیم تمایزی بین کاندیداها قائل بشویم و یا انگیزه و رغبت بیشتری برای مشارکت و انتخابات داشته باشیم، در این مناظره ها وجود نداشته است. مهم ترین ویژگی این انتخابات و عزیزانی که در این مناظرات حضور دارند این است که چنان جلوه می دهند که گویی در رقابت برای خود هستند و در تلاش برای ارائه یک چهره کارگزار قوی و توانمند در اجرای سیاست ها هستند.
او ادامه می دهد: در گذشته نامزدهای انتخاباتی وقتی خود را معرفی می کردند، نماینده ایده و نظر یک عده ای می شدند، و وقتی مردم درباره آنها فکر می کردند در واقع دنبال آن ایده و نظرها می رفتند. حال وقتی ایده ای مطرح نمی شود پس یک چالش جدی میان رقبا هم ایجاد نمی شود چرا که آنچه وجود دارد، مرز بندی های طیفی و جنایی است که سبب شده در گفتگوها یک تفاوت هایی در ارائه نظرات پیش آید.
این فعال رسانه می گوید:جالب است که بین سه نامزد همسو در این مناظرات هم یک رقابت وجود دارد و آنها به نقطه ای رسیدند که نگران جایگاه خود هستند و می خواهند منافع خود را حفظ کنند این طیف همسو هم فاقد هر گونه نظر و ایده هستند. تنها چیزی که ما می بینیم این است که کدام یک با دست فرمان نرم تری حرکت می کند و کدامیک می خواهد شتاب بیشتری انجام دهد و کدامیک کارنامه خوبی در این ۳ سال اخیر از خود داشته است.
خوش چهره با انتقاد می گوید: علی رغم اینکه تا برگزاری انتخابات چیزی نمانده، اما هنوز تنور انتخابات و موضوعات در مناظرات داغ نشده است. با این حال هر کدام از نامزدها تلاش می کنند یک چهره خوب از خود ارائه دهند که بتوانند شیوه بهتر و یک فرایند بهتری در امور دولت داشته باشند.
او در باره اینکه مناظرات چه اصولی باشد داشته باشد؟ پاسخ می دهد: نمی توان دست و پای نامزدها را بست و بگووییم مسابقه کرال سینه بدهید. با توجه به قواعد و چارچوب صداو سیما و فضای عمومی غالب در مناظرات، متأسفانه تا الان بحث جدی مطرح نشده است. ما به عنوان رسانه وقتی اتفاقی می افتد، رسانه باید درباره چرایی و چگونگی بحث کند. تفاوت رسانه ها در توانایی رسیدن به چگونگی و چرایی در یک اتقاق است و بعد پیش بینی برای آینده می باشد.
او ادامه می دهد: کاندیداها شاید حرفی برای گفتن داشته باشند، اما پرهیز داده شدن از اینکه بخواهند به چرایی و چگونگی یک اتفاق بپردازند، این کار را در این رقابت سخت کرده است. هر چند آقایان پور محمدی و پزشکیان تا جایی به این مسائل می پردازند اما تا به یک نقطه ای می رسند، پیش نمی روند. برخی نامزدها هم برای تهدید و ترساندن دیگر نامزدها آنجا حضور دارند، برخی دیگر هم در این مناظرات نگاه تکنوکرات دارند و از کارنامه خود دفاع می کند. یا برخی دیگر نامزدها، جامعه ایران را به یک بنیادی که خود مشغول به کار در آن است، محدود کرده است در حالیکه ما از عملکردشان در همان بنیاد بی خبر هستیم.
او می گوید: آقای پزشکیان نگاه نزدیک تری به افکار عمومی دارد، اما هنوز ایده روشنی را مطرح نکرده است و در قبال آنچه می گوید. باید متعهد باشد. ما با ساختار و کارگزار روبرو هستیم آیا کارگزار قرار است مثل آبی در درون ظرف ساختار شکل می گیرد یا می تواند بر ساختار تاثیر بگذارد؟. باید دکتر پزشکیان تمام این مسایل و سوالات را برای افکار عمومی روشن کند.
او در پایان می گوید: یکی از مسائلی که باید نامزدهای انتخاباتی در مناظرات تلویزیون در نظر بگیرند طرح مباحث جدی و چالش برانگیز است که برای مخاطب هم جذاب و جالب است. در واقع باید هر کدام از نامزدها بر نقاط تاریکی که در کشور بوده، نورافشانی کنند. در حالیکه تا الان همه پرسش های مردم باقی مانده و کاندیداها کمتر به مشکلات کشور پرداخته اند.
