شفقنا رسانه | Shafaqna Media

شاکر در گفتگو با شفقنا رسانه: صدا وسیما برای بازگشت به مرجعیت خبری خود دست از مخاطب پنداری بردارد

شفقنا رسانههر رسانه می تواند با عملکرد خود و اعتمادی که از جانب مخاطب به دست می آورد، به یک مرجع رسانه ای تبدیل شود. مساله ای که این سال ها با گسترش شبکه های اجتماعی و افزایش کانال های ماهواره ای مورد بحث کارشناسان قرار گرفته و برخی ها معتقدند که مرجعیت رسانه های رسمی ایران در سطح ملی و بین المللی در حال کمرنگ شدن است. اما چه عواملی در این مسأله تاثیر گذار است؟ چه راهکارهایی برای این مسئله وجود دارد که رسانه ای به مرجع قابل اعتماد برای مردم تبدیل شود؟ علی شاکر، روزنامه نگار راه حل بازگشت مرجعیت خبری به رسانه های رسمی را در این نکته می داند که نباید دست به مخاطب پنداری بزنند. او می گوید: رسانه ها نباید این تصور را در خود به وجود بیاورند که صرفاً با تهیه و پخش یک برنامه، همه مردم به دیدن آن تمایل پیدا می کنند. به عبارتی باید از این تصور که انحصار همچنان دست ماست خارج شویم. صداوسیما باید بپذیرد که با وجود سایر رسانه ها و شبکه های اجتماعی، انحصار خودش را از دست داده است، هرچند تلاش کند تا این شبکه های اجتماعی را محدود یا حذف کند.

 

علی شاکر، روزنامه نگار و مدرس دانشگاه در گفتگو با شفقنا رسانه به این مسئله اشاره می کند که اعتماد اجتماعی به رسانه های رسمی بنابر دلایل زیادی پایین آمده است و این دلایل الزاماً فقط سیاسی نیستند. او می گوید: وقتی می خواهید تمام افکار عمومی را به زور به یک رسانه وصل کنید، طبیعتاً عده ای واکنش نشان می دهند و می گویند که قرار نیست تنها مرجع ما این رسانه باشد. از طرفی هم در بسیاری از خانه ها گیرنده های ماهواره ای وجود دارند و افراد در کنار تماشای شبکه های سرگرم کننده ماهواره، پیگیر اخبار و اطلاعات آن هم هستند. علاوه بر آن در حالی که کانال های ماهواره را زیر و رو می کنند و یا تلویزیون ایران را نگاه می کنند، در دست دیگرشان گوشی موبایل است و در پیام رسان ها در حال گشت زنی و سرگرم کردن خود هستند. کمپانی های بزرگ با سوزاندن حجم اینترنت ما و بهتر است بگویم اوقات فراغت ما در حال کسب درآمد هستند.

او ادامه می دهد:  اگر در ایران اعتماد اجتماعی به صداوسیما بالا بود -که اصلاً شدنی نیست- باز هم این رسانه رقیب های زیادی داشت و باید از حالت صرفاً خبررسانی فاصله می گرفت و به سراغ برنامه های مورد توجه عموم مردم می رفت.

شاکر انتقاد می کند: مشخص نیست شهروندی که در رادیو، تلویزیون، روزنامه و… درباره آن صحبت می شود، چه کسی است، کجا زندگی می کند و مطالباتش چیست. انتقاد مجریان صداوسیما از نحوه برخورد این رسانه با آن ها نشان می دهد که صداوسیما نمی تواند با زندگی مردم مماس باشد. این امر کم و بیش درباره سایر رسانه‌ها نیز صدق می‌کند. مثلاً روزنامه های ما چقدر به دغدغه های مردم می پردازند؟ روابط عمومی ها، رسانه‌های وابسته به دولت و سایر قوا روزانه اخباری را به خبرگزاری ها اعلام و روز بعد روزنامه ها هم آن را بازنشر می کنند.

این روزنامه نگار می گوید: وقتی اعتماد اجتماعی به رسانه های رسمی وجود ندارد، مرجعیت در بین رسانه ها متکثر می شود. آنچه اهمیت پیدا می کند این است که من به عنوان یک کاربر، اخبار مورد نیازم را از کجا به دست بیاورم. آیا گفته های صداوسیما با داشته ها و علایق پیشین من متناسب است؟ اگر متناسب باشد از پیگیری این رسانه به آرامش می رسم، ولی اگر متناسب نباشد به سراغ رسانه های فارسی زبان خارج از کشور می روم.

این مدرس دانشگاه با انتقاد از عملکرد صداوسیما و نقش آن در کاهش مرجعیت خبری می گوید: وقتی رسانه ای با توهم مخاطب پنداری، تصور اشتباهی نسبت به مخاطب و سبک زندگی اش دارد، عملکردش همین سریال ها و اخباری می شود که الان در صداوسیما می بینیم. اگر یک بقالی در منطقه سطح متوسط، اجناس گران قیمت بیاورد، طبیعتاً چون نیاز مشتری خودش را نشناخته، موفق نخواهد شد. تنها دلیل ادامه حیات این بقالی وصل بودن صاحب آن به یک منبع مالی و حیف و میل کردن پول آن است. این منابع مالی برای رسانه‌ها در ایران نفت و کمک‌های دولتی است. بنابراین اگر مخاطب و نیازهای آن را درنظر نگیرند، طبیعتاً با شکست مواجه می شوند، چون مخاطب مجبور نیست با وجود تکثر رسانه ها تنها به اخبار یک رسانه بسنده کند.

او تاکید می کند: رسانه تا زمانی که بدون توجه به سبک زندگی افراد جامعه، تنها با سلیقه خودش پیش برود، در جلب اعتماد مخاطب موفق نخواهد شد. مدیران رسانه ها از تمام این انتقادها و دیدگاه ها خبر دارند ولی مشکل اینجاست که ساختار رسانه ای اجازه اصلاح نمی دهد.

شاکر راه حل بازگشت مرجعیت خبری به رسانه های رسمی را در این نکته می داند که نباید دست به مخاطب پنداری بزنند. او می گوید: رسانه ها نباید این تصور را در خود به وجود بیاورند که صرفاً با تهیه و پخش یک برنامه، همه مردم به دیدن آن تمایل پیدا می کنند. به عبارتی باید از این تصور که انحصار همچنان دست ماست خارج شویم. صداوسیما باید بپذیرد که با وجود سایر رسانه ها و شبکه های اجتماعی، انحصار خودش را از دست داده است، هرچند تلاش کند تا این شبکه های اجتماعی را محدود یا حذف کند.

این روزنامه نگار توضیح می دهد: مثل این است که در کویر لوت، در و دیواری بسازیم و بگوییم هرکسی می خواهد رد شود باید از این در عبور کند. این کار مگر شدنی است؟ این شیوه برخورد و این نگاه مهندسی به فرهنگ اشتباه است. مگر فرهنگ ساختمان است که شما بخواهید آن را بسازید؟ یا برای ساخت برنامه به عده ای خاص بودجه بدهید و توقع داشته باشید که مردم جذب برنامه هایشان بشوند. بخش های خبری صداوسیما گاهی اخباری منتشر می کنند و به بیان روایت هایی می پردازند که با واقعیت جامعه در تضاد هستند و این مسئله در بین مردم به جوک تبدیل شده است. اگر صداوسیما به بودجه نفت و تبلیغات تجاری متصل نبود با چنین عملکردی چگونه می توانست به حیات خود ادامه دهد؟

 

اخبار مرتبط

خجیر در گفتگو با شفقنا رسانه: با برچیدن بازار فروش محتوا، مخاطب و منابع انسانی به سمت مرجعیت رسانه ای حرکت کنیم

hakimi

مهدی پور در گفتگو با شفقنا رسانه: باید وضعیت مرجعیت رسانه ای مان را متناسب با رقیب و عناصر معارض بسنجیم

hakimi

خدیر در گفتگو با شفقنا: صداوسیما وظایفش را در زمینه های غیرحساس برون سپاری کند

hakimi

ثبت نظر