زمان انتشار : ۱۲ مرداد ,۱۳۹۸ | ساعت : ۱۶:۳۱ | کد خبر : 484298 |

از ایزوله بودن موقعیت «ایران» تا محلی فکر کردن رسانه ها؛ دلایل کمبود مصاحبه خبرنگاران ایرانی با مقامات بین المللی

شفقنا رسانه- بعد از سفر ظریف به نیویورک و گفتگو‌های متعدد او با رسانه‌های آمریکایی، سوم مرداد وزیر امور خارجه آمریکا در گفتگو با بلومبرگ اعلام کرد مایل است به تهران سفر کند و با رسانه های ایرانی مصاحبه ای داشته باشد. اما این ادعای پمپئو چقدر می تواند صحت داشته باشد و اهداف مقامات سیاسی امریکا از برخوردهای اخیر با کشور ایران چیست؟ چرا کمتر شاهد مصاحبه های خبرنگاران ایرانی با چهره های بین المللی هستیم؟ آیا این ضعف به قابلیت و ظرفیت رسانه های ایرانی بر می گردد یا موقعیت ایران؟

از تبلیغات انتخاباتی تا ایجاد نارضایتی عمومی؛ هدف پمپئو از مصاحبه با رسانه های ایران

عبدالرسول وصال مدیر مسئول سابق شهروند به شفقنا رسانه می گوید: به نظرم در عمل کاری که امریکایی ها انجام می دهند، این نظریه را تقویت می کند که مذاکره با امریکایی ها فایده ای ندارد. چون همان مذاکره و توافق صورت گرفته را بر هم زدند و به تدریج در حال بستن تمام راه های مذاکره و گفتگو با ایران هستند. مثلا همین رفتار اخیر ترامپ با مقامات ایرانی و تحریم های آن و تاثیرات آن بر زندگی مردم ایران، نشانه های بستن مذاکره است.

او با انتقاد به صحت ادعای مایک پمپئو در خصوص مصاحبه با رسانه های ایرانی بیان می کند: به نظرم این حرف ها بیشتر تبلیغات است تا اینکه بخواهد واقعیت داشته باشد. اگر مردم این نیم نگاه را داشتند که مذاکره با امریکا فایده دارد، با مشاهده رفتارهای اخیر آنان، پی بردند که مذاکره دیگر نتیجه ای برای ایران نخواهد داشت و  امروز دیگر در بین افکار عمومی جایی ندارند.

علیرضا کریمی سردبیر روزنامه آفتاب یزد هدف پمپئو را ایجاد نارضایتی عمومی و تقویت آن می داند و توضیح می دهد: اقدام پمپئو و تیم حاکم در کاخ سفید یک جنگ روانی است. به هر حال امریکا در دوره ریاست جمهوری ترامپ تصمیم گرفت ایران را در منطقه مهار کند و برای این مهار هم از چند زاویه به دنبال فشار است. مثلا ما دوره تهدیدات نظامی را داشتیم. دوره ای که الان هم هست. فشارهای طاقت فرسای اقتصادی را داشتیم و داریم که بی سابقه بوده است. حتی در دوره ای که تحریم های سازمان ملل هم برقرار بود این حجم از فشار اقتصادی وجود نداشت. خاطره هم هست یکی از مقامات دولتی گفته بود که اقای اوباما علی رغم ایجاد تحریم هایی بر ایران، راه هایی را برای ارتباط باز گذاشته بود.

او ادامه می دهد: ولی در دوره ترامپ شرایط فرق می کند. مقامات امریکایی تصمیم دارند با تهدیدهای نظامی و تحریم های اقتصادی، نارضایتی عمومی ایجاد کنند. این جنگ روانی می تواند در قالب مصاحبه پمپئو با رسانه های ایرانی و در راستای تدوام همان نارضایتی عمومی باشد چراکه می خواهند یک سری مطالب را به مردم ایران القا کنند.

با این حال محمدحسین خوشوقت، مدیرمسئول پایگاه خبری «فرارو» معتقد است که پیشنهاد پمپئو برای سفر به ایران و گفتگو با رسانه های ایران جهت بیان مواضع دولت مطبوعش، کاربرد انتخاباتی دارد. او می گوید: آن ها قصد دارند تا قبل از برگزاری انتخابات در امریکا به نحویی باب مذاکره را با ایران باز کنند و اگر نتوانستند، با سفر پمپئو به ایران برگ برنده ای برای خودشان فراهم کنند. به عبارتی در این بازه زمانی برقراری ارتباط با ایران برایشان بسیار مهم است. اگر پمپئو موفق شود به ایران سفر کند و با رسانه های ایرانی مصاحبه کند، اولین سفر وزیر امور خارجه امریکا به ایران خواهد بود و قاعدتاً ابتکاراتی در ایران به خرج خواهد داد که اگر این اتفاق بیفتد برگ برنده بزرگی در برابر رقیبانشان محسوب می شود و آقای ترامپ می تواند از آن بهره برداری کند و به رای آوردنش کمک کند.

ضعف ساختاری و نگاه اشتباه به رسانه ها دو مانع اصلی بر سر راه خبرنگاران

با این حال چرا رسانه های ایرانی کمتر اقدام به گفتگو با شخصیت های و چهره های سیاسی، اجتماعی و هنری بین المللی می کنند؟وصال جواب این سوال را موقعیت ایران می داند و می گوید: به نظرم ظرفیت خبرنگاران ایرانی در حدی است که بتوانند با شخصیت های بین المللی و چهره های سیاسی جهانی گفتگو کنند، هر چند مطبوعات و خبرگزاری های ما بیشتر انعکاس دهنده اخبار داخلی ایران هستند تا اینکه بخواهند دنبال مصاحبه با چهره های سیاسی و دیگر شخصیت ها باشند. البته این موضوع به خاطر کم بودن رفت و آمدهای این چهره ها به ایران است نه کم بودن توانایی های خبرنگاران ایرانی.

او توضیح می دهد: یعنی اگر چنین چهره هایی، بستر ارتباطات و رفت و آمد را به کشوری داشته باشند، قطعاً امکان مصاحبه و گفتگو با آنان هم بیشتر می شود ولی چون در ایران این موقعیت و بستر فراهم نیست و ایران به خاطر مناسبات جهانی در یک موقعیت ایزوله ای قرار گرفته، کمتر شاهد مصاحبه با چهره های بین المللی هستیم. وگرنه توانایی رسانه های ما کم نیست. معتقدم همانطور که وزیر امور خارجه ما توانمند است، خبرنگاران ما هم دست کمی از او ندارند. من گزارش های خوبی از خبرنگاران می بینم که می توانند مصاحبه های خوبی را با مقامات سیاسی داشته باشند. از طرفی دیگر به نظرم کسی تا به امروز گفتگو و مصاحبه با مقامات امریکایی را منع نکرده است بلکه، خود آن ها تمایلی به مصاحبه با خبرنگاران و رسانه های ایرانی نداشته اند. الان هم مایک پمپئو نگفته که با خبرنگاران ایرانی می خواهم مصاحبه ای انجام دهم بلکه بیشتر یک حرف تبلیغاتی زده که می خواهد با مردم ایران گفتگو کند. به نظرم خیلی نمی تواند ادعای درست و واقعی باشد.

با این حال خوشوقت معتقد است که این مسئله تا حد زیادی به ضعف بنیه، ذاتی و ساختاری رسانه های ایران برمی گردد. او می گوید: رسانه های ایران عمدتاً محلی فکر و عمل می کنند نه بین المللی. به همین دلیل ارتباط و مصاحبه با چهره های بین المللی در ذهنشان خطور نمی کند، البته اگر خطور هم کند توانایی لازم را ندارند. این اقدام نیازمند مقدماتی است؛ در وهله اول خبرنگاری که می خواهد با این چهره ها مصاحبه کند باید درباره موضوع مصاحبه اطلاعات کامل و لازم را داشته باشد. به دلایل مختلف خبرنگاران ایرانی چنین ویژگی ای ندارند. چون این یک مصاحبه ساده نیست که خبرنگار ضبطش را روشن کند و اجازه دهد مصاحبه شونده هر چیزی دلش می خواهد بگوید. مصاحبه ارزشمند باید چالشی باشد و این چالشی بودن هم باید مبتنی بر مطالعات و اطلاعات لازم و کافی درباره موضوع مصاحبه باشد.

او همچنین نگرانی خبرنگاران و رسانه های حرفه ای از تبعات مصاحبه با چهره های بین المللی را دلیل بعدی عدم تمایلشان به انجام چنین مصاحبه هایی عنوان می کند و می گوید: این گونه تلقی می شود که اگر چنین اقدام هایی ادامه داشته باشد ممکن است از سوی برخی محافل به نفوذی بودن و ارتباط با بیگانه متهم شوند.

سردبیر«آفتاب یزد» درباره دلایل این مسئله بیان می کند: دلیل آن وضعیت رسانه های ما است. متاسفانه رسانه های ما هنوز در آن سطح قرار نگرفته اند که بخواهند و یا بتوانند با مقامات و چهره های طراز اول دنیا مصاحبه کنند. در این چند سالی که به صورت حرفه ای مشغول کار روزنامه نگاری هستم، مصاحبه ای خواندنی در رسانه هایمان ندیدم که با مقامات طراز اول دنیا صورت گرفته باشد. اگر هم بوده، معدود و انگشت شمار بوده و اصلا به چشم نمی آید. البته این مسئله عوامل متعددی دارد و نمی خواهم در اینجا نگاه مطلق به رسانه ها داشته باشم و بگویم همه آن ها ضعف دارند، ولی علت اصلی، نشئت گرفته از فشار های حاکم بر رسانه هاست و آن هم ناشی از نوع نگاه اشتباه حاکمیت به رسانه ها است. همین موضوع باعث شده تا رسانه های ما ضعیف باشند و جریان ساز نباشند. حتی ما شاهد این مسئله هستیم که بیشتر رسانه هایمان در داخل هم حرفی برای گفتن ندارند و این عوامل باعث شده تا ما گفتگویی با مقامات دنیا هم نداشته باشیم.

∗ مطالب ما را در کانال تلگرامی شفقنا رسانه (mediashafaqna@) دنبال کنید

∗ نقد و نظر و سوژه های خود را از طریق ارتباط با ادمین کانال(shafaqnamedia_admin@) به ما بگویید.

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here