زمان انتشار : ۲۸ بهمن ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۲:۴۹ | کد خبر : 478679 |

رحمانیان: فضای دیجیتال خلاء روزنامه‌ها در تعطیلی ایام نوروز را پر کرده است

شفقنا رسانه– هر ساله تعدادی از روزنامه ها با نزدیک شدن به پایان سال،ویژه نامه هایی را با عناوین مختلف ،برای ایام تعطیلات عید نوروز منتشر می کنند که حاوی گزارش ها و مصاحبه های تفصیلی است و با مروری بر وقایع و اتفاقاتی که در سال افتاده،سعی می کنند به تبیین  و تشریح آنها و در برخی موارد ارائه راه حل بپردازند. اما هدف از انتشار این ویژه نامه ها در ایام تعطیلات چیست؟ آیا مطبوعات نمی توانند به جای انتشار مصاحبه های طولانی و گزارش های خبری به کارهای تحقیقی که این روزها در رسانه ها کمتر دیده می شود، بپردازند؟

«شرق» از آن دست روزنامه هایی است که معمولا برای ایام تعطیلات نوروز سالنامه منتشر می کند و امسال هم قصد دارد تا این سنت را ادامه دهد. مهدی رحمانیان مدیرمسئول روزنامه شرق درباره ضرورت انتشار سالنامه به شفقنا رسانه می گوید: الان فضای دیجیتال خلاء روزنامه ها در تعطیلی ایام نوروز را پر کرده است ولی در گذشته زمانی که فضای دیجیتال به شکل الان گسترش پیدا نکرده بود ویژه نامه های نوروزی در قالب سالنامه باب شد  تا خلاء مطبوعات در تعطیلات نوروز پر شود. به همین خاطر روزنامه ها ابتکاری به خرج دادند و شروع به انتشار سالنامه های نوروزی کردند و این سنتی شد و در سال های بعد هم ادامه پیدا کرد. البته بعد از اینکه اینترنت و شبکه های اجتماعی در زندگی مردم حضورشان پر رنگ شد این خلاء اطلاع رسانی را تا حدودی مرتفع کرد. منتها ویژه نامه ها الزاماً بار خبری ندارند و بیشتر بار تحلیلی ، گزارش دهی، یادداشت و مقاله دارند.

او ادامه می دهد: امسال به دلایل گرانی کاغذ و مسائل مالی برخی از روزنامه ها این سنت را ادامه نمی دهند و گویی آرام آرام این سنت هم به تاریخ می پیوندد. به عقیده من هر روزنامه ای به تناسب امکانش می تواند تصمیم بگیرد و عملی را انجام دهد. یعنی وقتی روزنامه ای به دلایل مختلف در ادامه اداره نشریه اش دچار مشکل شده نمی توان انتظار داشت که هزینه انتشار سالنامه را هم متقبل شود. بنابراین به عقیده من تصمیمی که برخی دوستان گرفتند خیلی خارج از  روال وضع کنونی شان نیست. ما هم در روزنامه شرق اگرچه تحت فشار هستیم و پوست کلفتی می کنیم ولی تلاش داریم که سنت شکنی نکنیم، چه بسا ممکن است این اخرین ویژه نامه نوروزیمان باشد و ادامه این سنت بستگی به شرایط مطبوعات و جامعه دارد.

رحمانیان در پاسخ به این سوال که آیا مطبوعات نمی توانند به جای انتشار مصاحبه های طولانی و گزارش های خبری به کارهای تحقیقی که این روزها در رسانه ها کمتر دیده می شود،بپردازند؟ گفت: مشکل در اینجا چیز دیگری است.  گزارش تحقیقی در ایران اگرچه با محدودیت هایی همراه است ولی محدودیت زمانی ندارد. اگر چنین فضایی در جامعه وجود داشته باشد و سقف پرش خبرنگار آنقدر بلند باشد که بتواند وارد چنین حوزه ای شود طبیعتاً نمی شود برای آن محدودیت زمانی تحمیل کرد. مشکل ما نبود این فضا در جامعه است. اگر این فضا وجود داشته باشد هم می توان در سالنامه و هم روزنامه این کار را انجام داد.

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here