زمان انتشار : ۲۳ دی ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۶:۳۸ | کد خبر : 477891 |

یک روانشناس:انتشار تصاویر کودک آزاری در رسانه خود مصداق بارز کودک آزاری است

عکس تزیینی است

شفقنا رسانه– روز گذشته ویدئویی در رابطه با رفتار خشونت آمیز پیمانکار شهرداری کرمان با دو کودک گل فروش در فضای مجازی منتشر شده است. در این ویدئو پیمانکار شهرداری این کودکان را مجبور به خوردن گل هایشان می کند. صحنه خشونت به حدی آزار دهنده است که واکنش های زیادی را به دنبال داشت. از پیگیری های سازمان بهزیستی گرفته تا دستگیری فرد خاطی و پیشنهاد مجازات های مختلف از سوی کاربران شبکه های اجتماعی. اگرچه مسئله اصلی کلیپ خشونت و آزاری است که توسط این فرد صورت می گیرد اما آنچه در این فیلم مورد غفلت قرار گرفته انتشار تصویر واضح این کودکان بدون رعایت حریم خصوصی آنهاست. مسئله ای که تنها مربوط به این فیلم نمی شود و بارها ما شاهد انتشار بی پرده تصاویری از کودکان در مواردی چون تجاوز ، آسیب های اجتماعی و… هستیم. اما تا چه اندازه این مسئله مورد توجه افرادی است که به بازنشر این کلیپ در رسانه ها دست می زنند؟ آیا منتشر کنندگان این تصاویر به عواقب روانی ناشی از انتشار آن فکر کرده اند؟

به گزارش شفقنا رسانه، سام بوربور، فعال حقوق کودک و مدیرعامل انجمن دیده‌بان حقوق کودک در صفحه توییتری خود ضمن اشاره به این خبر نوشت :« آنچه به این کودکان گذشته غیرانسانی است ولی باید گفت به موجب کار برای شهرداری بلایی به سر کودکان می آید که بسیار دردناک تر از این تصاویر است و مطالبه برخورد با متخلفین باید به مطالبه ای عمومی تبدیل شود».
بعد از انتشار این فیلم خبر اخراج فرد خاطی توسط شهردار کرمان هم در رسانه ها منتشر شد با این حال سپنتا نیکنام عضو شورای شهر یزد در توییتر خود به شهردار و شورای شهر کرمان پیشنهاد داد: « هزینه زندگی و تحصیل آن۲کودک کار را حداقل تا دیپلم تقبل کنند. به جای اخراج آن کارگر ، او را به مشاور معرفی و تحت درمان قرار دهند» و در ادامه نوشت: «عشق یعنی گل به جای خار باش. پل به جای این همه دیوار باش».

از باز تولید خشونت تا حفظ غرور کودکان

به نظر می رسد پخش شدن فیلم هایی با این سطح خشونت می تواند به نوعی باعث بازتولید خشونت در جامعه شود به همین خاطر حفظ حریم و هویت کودکان و نوجوانان در این فضا مسئله مهمی است که باید رسانه ها به آن توجه کنند. مهناز افشار بازیگر سینما و تلویزیون هم در این رابطه با اشاره به لزوم حفظ حریم خصوصی کودکان، در صفحه توییتر خود عنوان کرد: « ‏وقتی عمل وحشیانه و غیراخلاقی یک فرد رو با همون اعمال زشت تلافی کنیم بیشتر به ترویج خشونت کمک می کنیم. می شه پیشگیری کرد و هر آدم مریضی را استخدام نکرد. پخش صورت کودکان مورد ظلم می تونه آینده اون ها رو تحت تاثیر قرار بده. لطفا غرور و شخصیتشون را در حین حمایت حفظ کنیم.»

در همین رابطه شبنم رحمتی دبیر اجتماعی روزنامه ایران هم به ضرورت وجود پروتکل های رسانه ای پرداخت که نباید تصاویر کودکان را به هر قیمتی در فضای مجازی منتشر کرد او در صفحه توییتر خود نوشت:«کاش در ایران پروتکل‌های رسانه‌ای شفافی وجود داشت که به ما یاد می‌داد نباید تصویر کودکان رو منتشر کنیم حتی وقتی در حق اونا بزرگترین ظلم و اجحاف‌ها شده. امیدوارم سردبیران به ضرورت تدوین این آئین‌نامه‌ زودتر پی ببرند اما عجالتا خودمون رعایت کنیم».

انتشار تصاویر کودکان بدون رضایت خود آنها نقض حریم شخصی است

اگرچه عده ای انتشار این تصاویر جهت حساس کردن افکار عمومی و مسئولان برای پیگیری خشونت را امری مهم می دانند با این حال باید عواقب انتشار این تصاویر بر روی آینده این کودکان و جامعه را هم در نظر گرفت. کاوه قادری دانشجوی دکترای روانشناسی بالینی در این رابطه به شفقنا رسانه می گوید : ترجیح می دهم ابتدا درباره انتشار تصاویر کودکان در فضای مجازی فارغ از بحث کودک آزاری به ادبیات و پیشینه این موضوع که در سال های اخیر بین متخصصین مطرح است، اشاره ای داشته باشم. .طی سال های اخیر با گسترش فضای مجازی و انتشار تصاویر کودکان در این فضا بخشی از روانشناسان و حقوق دانان بر روی این مسئله تاکید کردند که انتشار تصاویر کودکان بدون رضایت خود آنها نوعی نقض حریم شخصی تلقی می شود. ولی امروزه شاهد این مسئله هستیم که والدین با انتشار تصاویر کودکانشان در فضای مجازی تا حدی حق انتخاب، رشد و تحول هیجانی کودکان را برای مدت ها تحت تاثیر قرار می دهند به عنوان مثال کودکانی که به دلیل به زبان آوردن جملات خنده دار و یا رفتارهای جذاب تصاویرشان در فضای مجازی منتشر می شود و یا به لحاظ زیبایی و ویژگی های ظاهری مورد مقایسه قرار می گیرند تا سال ها تحت تاثیر پیامدهای این تصاویر قرار می گیرند و متخصصان این مسئله را نقض حریم شخصی کودکان می دانند. چرا که این تصاویر سال ها در فضای مجازی می ماند و باعث ایجاد دو گانگی برای فرد در برابر حق حفظ حریم شخصی می شود.

قادری بیان می کند: اما در کلیپ اخیر نگرانی و جنبه آسیب شناختی مساله بیشتر نمایان می گردد چرا که در این کلیپ هم کودک آزاری رخ می دهد و هم این لحظات تحقیر آمیز توسط یک فرد غریبه به شکل گسترده در فضای مجازی منتشر شده که پیامدهای منفی متعددی برای این کودکان در پی خواهد داشت.

او با اشاره به ابعاد کودک آزاری توضیح می دهد: ابتدا باید مفهوم «کودک آزاری » را تعریف کنیم تا ابعاد و تبعات آن را بهتر بشناسیم. هر نوع آزار جسمانی جنسی هیجانی که از طرف بزرگسالان به افراد زیر ۱۸ سال اعمال می شود را «کودک آزاری»می گویند. کودک آزاری شامل کودک آزاری جسمانی، جنسی، روانشناختی، غفلت و نادیده انگاری نیازهای اساسی کودک است. کودک آزاری جسمی شامل تنبیه ،کتک زدن و روش های خشن جسمانی است که منجر به صدمات جسمانی در کودک می شود. در کودک آزاری هیجانی یا روان شناختی تحقیر، طرد، اجبار و تخریب منزلت و کرامت انسانی کودک به عنوان زمینه محوری عمل می کند. در کودک آزاری از نوع نادیده انگاری هم به نیازهای کودک توجه چندانی نمی شود.

قادری با توضیح درباره تبعات انتشار تصاویر کودکان آزار دیده در فضای مجازی بیان می کند:هر کدام از این ابعاد کودک آزاری که اتفاق بیافتد پیامدهای نامطلوب زیادی بر رشد روانی،اجتماعی و سلامت روان کلی کودک می گذارد. حال در این فیلم شاهد هستیم که یک کودک آزاری روان شناختی از نوع تحقیر می بیند و فرد خاطی که خالی از رگه های اختلال شخصیتی نیست ،از صحنه کودک آزاری فیلم می گیرد. این نوع کودک آزاری و انتشار فیلم آن پیامدهای نامطلوبی را می تواند برای کودکان مورد خشونت که بسیار در معرض خطر و آسیب هستند، بر جای بگذارد.

از بازگویی این فیلم تا نگاه های ترحم انگیز
بسیاری این بحث را مطرح کرده اند که انتشار این فیلم باعث شده تا جامعه از وجود چنین افراد و اتفاق هایی باخبر شود و به این طریق فرد خاطی تنبیه می شود.این روانشناس توضیح می دهد:  بله ممکن است این یکی از مزیت های آن باشد اما در بلند مدت این اتفاق ،تبعات منفی زیادی هم خواهد داشت. به این دلیل که این دو کودک تقریبا در اوایل سنین نوجوانی هستند و نوجوانان ویژگی روان شناختی مختص به خود را دارند که ممکن است تبعات منفی این آسیب را گسترده تر سازد از جمله «ویژگی تماشاگران خیالی » است. در این سن نوجوانان فکر می کنند در معرض دید عموم قرار دارند و برای همین دیدگاه دیگران و قضاوت دیگران برایشان خیلی مهم می شود. به همین دلیل است که افراد در این سن بیشتر جلوی آینه می روند و بیشتر بر روی پوشش خود حساس می شوند چون فکر می کند در مرکز هستی قرار دارند و دیگران تمام حواس شان به آنهاست.

قادری انتقاد می کند: حال در این فیلم این دو فرد با چنین تحقیرهایی روبه رو می شوند و از طرف دیگر شاهد انتشار فیلم این آزردگی و خشونت علیه کودکان در سراسر کشور هستیم که قطعا تا مدت ها این موضوع در اذهان عمومی خواهد ماند. با توجه به شرایط زندگی پر ریسک این کودکان کار و انتشار چنین فیلمی تا مدت ها بازگویی این حادثه در میان گروه همسالان و تحقیر و طرد ویا حتی نگاه های مبتنی بر ترحم و غیر تخصصی اطرافیان تصویر هویتی این کودکان را دچار خدشه می کند.

او با اشاره به تبعات روان شناختی این مسئله برای کودکان تاکید می کند: این موضوع تبعات روان شناختی احتمالی متعددی از جمله اختلال استرس حاد ، کابوس های مکرر شبانه، احساس دلتنگی ،از خواب پریدن و تکرار تصاویر آزارنده و دردناک را در پی دارد. از طرف دیگر فرد را در برابر مشکلاتی مثل افسردگی ،اضطراب اجتماعی و قرار گرفتن در جمع و حس خشم و بی اعتمادی به بزرگسالان و جامعه آسیب پذیر می سازد و این مساله به نوعی باعث بازتولید سیکل معیوب خشونت و آسیب می شود به این دلیل که تحقیقات نشان داده کسانی که مرتکب کودک آزاری می شوند خودشان در کودکی دچار این خشونت شده اند و این سیکل معیوبی است که نیازمند مداخله های درمانی است. به همین دلیل به مدیران توصیه می شود علاوه بر انتخاب کارمندان و پایش سلامت روانی آنان برای کاهش آسیب های روانی و اجتماعی این کودکان ،مداخلات روانشناختی و مددکاری اجتماعی لازم را صورت بندی کنند تا با کاستن از حجم آسیب از پیامدهای بلند مدت روانی آن برای کودکان بکاهند و در خصوص انتشار این تصاویر با افراد خاطی برخورد های مناسب صورت گیرد چرا که انتشار تصاویر کودک آزاری خود مصداق بارز کودک آزاری است.

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here