زمان انتشار : ۲۱ شهریور ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۵:۵۱ | کد خبر : 474046 |

روزنامه‌ها با پیشنهاد «کیهان» به روحانی مخالفت کردند

شفقنا رسانه- روزنامه‌های امروز اگرچه اشتراکاتی داشتند؛ اما خبرهای متنوعی را در صفحه اول بازتاب دادند. وطن امروز که روز گذشته اظهاراتی را منتسب به محمدرضا عارف نماینده‌ی مجلس شورای اسلامی به صفحه اول آورده بود، امروز تعبیر خود از تکذیب آن نقل‌قول را به صفحه اول آورد و در ادامه‌ گفت‌وگوهایی منتشر کرد با این ادعا که تیتر دیروز گفته شده اما به خاطر تبعات سیاسی آن تکذیب شده است. در بخشی از متن آمده است:«این موضع عارف در حالی است که دبیرکل حزب «هدا» اظهارات عارف در نشست این حزب را تایید کرد. احمد شریف در همین رابطه به تسنیم گفت: با توجه به اینکه از هیچ خبرنگاری برای حضور در این جلسه دعوت نشده بود و از آنجا که سایت اطلاع‌رسانی آقای عارف پس از اتمام این جلسه هیچ خبری از این نشست منتشر نکرد، دوستان ما در حزب همبستگی اقدام به پیاده کردن سخنرانی آقای عارف و قرار دادن این سخنرانی در سایت و کانال رسمی حزب کردند. وی در پاسخ به این سوال که آیا آن بخش از سخنان عارف که ضمن عذرخواهی از مردم بابت حمایت از دولت روحانی، اذعان می‌کند اصلاح‌‌‌‌‌‌طلبان بابت حمایت از روحانی مجبور هستند صورت خود را با سیلی سرخ نگه دارند، در جریان نشست یکشنبه بوده یا در حاشیه این جلسه، تصریح کرد: تمام مطالبی که به عنوان اظهارات آقای عارف در سایت و کانال رسمی ما منتشر شده، مطالبی است که در جریان آن نشست مطرح شد.شریف ادامه داد: شاید منظور دفتر آقای عارف از آن بیانیه این باشد که نباید تمام اظهاراتی که در یک نشست غیررسمی مطرح شده رسانه‌ای شود. البته اظهارات آقای عارف مطالب خیلی عجیب و به دور از حقیقتی نیست که دفتر ایشان بابت انتشار آن اینگونه حساسیت نشان دهد.»

بحث بر سر حضور یا غیبت رئیس‌جمهور در اجلاس سازمان ملل روز گذشته با پیشنهاد حسین شریعتمداری در روزنامه کیهان به نرفتن حسن روحانی و با پاسخ حسام‌الدین آشنا ادامه پیدا کرد. روزنامه سازندگی به درستی روز گذشته به آن پرداخت و امروز هم سیاست روز، شرق، اعتماد و ابتکار در تیترهای اصلی به این خبر پرداختند. شرق ادبیات سازندگی را تکرار کرد که اشتباه است. حتی برای آن روزنامه هم انتخابی تکراری نسبت به تیترهای دیگر خود است. نباید تیترهای قابل حدس برای روزنامه به صفحه اول آورد مثل روشی که سازندگی به اشتباه برای هر جابه جایی یا دو راهی برگزیده است.

سیاست روز گفت‌وگویی با صدرالحسینی کارشناس سیاست خارجی درباره سفر حسن روحانی رئیس‌جمهور به نیویورک برای شرکت در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل داشت که گفته: «به نظر می‌رسد با توجه به شرایط موجود در نظم بین‌الملل ضرورت حضور آقای روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل کاملاً مشخص است و سفر ایشان می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی برای کشور داشته باشد. وی افزود: اینجانب به عنوان یک کارشناس معتقدم در شرایط خصمانه آمریکا علیه ایران، سفر دیپلمات‌های ما به اقصی نقاط جهان و حضور مقامات بلند پایه ایران در محافل بین‌المللی می‌تواند حقانیت جمهوری اسلامی ایران را بیش از پیش به گوش مردم جهان برساند؛ در شرایط کنونی که بدعهدی‌های امریکا جهان سیاست و اقتصاد را در اقصی نقاط جهان به هم ریخته و میزان امنیت جهانی را کاهش داده استدلال و عقلانیت انقلاب اسلامی می‌تواند مخاطبینی بیش از گذشته داشته باشد.»

الهه کولایی در سرمقاله امروز اعتماد از «فرصت حضور» و اهمیت اجلاس بین‌المللی برای کشور نوشت: «…این یک واقعیت غیر قابل انکار است که در فضای تشدید ایران‌هراسی و بزرگ نمایی تهدیدی به نام ایران در این منطقه از جهان و حتی فراتر از سطح منطقه‌ای به عنوان تهدیدی برای صلح و امنیت بین‌المللی آن‌گونه که امریکا برای پیشبرد این پروژه تلاش می‌کند، حضور ایران در سازمان‌ها و مجامع بین‌المللی را بیش ازپیش ضروری می‌سازد و این دقیقا بر خلاف نقطه‌نظری است که حضور ایران در این مجامع را مشروعیت بخشیدن به آن و به نفع قدرت‌های سلطه‌گر جهانی ارزیابی می‌کند. این واقعیت را نمی‌توان انکار کرد که طرح دیدگاه و نقطه نظر‌های مردم ایران و جمهوری اسلامی ایران از سوی رهبران و نمایندگان کشور در سطوح مختلف می‌تواند به بهبود و اصلاح این چهره‌ای که امریکا تلاش دارد آن را مشوه سازد، کمک کند. در واقع حضور نمایندگان جمهوری اسلامی در سطوح مختلف در مجامع مختلف و گردهمایی‌هایی که نمایندگان کشور‌های مختلف جهان حضور دارند، این فرصت را پیدا می‌کنند تا با استفاده از رسانه‌های بین‌المللی به بیان دیدگاه‌ها، خواسته‌ها، ‌مطالبات و در واقع نگرش‌های واقعی مردم و دولت ایران پرداخته و فضای تبلیغاتی سنگین علیه ایران را بشکنند…»

جلال خوش‌چهره‌ هم در سرمقاله ابتکار نگاهی مشابه را ارائه و تأیید کرد: «…حضور در تریبون‌های جهانی به مفهوم ایجاد رابطه بی‌واسطه با جهان سیاست است. واگذاری تبیین و انتشار دیدگاه‌های تهران در دفاع از اصول دیپلماسی خود به رسانه‌ها و یا واسطه‌ها، برخلاف تجربه مذاکرات هسته‌ای با گروه ۵+۱ همواره برای مخالفان ایران فرصت ساز بود. آنان در این فضا هرآنچه می‌خواستند می‌گفتند و در ایجاد همسویی با نگرش‌های خود عمل می‌کردند. کافی است حضور رئیس ‌جمهوری و وزیر امورخارجه را در محافل مختلف جهانی طی سال‌های گذشته و به ویژه ماه‌های اخیر مرور کنیم. به‌رغم تلاش گسترده واشنگتن در ایجاد تردید به برجام و دستاوردهای ایران در این‌باره، آنان توانسته‌اند حمایت جامعه جهانی را از اصول سیاست خارجی ایران پایدار نگه دارند. در واقع ترجیح واشنگتن و متحدان منطقه‌ای آن از جمله اسرائیل و عربستان، عکس‌العمل انفعالی و یا عصبی تهران است.آنان براین نظرند که با دور شدن تهران از فرصت‌هایی که تریبون‌ها و دیدارهای مستقیم در محافل جهانی ایجاد می‌کند، امکان بازگرداندن تهران به دوران انزوا بیشتر خواهد بود. شوربختانه برخی نگرش‌های داخلی که همچنان بردیدگاه‌های آزمون شده خود اصرار دارند نیز مشوق پرهیز تهران از فرصت‌هایی هستند که حضور در تریبون‌های جهانی ایجاد می‌کند. حضور یا غیبت در تریبون‌های جهانی، ربط مستقیم به اعتماد به نفس صاحبان آن دارد. وقتی پاسخ های مستدل برای پرسش ها وجود دارد، اتهام زنندگان باید نگران حضور پرسش شوندگان باشند…»

کیهان در یکی از تیترهای فرعی به حسام‌الدین آشنا پاسخ داد و نوشت: «…اگر آقای آشنا حضور آقای روحانی در مجمع را ضروری می‌داند و به همین علت پاسخگویی به مدیر مسئول کیهان را ضروری دانسته است دیگر ابراز تردید درباره حضور رئیس‌جمهور چه معنا و مفهومی دارد؟! ثانیا؛ جناب آشنا به خیال خود زرنگی کرده! و قیدی را به کیهان نسبت داده است که در یادداشت شریعتمداری وجود ندارد. آنجا که می‌نویسد«من نمی‌گویم در جلسه شورای امنیت شرکت کنند یا نه. بلکه می‌گویم استدلال برای عدم حضور در مجمع از ترس امکان حضور در جلسه شورای امنیت غلط است»! ‌اشاره ایشان به این قید که استدلال برای عدم حضور رئیس‌جمهور را از ترس امکان حضور در جلسه شورای امنیت! غلط می‌داند، در حالی است که در یادداشت کیهان نه فقط به امکان حضور آقای روحانی در جلسه شورای امنیت سازمان ملل هیچ ‌اشاره‌ای نشده بود بلکه در صدر نوشته مدیر مسئول کیهان بر تفکیک شرح وظایف مجمع عمومی سازمان ملل با شورای امنیت این سازمان تاکید نیز شده بود. از این روی نسبت دادن قید مورد ‌اشاره به کیهان را فقط می‌توان بهانه پیشاپیش آقای آشنا برای پنهان کردن نظر واقعی خود دانست که مانند کیهان مخالف حضور رئیس‌جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل است و درپی آن است که تردید خود را با این قید من درآوردی و نسبت دادن آن به کیهان توجیه کند!»

آفتاب یزد بی‌توجه به حاشیه‌های رفتن یا نرفتن به سازمان ملل با عکسی از حسن روحانی، رئیس‌جمهور را تشویق کرد به سفرهای استانی برود و از این طریق به جامعه آرامش را برگرداند. فارغ از این که چه‌قدر چنین پیشنهادی عملیاتی و برای جامعه سودمند می‌تواند باشد؛ خوب است روزنامه‌ راهکارهای عملیاتی‌تر برای حل مشکلات اقتصادی ارائه دهد و به سهم خود با کمک گرفتن از کارشناسان اقتصادی ابهامات موجود را برطرف کند.

روزنامه ایران مصاحبه‌ای با محسن هاشمی داشت که او تحلیل خود را از موازی کاری در دولت و مشکلات ایجاد شده توسط «دولت پنهان» را بیان کرده است: «…گاه می‌شود که رئیس جمهوری می‌خواهد به استانی سفر کرده و سخنرانی کند، اما ناگهان می‌بینیم در آن شهر تنشی ایجاد می‌شود که باعث می‌شود سفر رئیس جمهوری لغو شود.  همه اینها، نشانه وجود دولت در سایه است، به این معنی که گروهی، همه مسائل یک وزارتخانه یا وزیر را زیر نظر دارند و هر جا موافق عملیات و رویکرد آن وزارتخانه نیستند، با یک روش عملیاتی یا تبلیغاتی، آن عمل و برنامه وزارتخانه مذکور را بهم می‌زنند یا با دادن اطلاعات متناقض به مراجع بالاتر به گونه‌ای عمل می‌کنند که دولت نتواند در این زمینه خاص تصمیم بگیرد و عمل کند. این همان دولت در سایه است. اما آنچه امروز محل بحث هست و اهمیت یافته است، دولت در سایه است که به اسم دولت موازی مطرح شده است…»

اظهارات رئیس‌ اداره مالیاتی در یک نشست خبری به تیترهای قدس، خراسان، کیهان و هفت صبح آمد. دو روزنامه اول طرح مالیات گرفتن از دلالان سکه و ارز به تیتر آوردند؛ کیهان از تخلف ثبت شرکت‌های کاغذی برای فرار از مالیات نوشت و هفت صبح به بخشی توجه کرد که کارت بازرگانی به نام افراد فقیر گرفته شده است و آن را «عجایب‌المالیات» خواند: «…برخی واردکنندگان برای فرار از پرداخت مالیات ، واردات خود را با استفاده از کارت های بازرگانی یکبار مصرف که به نام افراد ناآگاه و ضعیف گرفته اند انجام می دهند مثلا یک سبزی فروش شناسنامه خود را در ازای مبلغ ناچیز سه میلیون تومانی در اختیار سودجویان قرار داد تا با آن واردات صورت گیرد. و الان ۱۲ میلیارد تومان به نام این سبزی فروش صادر شده است…»

کیهان ستون گفت‌وشنود هم به همین خبر اختصاص داد: «گفت: تازه چه خبر؟! گفتم: رئیس‌سازمان امور مالیاتی اعلام کرد که تاکنون ۴ هزار شرکت کاغذی شناسایی شده که برای فرار از مالیات جعل کرده‌اند! گفت: دیگه چه خبر؟! گفتم: ایشان می‌گوید استفاده از کارت‌های بازرگانی که به نام افراد فقیر گرفته شده همچنان ادامه دارد. مثلا با کارت بازرگانی به نام یک لحاف‌دوز و کارت دیگری به نام یک سبزی‌فروش هزاران میلیارد تومان کالا وارد کرده‌اند که فقط مالیات آن ۴۲ میلیارد تومان است! گفت: دیگه چی؟! گفتم: به نام اعضای یک خانواده ۱۶ صرافی دائر شده بود! گفت: یعنی مسئولان ذیربط با وجود این همه سوء‌استفاده مفسدان اقتصادی متوجه ماجرا نشده بودند؟! گفتم: چه عرض کنم؟! به یارو گفتند؛ متوجه شدی که دیشب زلزله شدیدی اومد و صدها خانه را ویران کرد؟ گفت؛ نه، من روم اونور بود!»

ستاره صبح هم اگرچه تیتر یک را به نشست خبری مربوط به مالیات اختصاص داد و وعده داد گزارش خبری تحلیلی در این زمینه ارائه می‌دهد اما خروجی صرفا یک خبر ناقص بود. هر ژانری معیارهای پایه‌ای دارد که خوب است توسط رسانه رعایت شود. نمی‌توان یک خبر معمولی و حتی ناقص را به اسم گزارش منتشر کرد یا یک گزارش معمولی یا انتشار صرف سند را گزارش تحقیقی خواند. البته که می‌توان در اصول پایه‌ی نوشتن تغییراتی داد اما به شرط داشتن جنبه‌ی نوآورانه‌ای که می‌تواند این تغییرات را توجیه کند.

همشهری هم گزارشی درباره‌ی تاثیر مشکلات سیاسی بر اقتصادی نوشت و مروری بر اظهارنظر کارشناسان و مسئولان داشت و با مثال‌هایی از شرایط جامعه امروز نتیجه‌گیری کرد که «عدم اجماع لازم در سطوح کلان سیاسی درباره‌ی اشکال تعامل با جهان بیرون چگونه می‌تواند بر فرایندهای اقتصادی تاثیر گذاشته و مانع از تحرک دولت در روابط پولی و مالی بین‌المللی شود.» علاوه بر این روزنامه مطلبی هم در ادامه تاثیرات قانون منع به کارگیری بازنشستگان دارد و آن را «تصمیم‌گیری دولتی برای نهادهای غیردولتی» خواند. روزنامه پیش از این هم گفتاری از نعمت احمدی در این زمینه منتشر کرده بود.

 

 

 

 

 

 

انتهای پیام

media.shafaqna.com

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here