زمان انتشار : ۱۰ شهریور ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۴:۳۶ | کد خبر : 473637 |

روزنامه‌های شنبه، کم‌رمق در مرز خبر و تحلیل

شفقنا رسانه- دیدار هیئت دولت با رهبری انقلاب اسلامی یکی از تیترهای اصلی روزنامه‌ها از جمله وطن‌امروز، صبح‌نو، رسالت، کیهان، ایران، جوان، خراسان، قدس، جام‌جم و اطلاعات بود و شاید از آنجا که ۱۴ توصیه و سرفصل مهم در این سخنرانی مطرح شد، تیترها هر کدام به نکته‌ای متفاوت اشاره کردند.

مطرح شدن اتهام احتکار خودرو هم در جوان، قدس و خراسان دیده شد که رویکرد خبری داشتند. صبح‌نو گزارشی در گفت‌وگو با نمایندگان مجلس در همین زمینه ترتیب داد اما پیش از آن مروری بر مسئله‌ی چگونگی افزایش قیمت خودروهای داخلی داشت که ادبیات آن مشابه یادداشت است نه گزارش. برای مثال در بخشی از این متن در واکنش به اظهار نظر ناصر سراج، رییس سازمان بازرسی کل کشور درباره‌ی نظارت بر افزایش‌ قیمت‌‌ها آمده است: «صبح بخیر آقای سراج! به نظر می‌رسد چشمان مسوولان نظارتی کشور بسته است یا تازه از خواب بیدار شده‌اند که این‌گونه اظهارنظر می‌کنند. در حال حاضر حق مردم زیر کفش‌های میلیونی خودروسازان لگدمال شده است، کدام کشور را سراغ دارید که با وجود خودروسازی داخلی هرچند در سطح ما روزانه قیمت برای خودروهای بی‌کیفیتی که سرهم بندی می‌کند تعیین کند. تازه برای برخورد با گران‌فروشی خودرو تکانی می‌خواهید بخورید که بی‌کیفیت‌ترین خودروی کشور قیمت ۴۰‌میلیون تومان را رد کرده است…» رعایت ژانرهای روزنامه‌نگاری از این منظر مهم است که به مخاطب کمک می‌کند بهتر بتواند بین حقایق و اظهارنظرهای شخصی تفاوت قائل شود و حتی از منظر حقوقی رعایت این اصل بسیار مهم است اگر نویسنده نظر شخصی درباره‌ی عملکرد مسئولان سازمان‌های نظارتی دارد می‌تواند آن را در یادداشتی جداگانه مطرح کند.

رسالت هم گفت‌وگوی بسیار کوتاهی با فریدون احمدی، نایب رئیس دوم کمیسیون صنایع و معادن در مجلس شورای اسلامی داشت که عرضه نکردن برخی خودروها توسط خودروسازان را به علت کمبود قطعه دانست و بیان کرد: «اگر خودرویی را عرضه نمی کنند ممکن است به علت کسری قطعه باشد، ما قبلا هم در این وضعیت بودیم بعضی از خودروها ممکن است کمبود قطعه داشته باشند در نتیجه به ناچار در پارکینگ نگه داشته می شوند تا قطعه تامین شود و تحویل بازار شود. این نماینده تاکید کرد: اگر خودروسازان تولید کنند و عرضه نکنند با آن ها برخورد می شود، چرا که پیش فروش کردند و به خریداران متعهدند. احمدی با بیان این که ارزش واقعی پراید ۴۰ میلیون تومان نیست گفت: خودرو یک ارز بری دارد، به طور مثال پراید ۱۵۰۰ دلار ارز بری دارد در گذشته با ارز ۳۸۰۰ تومان می گرفتند الان به فرض اینکه با دلار ۴۲۰۰ هم حساب کنیم افزایش قیمت دارد اما نه ۴۰ میلیون تومان.»

یکی از موضوعاتی که امروز به روزنامه‌ها آمد و شاید بیش از دیگر اخبار بعد تحلیلی داشت، ادامه‌ی تفسیر جلسه‌ی پرسش‌ و پاسخ با رئیس‌جمهور و نسبت بین دولت و مجلس و حتی اصلاح‌طلبان بود. عبدالله گنجی، مدیرمسئول جوان در سرمقاله امروز با تیتر «روحانی چه باید می‌گفت که نگفت؟» بیشتر پاسخ‌های مورد نظر خود را به صورت پرسش مطرح و در نهایت نتیجه‌گیری کرد: «…جرم روحانی از نگاه این جماعت اساس تعلق به نظام است و بس. روحانی کوچک نشد که بزرگ شد، اما حتماً سربازان ملکه و تجدیدنظرطلبان راضی نخواهند شد. روحانی هم نحوه ثبت تاریخ آینده را خوب می‌داند و هم علت عصبانیت و بغض امریکا و انگلیس و پیاده‌نظام بومی آنان را می‌داند. هرچند پرستیژ روشنفکرانه‌اش مانع به زبان آوردن توقعات آلودگان می‌شود.»

اعتماد و سازندگی امروز تیترهای اصلی را به اصلاح‌طلبان اختصاص دادند. اعتماد به واکاوی دلایل انتقادهای این روزهای اصلاح‌طلبان پرداخت و مصاحبه‌ای کوتاه با غلامحسین کرباسچی داشت. سردبیر روزنامه هم در سرمقاله توضیحاتی درباره‌ی انتقادات اخیر این روزنامه از دولت نوشت که البته بیش از روزنامه به اظهارات مدیرمسئول به عنوان نماینده‌ی مجلس گره خورده بود. در بخشی از این متن در تحلیل استراتژی روزنامه آمده است: «دوستی و طرفداری در لاپوشانی است یا در بازگویی عیب و ایرادها؟ قرن‌ها قبل شیخ سعدی گفته بود: «از صحبت دوستی برنجم/ کاخلاق بدم حسن نماید/ عیبم هنر و کمال بیند/ خارم گل و یاسمن نماید/ کو دشمن شوخ چشم ناپاک/ تا عیب مرا به من نماید…» واقعا آیا باید صبر کنیم تا دشمن شوخ‌چشم ناپاک، داخل پرانتز ترامپ، بیاید و عیب‌های ما را گوشزدمان کند؟ آیا بهتر نیست، خودمان جلوتر، از باب شفقت و معاضدت عیب یکدیگر را بگوییم و در اصلاح امور بکوشیم؟ مگر نه اینکه معنی اصلی اصلاح‌طلبی تلاش برای اصلاح امور است؟ نگران نشوید؛ در جبهه اصلاح‌طلبی شکافی نیفتاده و دعوای زودهنگام انتخابات هم پیش نیامده. نه، موضوع چندان هم پیچیده نیست. ما دولتی انتخاب کرده‌ایم که دل‌مان نمی‌آید صاحب تجربه شکست شود. ما دولتی را برگزیده‌ایم که نمی‌خواهیم نامش با وضعیت بد معیشتی مردم گره بخورد. مهم‌تر از آن ما نمی‌خواهیم به جهت خطای محاسباتی یک یا چند نفر از اعضای تیم اقتصادی، مخالفان تدبیر و امید، طعن‌مان بزنند و بی‌توفیقی‌مان را توی سرمان بکوبند و به ریشمان بخندند. دولت محبوب و منتخب ما نه‌تنها باید در عرصه اقتصاد روش و منشش را عوض کند بلکه از نان شب واجب‌تر است تا رویکرد رسانه‌‌ای‌اش را عوض کند. آمدنیوز و بی‌بی‌سی و وی‌او‌ای و کوفت و زهرمار و ده‌ها رسانه دیگر دارند کلیت دولت، بلکه نظام را تخریب می‌کنند، آن وقت دوستان ما در تیم رسانه‌ای دولت سرگرم این بحث بی‌اهمیتند که آیا مثلا پنکه کذایی زیر تریبون مجلس بوده یا نبوده. عربستان و امریکا و اسرائیل متحد شده‌اند و رسما جنگی رسانه‌ای را علیه ایران راه انداخته‌اند آن‌وقت تیم رسانه‌ای دولت دارد با شک و تردید به استیضاح‌های مجلس نگاه می‌کند تا ببیند آیا می‌تواند از انگیزه‌ برخی نماینده‌های اصلاح‌طلب سردربیاورد یا نه. آیا این خود به این معنا نیست که دوستان تاخیر فاز دارند و از آنچه در جامعه می‌گذرد بی‌خبرند…»

سازندگی وعده داد جزئیات ترکیب جدید شورای عالی اصلاح‌طلبان را توضیح دهد و عکس‌هایی از کسانی که به این شورا دعوت شده‌اند، در صفحه کنار هم قرار داد. گذشته از این که عکس‌ها به خوبی‌ دوربُر نشده‌اند، در روتیتر مجموعه‌ی تیتر اصلی در کنار هم دوبار بدون دلیل نام روزنامه تکرار شده است که یکی از آنها احتمالا باید حذف می‌شد. نظارت قبل از انتشار بویژه‌ برای صفحه اول بسیار مهم است.

روزنامه ایران هم میزگردی با حضور محمد عطریانفر و محمدجواد حق‌شناس در بررسی و تحلیل ائتلاف اصلاح‌طلبان با حسن روحانی در انتخابات ۹۲ و ۹۶ داشت که عطریانفر در بخشی از آن تاکید کرده است: «…اولاً که بخشی از دغدغه‌های ما نسبت به دولت دوم آقای روحانی است و فعلاً بحث ما در مورد دولت ۹۲ تا ۹۶ است. تصور کنید که این گفت‌و‌گو قبل از سال ۹۶ و تشکیل دولت دوم آقای روحانی انجام می‎شد، حتماً ماهیت دیگری پیدا می‎کرد. بخش بزرگی از نقدی که به ذهن ما می‌رسد و درست هم است بیشتر معطوف به بخش بعد است. در پایان ماجرای ۴ ساله اول دولت آقای روحانی خروجی‎ای که به عنوان نتیجه ارزیابی و آسیب‎شناسی دولت و رابط‌‌اش با اصلاح‌طلبان مطرح بود این است که که اگر در سال ۹۲ ما با جناب روحانی با مختصر تردیدی حمایت کردیم و به روش آزمون و خطا گفتیم که تست می‎کنیم ان شاءالله که بز است و دیدیم که بز درآمد، وارد میدان شدیم، در سال ۹۶ برای ورود به مرحله دوم با امنیت خاطر و اعتماد به نفس بیشتر وارد شدیم. این را تقریباً بخش بزرگی از دوستان ما در حوزه اصلاحات احساس کردند که این آدمی که ما به او اعتماد کردیم و در پیروزی او نقش بسیار کلیدی داشتیم، به وظیفه خود وفا کرد. اگرچه در جزئیات هزاران نقد می‎توانیم به او وارد کنیم و این امنیت خاطر را بروز دادیم و گفتیم که برای مرحله دوم چرا شرط نمی‎کنیم؟ این چالش در میان اصلاح‎طلبان بود که اصلاً فرصت و حتی نیازی برای شرط‌ گذاری نیست. شما با کسی شرط می‎کنید که در عملکرد خود در گذشته رسم وفا را ایفا نکرده باشد، ما این را ندیدیم. از این جهت موضوع شرط ‎بندی خیلی امر جدی نبود اما بحث آن به میان آمد. نکته‎ای که جناب حق‎شناس تأکید می‌کنند و آن کم کاری اصلاح‌طلبان است را من هم تأیید می‎کنم. دوستان ما در جبهه اصلاحات باید روابط خود با دولت را جدی‎تر تنظیم می ‏کردند. حد ارتباطی حضرات اصلاح‎طلب با دولت در حد نشستن با آقای جهانگیری و حرف زدن بود. این آقا که از خودمان است. گفت‌و‌گو با آقای جهانگیری دستاوردی به هیچ معنا نمی‎توانست داشته باشد. به هر حال باید به سمت گفت‎وگو با آقای روحانی می‎رفتیم. در این رابطه کم‎کاری را قبول دارم. ما در مقام ثبوت و اثبات باید این دو را بررسی کنیم. آنچه از سوی آقای حق‎شناس مطرح شده، ثبوتاً درست است، ولی اثباتاً باید چه می‎کردیم و برون رفت ما چه می‎شد؟ نوعاً در دنیای معاصر کشورهایی که رقابت‌های‌شان حزبی است، اگر ترکیب کابینه و ترکیب پارلمان همسو نباشد از این گرفتاری که ما داریم آنها هم دارند. نوعاً برای رفع این مشکل معمولاً این مدل را توصیه می‎کنند. آنچه  نتیجه امر انتخابات ریاست جمهوری برای اجرا است با آنچه  در قالب پارلمان و به لحاظ حقوقی شکل می‎گیرد، باید همسو باشند. از این جهت امر مردم درست‎تر انجام می‌شود. در مقام آسیب‎شناسی می‎توانم استدلال کنم که جناب روحانی در تکالیف اصلاح‎طلبی خود نه به صفت ساختاری بلکه به صفت فرآیند، مأموریت و رسالت اصلاح‎طلبی، در اشل‎های ملی خوب حرکت کرده و به مقدار زیادی هم قابل دفاع است. در حوزه‌های سیاست خارجی، اقتصادی، اجتماعی و مناسباتش با بخش‎های دیگر قدرت و در حد دفاع از آزادی‎ها و حقوق شهروندی گام مهمی برداشته است، ولی در حوزه منطقه‌ای شکست خورده است. حوزه‎ای که به لحاظ انبوهی و توده‏ ای حجم بزرگی از سهم آرا را تشکیل می‌‎دهند…»

روزنامه‌های آفتاب یزد و ابتکار هم تیترهای اصلی را به مجلس اختصاص دادند. اولی با کنار هم قرار دادن عکس‌هایی از حاشیه‌های حضور رئیس‌جمهور در مجلس شورای اسلامی پرسید: «مجلس ایران؛ بی‌نظم یا بالغ؟» فارغ از کیفیت متن، به نظر می‌رسد تیتر بهتری می‌شد انتخاب کرد مثلا تاکید بر «ایران» برای یک روزنامه سراسری زبان فارسی با عکس‌هایی از نمایندگان ایران غیرلازم است بویژه این که توضیح روزنامه در تکمیل پرسش درباره‌ی چرایی گوش ندادن برخی نمایندگان به صحبت‌های حسن روحانی در مجموعه این خبر قرار گرفته است. همچنین «بی‌نظم» و «بالغ» چندان در انتقال معنای مورد نظر روزنامه موفق نیستند و بهتر بود از صفت‌های دیگری استفاده می‌شد. ابتکار هم با عکسی بی‌معنا و غیرجذاب برای تیتر از «سونامی استیضاح» نوشت و در متن از ادامه‌ی بررسی عملکرد وزرا خبر داد. در بخشی از متن آمده است: «مازنی هم با اشاره به فضای مجلس در ۲ استیضاح گذشته به «ابتکار» گفت: «تا استیضاح وزیر اقتصاد فضای روانی مجلس به نحوی بود که برای پاسخگویی به افکارعمومی به جای کرباسیان حتی اگر محمد جواد ظریف یا حسن هاشمی هم که عملکرد خوبی دارند برای استیضاح به مجلس می‌آمدند استیضاح‌شان رای می‌آورد ولی از این به بعد اقتضایی است.» این عضو فراکسیون امید تاکید کرد: «از استیضاح سوم جو غالب و معدل مجلس که معدل عقلانیت است اگر احساس کند فضا به سمت تضعیف دولت و از نصاب انداختن کابینه پیش می‌رود یا مردم برداشت لجبازی یا عدم تعامل بین مجلس و دولت یا سواستفاده عناصر افراطی را داشته باشند، مجلس قطعا جلوی این رفتارها را خواهد گرفت و اجازه نمی‌دهد این فضا ادامه داشته باشد.»» نکته‌ این که انجام مصاحبه با مسئولان به خودی خود ارزشمند نیست. در این بخش خوب بود خبرنگار پرسش‌های بیشتری درباره‌ی چرایی آنچه «فضای روانی مجلس» خوانده شده، مطرح کند. صرفا انتقال گفته‌ها و نظرها ارزشمند نیست بویژه برای نقل‌قول‌هایی که زمینه‌ی پرسش‌ها، سوءتفاهم‌ها و ابهامات بیشتری را به وجود می‌آورند.

شرق و همشهری دو تیتر کاملا متضاد را به صفحه اول آوردند. اولی به نقل از علی لاریجانی درباره‌ی قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان نوشت: «شهرداران بازنشسته باید بروند» و دومی در ارزیابی مجموع گفت‌وگوهایش با حقوقدانان به این نتیجه‌ رسید: «شهرداران، مستثنا». در متن گزارش هم سخنگوی شورای شهر تهران گفته چون قانون یک قانون عام است، ناسخ قوانین خاص نیست همان استدلالی که بهمن کشاورز براساس آن به روزنامه گفته در قانون مربوط به انتخاب شهردار ممنوعیتی برای انتخاب افراد بعد از بازنشستگی نیست و در قانون جدید منع به کارگیری بازنشستگان هم تصریحی در این مورد نیامده است.

 

 

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here