زمان انتشار : ۷ شهریور ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۰:۱۲ | کد خبر : 473613 |

قدیمی: دغدغه‌های مطهری‌نژاد را برای اصلاحات بنیادین روابط‌عمومی بکار بگیریم

 شفقنا رسانه– دویست و سیزدهمین نشست ماهانه‌ی انجمن روابط عمومی ایران به یاد استاد مطهری نژاد با حضور تعدادی از اساتید و صاحب‌نظران روابط عمومی و ارتباطات در فرهنگسرای شفق واقع در خیابان یوسف آباد برگزار شد.

مطهری نژاد در تعاملاتش در حوزه‌ی ارتباطات بسیار جدی بود

به گزارش شفقنا رسانه در ابتدای این مراسم ابوالقاسم حکیمیان، عضو سابق هیئت‌مدیره انجمن روابط عمومی ایران با اشاره به ویژگی‌های این مرحوم گفت: از سال ۷۲ در خدمت این استاد فرزانه بودم. طبق روال انجمن هر ۱۵ روز یک‌بار در جلسات شرکت می‌کردم. به‌علاوه اینکه جلسات ماهانه‌ای هم که با استاد داشتم خاطرات زیادی را از ایشان در ذهنم دارم. به نظرم آنچه مرحوم استاد را از بقیه‌ی اساتید جدا می‌کرد پژوهشگری در حوزه‌ی روابط عمومی بود. ما اساتید زیادی در حوزه‌ی روابط عمومی و ارتباطات داریم اما کمتر کسی پیدا می‌شود که مثل او پژوهشگر به معنای واقعی باشد و بخواهد سیستمی را به اغنا برساند.

او افزود: مطهری نژاد در تعاملاتش در حوزه‌ی ارتباطات بسیار جدی بود. تواضع و فروتنی زیادی داشت و با تمام افکار جامعه رابطه و تعامل داشت. من خود می‌دیدم که برخی از اساتید خیلی وقت و زمان این را نداشتند تا با دانشجویان یا جوانان صحبت کنند، اما آن مرحوم همیشه برای این کار مصمم بود. از دیگر خصلت‌های ایشان مقید بودن به نماز بود و من بارها می‌دیدم که هرکجا بودیم حتماً باید سر ساعت به اقامه‌ی نماز می‌پرداخت. درواقع تقوای دینی استاد ستودنی بود.

حکیمیان در پایان گفت: فقدان این استاد در این روزها که جامعه‌ی ارتباطات به چنین صاحب‌نظری بسیار محتاج است، مایه‌ی تأسف است و جای خالی ایشان را یک ضایعه‌ی بزرگ برای جامعه‌ی روابط عمومی می‌دانم.

 

امروز میرزای روابط عمومی ایران زنده است

در ادامه‌ی این مراسم سید غلامرضا کاظمی دینان، رییس سابق انجمن روابط عمومی ایران ضمن اشاره به ویژگی‌های اخلاقی مطهری نژاد توضیح داد: به نظرم این استاد مجموعه‌ی مهر و محبت بود. همیشه یادم هست که در مقابل سختی‌ها و دردها بسیار صبوری می‌کرد و یک‌بار ندیدم که از مشکلی بنالد و یا چرا چرا بگوید. همیشه می‌گفت چگونه باید این مشکل را حل کرد. یادم نمی‌رود چندین بار که جویای حالش می‌شدم می‌گفت عالی‌ام. می‌دانستم عالی نبود و این ویژگی به این خاطر است که او آدم متدین و خداشناسی بود. اعتقاد داشت اگر در شرایط فعلی این بیماری را دارد ولی داشته‌های زیادی هم دارد.

این پیشکسوت روابط عمومی افزود: هیچ‌گاه بر روی نداشته‌هایش زوم نمی‌شد. هرچند سعی می‌کرد آن‌ها را هم به‌تدریج به دست آورد. این‌گونه انسان‌ها خود را به‌صورت خدا می‌بینند که هیچ‌گاه در مقابل سختی‌ها و بیماری‌ها سر خم نمی‌کنند. بلکه فرمان را به دست خود می‌گیرند و مشکلات را با خود می‌کشند. انسان‌های این‌چنینی در مقابل سختی‌ها و مشکلاتی که دارند از خدا تشکر می‌کنند، چراکه می‌گویند مورد تأیید خدا هستیم و خدا ما را دوست دارد. دقیقاً مثل اساتیدی که بیشتر کارهای پژوهشی خود را به دست شاگردان فعالش می‌سپارد.

او با یادآوری چند خاطره از مرحوم مطهری نژاد گفت: خاطره‌های زیادی از او در ذهنم است ولی از سال ۷۵ بود که به‌صورت دقیق ایشان را شناختم برای همین همیشه افتخار می‌کردم که کنار چنین استادی قرار بگیرم. چون طوری رفتار می‌کرد و در اخلاق حرفه‌ای روابط عمومی عجین شده بود که آن‌ها را در ذات خود داشت. سال ۷۵ که با ایشان در وزارت ارشاد یک قرار ملاقات داشتم گفتم که علاقه‌مند هستم در انجمن روابط عمومی عضو شوم ایشان از این پیشنهاد من بسیار استقبال کردند و سریع فرم عضویت را به من دادند.

کاظمی دینان ادامه داد: در اولین مجمع که برای انتخابات انجمن برگزار شد به من اصرار کردند که کاندیدا شوم، هرچند من گفتم که کسی مرا نمی‌شناسد ولی اصرارشان باعث شد تا کاندیدا شوم تا اینکه من رأی آوردم و علت این امر را تنها حمایت ایشان می‌دانم. سعی می‌کردم در تمام جلساتی که انجمن روابط عمومی برگزار می‌کرد حضورداشته باشم، چون دوست نداشتم ارتباطم را با شخص ایشان و انجمن قطع کنم. این استاد بزرگ مقالات، کتاب‌ها و پژوهش‌های زیادی در زمینه‌ی روابط عمومی داشت و شاگردان زیادی تربیت کرد. برای همین خانواده‌ی روابط عمومی برایشان اهمیت دوچندان داشت.

او با اشاره به دیگر ویژگی آن مرحوم روایت کرد: در جلسه‌ی هیئت‌مدیره‌ی انجمن که ایشان به‌عنوان دبیر بودند موضوعی پیش آمد، آقای مطهری نژاد کاری را انجام داده بودند و بسیاری از حاضران جمع به ‌علاوه‌ی من به کار ایشان نقد کردیم و گفتیم که اشتباه کردید بدون مصوبه‌ی هیئت‌مدیره چنین کاری را انجام داده‌اید. بحثی بین ما شد که در آخر من به خاطر بالا گرفتن بحث‌ها از ایشان عذرخواهی کردم ولی مطهری نژاد گفت اتفاقاً باید این بحث‌ها ، تبادل افکار و نظرها بیشتر شود چراکه اگر این‌ها نباشد انجمن خنثی می‌شود.

این پیشکسوت روابط عمومی ادامه داد: حتی در جلساتی بسیاری از صاحب‌نظران با صدای بلند با ایشان صحبت می‌کردند ولی آن مرحوم خم به ابرو نمی‌آورد و با منطق جواب همگی را می‌داد. به نظرم مطهری نژاد نمرده چون انسان‌های خوب نمی‌میرند. مطمئنم الان در جمع حاضر است و نظاره‌گر ماست. امروز میرزای روابط عمومی ایران زنده است.

راه مطهری نژاد را ادامه دهیم

به گزارش شفقنا رسانه در ادامه‌ی این مراسم اسماعیل قدیمی، مدرس ارتباطات که از شاگردان مطهری نژاد بود با اشاره به خاطرات و ویژگی‌های آن مرحوم بیان کرد: به نظرم از میان ویژگی‌ها و  خصلت‌هایی که همه‌ی دوستان گفتند مهم‌ترین خصلت ایشان نگرشی بود که به اصلاحات بنیادی در حوزه‌ی روابط عمومی داشت به همین خاطر به خوبی معضلات، آسیب‌ها و موانع پیشرفت روابط عمومی را بررسی می‌کرد و برای آن‌ها ایده‌ها و راه‌حل‌هایی را ارائه می‌کرد. به شدت به تحولات ساختاری و نهادی معتقد بود.

او افزود: استاد می‌دانست که روابط عمومی‌ها آسیب‌های زیادی دارند و در جایگاهی که باید باشند نیستند. به همین دلیل برای پیشرفت آن بسیار فکر می‌کرد و طرح و تلاش‌های زیادی می‌کرد تا روابط عمومی از بن‌بست خارج شود. چون می‌دانست که نقش روابط عمومی‌ها چقدر می‌تواند در تحولات ملی و بین‌المللی اثرگذار باشد. چند روز پیش مقاله‌ای می‌خواندم که از نقش روابط عمومی آمریکا در تحولات روابط بین‌المللی سخن گفته بود، در آن مقاله به خوبی تشریح کرده بود که روابط عمومی‌ها در جناح‌بندی و تبلیغات چقدر نقش ایفا کرده‌اند.

این مدرس ارتباطات پیشنهاد داد: با توجه به چنین نقشی برای روابط عمومی اگر اعتقاد به راه مطهری نژاد داریم باید راهش را ادامه بدهیم و باید در اینجا انجمن روابط عمومی پیشگام باشد. سعی کند سخنرانی‌ها، کتاب‌ها و مقالات استاد را به نمایش بگذارد. تا اینکه ما بتوانیم راه‌حلی را برای اصلاحات بنیادین در حوزه‌ی روابط عمومی ایجاد کنیم.

قدیمی با اشاره به دغدغه‌های مطهری نژاد گفت: استاد بر روی نهادهای مدنی تأکید زیادی داشت و می‌گفت روابط عمومی‌ها بدون این نهادها و خصوصی‌سازی معنایی نخواهند داشت، برای همین تلاش می‌کرد تا روابط عمومی در این حوزه‌ها بیشتر تقویت شود. نکته‌ی دوم اخلاق ایشان بود بسیار صبور، حرف‌شنو و انتقادپذیر بود. هیچ‌گاه ندیدم میلی به جایگاه و پست و مقام داشته باشد. اینکه می‌گویم اخلاق محور بود به این معناست در کنار اعتقادات مذهبی که دوستان فرمودند ، به هر نوع فکر و دیدگاهی احترام می‌گذاشت.

این صاحب‌نظر با توضیح درباره‌ی کارکرد روابط عمومی‌ها در کشور بیان کرد: ما روابط عمومی‌ها معتقد هستیم که بدون همفکری، همکاری و بدون به رسمیت شناختن تفاوت و تنوع دیدگاه‌ها نمی‌توان کاری از پیش برد در واقع معنا و کارکرد اصلی روابط عمومی‌ها پذیرفتن همین موارد است. به همین خاطر آن مرحوم هر دیدگاهی را می‌شنید و اگر قابل‌پذیرش بود حتماً از آن در برنامه‌های خود استفاده می‌کرد. به مشارکت، همکاری و هم‌افزایی اعتقاد زیادی داشت چیزی که الان در روابط عمومی‌ها و روزنامه‌نگاری بسیار کم است.

او تأکید کرد: ای‌کاش بتوانیم برای بزرگداشت این استاد ویژگی‌هایشان را در عمل پیگیری کنیم یعنی در آموزش، تبلیغات و… این‌ها را ترویج دهیم. مطهری نژاد هم اهل تئوری بود و هم اهل عمل. یعنی کتاب و مقالات زیادی داشت و در عین حال در بیشتر انجمن‌ها حضور پیدا می‌کرد و نقش اجرایی داشت. پس از دیگر ویژگی‌هایی که باید از استاد درس گرفت همراهی تئوری و عمل با هم است. اگر فعالین این رشته این همراهی را در نظر نگیرند نمی‌شود کاری از پیش برد.

قدیمی با اشاره به عملیاتی کردن دغدغه‌های مطهری نژاد توضیح داد: بسیار مرد پایداری بود با ایمان و پای‌کار بود. همیشه امیدوار بود و لحظه‌ای ناامید نشد و این ویژگی را از معتمد نژاد و نطقی به ارث برده بود. اگر ما می‌خواهیم به مجموع این ویژگی‌ها احترام بگذاریم باید همه‌ی این‌ها را تئوریزه کنیم. همه‌ی ما می‌دانیم که چرخه‌ی روابط عمومی بسیار می‌لنگد پس باید با میراثی که استاد بر جای گذاشته فکری کرد و زحمات ایشان را بی‌ارج نگذاریم. به نظرم باید فعالیت ایشان را در راه اصلاح روابط عمومی به کار گیریم.

روابط عمومی سربلند را برای این کشور آرزو می‌کرد

در ادامه عبدالحسین پارسا، عضو هیئت مدیره انجمن روابط عمومی که از همراهان و دوستان مطهری نژاد بود، گفت: مطهری نژاد به کوچک‌ترین واقعه‌ی ارتباطی توجه عمیق می‌کرد و همواره ره گشای بسیاری از مشکلات بود. آن مرحوم خیلی از گلایه‌ها و مشکلات را می‌شنید ولی درون خود می‌اندوخت و باتدبیر، آینده‌نگری می‌کرد. به نظرم مطهری نژاد خیلی ارزشمندتر از ویژگی‌هایی بود که دوستان فرمودند. بسیار دردمند و عاشق افراد بود ولی هرگز دردش را به کسی نمی‌گفت. از بسیاری از ناملایمات می‌رنجید ولی به ارتباطات سالم عشق می‌ورزید. اهتمام به روابط انسانی داشت و یکی از مسائل او آینده‌پژوهی بود. او برای این کشور روابط عمومی سربلند را آرزو می‌کرد در این راه تلاش بسیاری کرد. هر چند جسمش بسیار ضعیف شده بود اما لحظه‌ای از دغدغه‌مندی برای این حوزه نمی‌ایستاد.

 

گزارش از سمیرا بختیار- زهرا حکیمی

 

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here