زمان انتشار : ۷ شهریور ,۱۳۹۷ | ساعت : ۰۹:۵۵ | کد خبر : 473602 |

تیترها از پاسخ‌های روحانی «قانع نشدند»

شفقنا رسانه- همان طور که قابل پیش‌بینی بود امروز صفحه اول روزنامه‌های سراسری واکنش به اتفاقات دیروز مجلس شورای اسلامی و پاسخگویی رئیس‌جمهور بود. صبح نو، شرق، رسالت، کیهان، جمهوری‌اسلامی و جوان تیتر را کوتاه از «قانع‌نشدن» مجلس انتخاب کردند و بازتاب دادند. وطن امروز از «کارت زرد به روحانی» نوشت و خراسان اعلام‌نظر نمایندگان به پاسخ‌های رئیس‌جمهور را نمره رد به اقتصاد روحانی تعبیر کرد. سیاست روز عکسی از روحانی در مجلس را در کنار تیتر عامیانه «مردود شهریور» قرار داد در حالی که می‌توانست تیتر بهتری بنویسد. ایران تاریخ مورد نظر رئیس‌جمهور برای تغییر وضعیت کشور را به تیتر آورد و نوشت همه چیز از این روز شروع شد. در سوتیترها هم نقل‌قول‌های دیروز حسن روحانی را آورد. اگرچه چینش تیتر و عکس خوب است اما بهتر بود تیتر تحلیلی‌تر انتخاب می‌شد یا حداقل ایده‌ی کلی تحلیل مصاحبه‌شوندگان روزنامه در واکنش به پرسش‌ها و پاسخ‌ها می‌آمد.

اعتماد، قانون، ابتکار، آفتاب یزد و هفت صبح از جمله روزنامه‌هایی بودند که معتقد بودند حسن روحانی آنچه باید می‌گفت را نگفت. اعتماد و ابتکار تیتر مشابهی زدند در حالی که ابتکار با تاکید بر نام کوچک رئیس‌جمهور تیتر را ضعیف کرد. استفاده از نام کوچک افرادی که موقعیت‌های رسمی دارند، حتی در گزارش هم توجیهی باید داشته باشد چه برسد به تیتر که جایگاه ویژه‌ای دارد. هفت صبح هم کل تیتر را در یک کلمه خلاصه کرد: «نگفت». قانون و آفتاب یزد همین معنا را به شکل دیگری مطرح کردند. قانون عکسی متناسب با تیتر «پاسخ‌های سفارشی!» کار کرد اما در متن نکته‌ی مشخصی برای اثبات این ادعا ندارد به جز بازتاب چند اظهارنظر سیاسی که گفته بودند روحانی حقایق را برای حفظ آرامش مردم نگفته است. جالب‌تر این که در پایان متن روزنامه به نوعی این ایده را هم رد می‌کند وقتی در واکنش به اظهارات حسام‌الدین آشنا نوشت: «ماجرای دیروز یک حاشیه‌دیگر نیز داشت و آن اعای مشاور فرهنگی روحانی بود.حسام‌الدین آشنا با اشاره به جلسه سوال از رییس‌دولت مدعی شده که روحانی یک‌بار دیگر هزینه حفظ آرامش و عدم ایجاد تنش را پرداخت! ادعایی که از اساس معنا نداشت و روحانی برای تنش نیامده بود وتنها سعی داشت تا سوپاپ اطمینانی برای بازشدن فشار ملت باشد. زیر از روزهای قبل تمام نمایندگانی که در جریان محافظه‌کار مجلس فعالیت می‌کردند اعلام کرده بودند سعی ندارند فضا را متشنج کنند و تنها به دنبال بازخواست اقتصادی هستند.» آفتاب یزد هم با استناداتی مشابه روحانی را «فدایی مصلحت» خواند. سازندگی هم بیانیه حزب کارگزارن را به تیتر یک آورد: «دولت خون تازه می‌خواهد» همین ایده را فرهیختگان هم به شکل دیگری مطرح کرد:‌ « دولت تغییر لازم».

ایران در بخشی از ستون سرمقاله در واکنش به اتفاقات روز گذشته در مجلس تحلیل کرد: «…در سرمقاله روز شنبه روزنامه نوشتیم که «نتیجه پرسش چه خواهد شد؟» همان شد و حتی بدتر از آنچه پیش‌بینی کردیم، شد. برای فهم ماجرا بهتر است که به پنج سؤال مطرح شده از رئیس جمهوری اشاره شود. پنج محور قاچاق کالا، استمرار تحریم‌های بانکی، بیکاری، رکود و نرخ ارز و کاهش ارزش پول ملی از رئیس جمهوری سؤال شده بود. اگر به صورت کارشناسانه می‌خواستیم حدس بزنیم که نمایندگان در کدام موارد قانع نمی‌شوند و در کدام‌ها قانع می‌شوند، بیش از همه احتمال داشت که درباره استمرار تحریم‌های بانکی قانع نشوند و محورهای دیگر را قانع شوند. ولی نتیجه کاملاً معکوس شد. چرا؟ برای اینکه آرای رد و تأیید، ربطی به پاسخ‌های داده شده رئیس جمهوری نداشت. از پیش تصمیم گرفته شده بود که کدام‌ها را رأی منفی دهند و کدام‌ها را مثبت و با این نحوه رأی دادن پیام خود را منتقل کردند. زیرا بسیار واضح است که سؤال‌کنندگان که از اصولگرایان تندرو هستند هم در زمینه قاچاق کالا، هم بیکاری، هم رکود و هم نرخ ارز اوضاع مشابه یا بدتری را در دوره رئیس‌جمهوری محبوب‌شان یعنی آقای احمدی‌نژاد تجربه کردند، ولی نه تنها در این موارد از او پرسش نکردند که صدای سؤال‌کنندگان را کوتاه می‌کردند.درباره قاچاق همین کافی است که بگوییم مسئول مبارزه با قاچاق در آن مقطع سعید مرتضوی بود. به قول خودشان و با اقرار مکرر، قاچاق یک رکن اقتصادی شده بود…»

کیهان هم در ستون یادداشت روز «در ستایش ناامیدی» نوشت: «مردم و مسئولان باید از خیلی چیزها ناامید شوند. مردم باید از اینکه دولتی بر سرکار آید و با چوبی جادویی (توافق با غرب، چند برابر کردن یارانه و…) اوضاع را سامان دهد ناامید شوند و بدانند که بخشی از این بار نیز بر دوش آنهاست. مسئولان هم باید از اینکه فلان مقام آمریکایی قول داده جبران کند، امضای فلانی تضمین است، اروپا قول داده و… ناامید شوند. تا وقتی استراتژی دولت صبر و سکوت و امید به نتایج انتخابات آمریکا و رفتن ترامپ است، توقع و انتظار کدام حرکتی را برای حل مشکلات می‌توان داشت؟ رئیس‌جمهور پیشین فرانسه مدعی شده بود که به فکر ‌اشتغال جوانان ایران است و رئیس‌جمهور فعلی آن در تماس تلفنی اخیر با آقای روحانی گفته: «فرانسه همه تلاش خود را برای حفظ برجام به‌کار می‌گیرد و نسبت به این موضوع متعهد است و به مسئولیت‌هایش عمل خواهد کرد.»»

سردبیر روزنامه فرهیختگان هم در بخشی از سرمقاله تاکید کرد: «…حتما جناب روحانی می‌داند زمان سه‌ساله باقی‌مانده از دولت‌شان زمان زیادی برای ایجاد اصلاحات اساسی است. سخنرانی او در پاسخ به نماینده‌ها قانع‌کننده نبود حتی اگر مجلس بر سیاق سابق عمل و دولت را همراهی می‌‎کرد چون از تنها راه علاج کار، حرفی زده نشد. روحانی باید در نظر و عمل تغییر ایجاد کند؛ تغییر نظری دور ریختن توهم حل مشکلات کشور از مسیر آمریکا و اروپاست. متاسفانه به‌دلیل سال‌ها گفتمان‌سازی مرحوم هاشمی و شخص روحانی طبقه‌ای در جامعه ایران ساخته شده که با بالا و پایین رفتن امکان رابطه با غرب، سعادت و بدبختی ملت را نتیجه می‌گیرند. این طبقه اجتماعی را هم باید شخص آقای روحانی تغییر دهد. تغییر عملی اما مهم‌تر و فوری‌تر است. بازنشسته‌کردن مهره‌های اصلی دور رئیس‌جمهور و ورود خون تازه به رگ‌های دولت، حیاتی است. مجلس پیام نارضایتی ملت را بلندتر به گوش روحانی رساند. حامیان انتخاباتی جناب روحانی هم که بیانیه عبور از او را داده‌اند؛ پس صبر و مقاومت در برابر تغییر دیگر معنایی ندارد. بالاترین همراهی با دولت در زمان حاضر، تلاش برای ایجاد تغییرات بزرگ است. قانع‌کردن مردم کار پیچیده‌ای نیست، شاید گروه‌های سیاسی برای قانع‌شدن راهنمای چپ بزنند و به راست بچرخند، اما مردم تغییر در عملکرد و کارآمدی را می‌خواهند. همین.»

ابتکار هم در بخشی از سرمقاله امروز نوشت: «…روحانی باید در مجلس راه بازیابی اعتماد عمومی و ایجاد همدلی ملی را آن هم با بیان حقایق و حرکت در مسیر صراحت و صداقت می‌پیمود. مسیری که از ابتدای شکل‌گیری دولت دوازدهم حداقل در ظاهر مشاهده نشده و روحانی هر بار این انتظار و توقع را بی‌پاسخ گذاشته است. تردیدی نیست که ادامه این مسیر هیچ آینده روشنی برای روحانی و تیم همراهان و مشاوران او به همراه ندارد. پیشتر بارها از عملکرد تیم رسانه‌ای دولت گلایه شده بود و بخش قابل توجهی از جراید حامی دولت نسبت به این مسئله واکنش منفی نشان داده بودند. اما حالا همین موضوع در طرح مسائل از سوی شخص رئیس دولت هم مشاهده می‌شود. او نیز یکی پس از دیگری فرصت‌هایی از جنس حضور در مجلس یا گفت‌وگوی صریح و مستقیم با مردم یا برگزاری نشست با اصحاب رسانه را از دست می‌دهد و هر بار به تکرار مواضع گذشته متوسل می‌شود.امروز بیش از هر زمان دیگری آشکار است که دوره استفاده از این شیوه نخ‌نما شده و ناکارآمد به پایان رسیده است و این برخوردها مردم را قانع و راضی نمی‌کند. شاید روز گذشته از معدود روزهایی بود که نمایندگان مجلس شورای اسلامی و لایه‌های مختلف افکار عمومی، تحلیل و برداشتی یکسان از حضور رئیس‌جمهوری در مجلس داشتند. آن‌ها هیچ کدام نه «قانع» شدند و نه «راضی» بودند. مشاوران روحانی باید برای این قانع نشدن‌ها و راضی نشدن‌ها هر چه سریع‌تر درمانی پیدا کنند.»

علی نجفی خشرودی در بخشی از سرمقاله اعتماد نوشت: «…مشکلات به وجود آمده در طول سالیان متمادی دارد. مسائل بانک‌ها و تولید و قاچاق به‌گونه‌ای نیست که بگوییم یک‌شبه ایجاد شده است. در عین حال مجلس اعتقاد داشته که دولت در برخی موارد از جمله نوسانات ارز باید مقداری چابک‌تر و بهنگام‌تر برخورد می‌کرد. تصمیمات جدی و سریع‌تری باید اتخاذ می‌شد تا فضا از کنترل قوه مجریه خارج نشود. بهتر بود در جلسه سوال از رییس‌جمهور، موانع و مشکلات دولت بیشتر تشریح می‌شد. آقای روحانی در ابتدای صحبت‌هایش فراز خوبی داشت. ایشان این پرسش را مطرح کرد که چرا دولتی که حدود ۶ سال با یک استاندارد خوب و روبه‌جلو حرکت می‌کرد، ناگهان مردم را نسبت به آینده ناامید کرد. چه کسانی در ایجاد این ناامیدی نقش داشتند؟ آن زمان بحث خروج امریکا از برجام مطرح نبوده است. ما در اواخر سال گذشته این وضعیت را شاهد بوده‌ایم. این مساله واقعا باید واکاوی شود. انتظار ما این بود که آقای روحانی صریح‌تر صحبت می‌کرد. البته اینکه آقای رییس‌جمهور وارد آمار و ارقام نشد، خوب بود. در بین مردم هم این مساله چندان جذابیتی ندارد. این اتفاق شاید به ذائقه دولت در هفته دولت خوش نیامده باشد اما دولت می‌تواند این اتفاق را تبدیل به فرصت کند…»

خراسان در یکی از تیترهای فرعی به حاشیه‌ها و برخی واکنش‌ها به سری جدید «خنداننده‌شو» پرداخت و علاوه بر مطرح کردن نقدها به شیوه‌ی اجرا، ساعت‌ پخش برنامه و آموزش خنداننده‌های خانم تحت نظر مربی آقا دو نکته را مطرح کرد: «نخست آن که اگر بخواهیم درباره آموزش و تمرین خنداننده‌های خانم تحت نظر مربی آقا اظهارنظر کنیم، باید اطلاع دقیقی از پشت‌صحنه برنامه داشته باشیم. مضاف بر آن با این استدلال، باید همه بازیگران فیلم‌ها و سریال‌های کمدی که تحت هدایت کارگردانی آقا کار می‌کنند، از کار بیکار شوند. دوم آن که اگرچه انتقاد به سازمان صداوسیما مبنی بر پخش بسیاری از برنامه‌های پرمخاطب در ساعات پایانی شب وارد است، اما به هر حال نمی‌توان این ساعات را از برنامه‌های پرمخاطب خالی کرد و کنداکتور را به برنامه‌هایی سپرد که توانایی جذب بینندگان را ندارند. به هر حال بخشی از مخاطبان تلویزیون به دلایل شغلی، تنها در ساعات پایانی شب می‌توانند مخاطب تلویزیون باشند و سازمان صداوسیما موظف به پر کردن اوقات فراغت این بخش از بینندگان نیز هست. با این حال باید این مطالبه از تلویزیون ایجاد شود که برخی برنامه‌های پربیننده و جذاب، به ساعت‌های ابتدایی شب منتقل شوند تا تماشای آن‌ها برای مخاطبان راحت‌تر باشد.»

 

 

 

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here