زمان انتشار : ۵ شهریور ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۳:۰۲ | کد خبر : 473516 |

مهدی پور: افزایش قیمت روزنامه تنها بخش کوچکی از هزینه‌ها را تأمین می‌کند

شفقنا رسانه-زهرا حکیمی: این روزها برخی از روزنامه‌ها به دلیل شرایط اقتصادی کشور و بحران کاغذ حال خوبی ندارند و همین مسئله باعث شده تا ادامه حیاتشان سخت‌تر شود. بحران کاغذ و قیمت بالای آن در بازار آزاد باعث شده تا روزنامه‌ها از تعداد صفحاتشان کم کنند، قیمت روزنامه را بالا ببرند و یا در موارد حادتر اقدام به متوقف کردن روزنامه کنند. صبح نو از روزنامه‌هایی بود که هفته  پیش خبر تعطیلی‌اش در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد  ولی توانست به کار خود ادامه دهد. با این حال مشکلات نشریات کاغذی چیست؟ و برای عبور از آن چه باید کرد؟

فرشاد مهدی پور مدیرمسئول و سردبیر روزنامه «صبح نو» به بیان مشکلات و هزینه‌های نشریات می‌پردازد و به شفقنا رسانه می‌گوید: روزنامه‌ها معمولاً سه نوع هزینه­ دارند. هزینه‌های مرتبط با چاپ و توزیع،  هزینه‌های جاری و هزینه‌های ستادشان. هزینه‌های چاپ و توزیع و کاغذ ظرف حدود  ۹ ماه گذشته حداقل سه یا چهار بار افزایش‌هایی نزدیک  به ۸۰ درصد و ۱۰۰ درصد داشتند. یعنی الان قیمت کاغذ نسبت به مدت مشابه در سال قبل دو یا دو و نیم برابر افزایش پیدا کرده است و این خود باعث شده تا روزنامه‌ها  به سمت کاهش  تیراژ بروند.

او به بیان مشکلات نشریات در حوزه توزیع می‌پردازد: در کنار این، اتفاق بدِ دیگری که  افتاده، بحث توزیع است. شبکه‌ی توزیع هم به دلیل پایین آمدن سودآوری و فروش نسخه‌های مکتوب درآمد کمتری را کسب و در توزیع روزنامه‌ها خیلی ضعیف عمل می‌کند. اگر همین الان به دکه روزنامه‌فروشی‌ها مراجعه کنید می‌بینید تعداد روزنامه‌هایی که در دکه هستند خیلی محدودند. بنابراین بحث توزیع و چاپ خودش هم باعث کاهش درآمدها و افزایش هزینه‌ها می‌شود.

مهدی پور در ادامه به مشکلات ناشی از هزینه‌های مالی نشریات اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد: در مورد هزینه‌های مربوط به تأمین مالی هم به عنوان مثال روزنامه‌ای مثل صبح نو بر روی پروژه اشتراک وزارت ارشاد خیلی سرمایه‌گذاری کرده بود چون ما روزنامه بخش خصوصی و در عین حال کوچک هستیم. از ابتدا که صبح نو را راه انداختیم، تصورمان بر این بود با توجه به ایده معاون مطبوعاتی وقت وزارت ارشاد، مبنی بر خرید ۴ هزار نسخه از این روزنامه‌ها می‌توانیم بخش قابل‌توجهی از هزینه‌هایمان را از این طریق تأمین کنیم. متأسفانه از پاییز سال گذشته، این پروژه به‌طور مطلق متوقف‌شده است.

او تأکید می‌کند: اگرچه در این طرح اشکالاتی وجود داشت و بعضی تخلفات صورت گرفته بود ولی الان تر و خشک با هم  در این ماجرا سوختند و ضرر کردند. شاید بهتر بود وزارت ارشاد با یک کار کارشناسی جدی و وسیعی متخلفان را شناسایی و حذف می‌کرد و این کمک را برای دیگر نشریات ادامه می‌داد.

مهدی پور در ادامه توضیح می‌دهد: البته بعضی از دوستان اعتراض می‌کنند که روزنامه‌ها از رانت استفاده می‌کنند. به نظر من خیلی اطلاع روشنی از کار فرهنگی و رسانه‌ای در کشور و دنیا ندارند و فکر می‌کنند که همه این کارها براساس سود و درآمد مشخصی شکل می‌گیرد و به هیچ‌کدامشان کمکی نمی‌شود. در حالی که این خلاف واقع است. حتی در انگلستان و امریکا رسانه‌های عمده هم از تأمین مالی دولت برخوردار هستند. در انگلیس BBC از صدور مجوز پول درمی‌آورد، در آلمان و آمریکا هم این‌گونه است. بنابراین دوستان در این حوزه‌ها اظهارنظرهای غیر فنی می‌کنند. درواقع وزارت ارشاد اساساً موظف به پشتیبانی از رسانه‌ها برای عمل رسانه‌ها و فعالیتشان است.

مدیرمسئول صبح نو مشکل دیگر را در بحث مربوط به آگهی‌ها می‌داند و توضیح می‌دهد: می‌دانید که آگهی‌های تجارتی در این مدت به‌سختی تأمین می‌شوند و یک آگهی دولتی هم به روزنامه‌ها داده می‌شود که ناشی از رتبه‌بندی است و ما به آن اعتراض داریم. یعنی درصد پایینی از آگهی‌های دولتی به روزنامه ما تخصیص پیدا می‌کند. شما اگر روزنامه‌های مشابه ما را ببینید متوجه می‌شوید که آگهی بیشتری دارند. ما بارها در این باره به وزارت ارشاد و معاونت مطبوعاتی اعتراض کردیم و درخواست دادیم تا به این موضوع رسیدگی کنند و امیدواریم این مشکل را حل کنند تا از طریق آگهی‌ها بتوانیم بخشی از هزینه‌هایمان را تأمین کنیم.

مهدی پور درباره خبر تعطیلی صبح نو که در شبکه‌های اجتماعی منتشرشده بود می‌گوید: ما هیچ جایی اعلام نکرده بودیم که در حال تعطیل شدن هستیم. درواقع خبر تعطیلی روزنامه صبح نو را خود روزنامه منتشر نکرد. بعضی از دوستان در توییتر و جاهای مختلف در این مورد اطلاعیه‌هایی داده بودند و ما هم در درون خودمان گفتگویی داشتیم ولی هیچ‌وقت اعلام نکردیم که روزنامه در فلان روز منتشر نمی‌شود. به هرحال تلاشمان این است تا خودمان را از این مشکل تعطیلی-بلایی که به جان مطبوعات افتاده- خلاص کنیم. البته امیدواریم بتوانیم در این مسیر از کمک‌های وزارت ارشاد و وعده‌هایی که نوعاً دادند استفاده کنیم تا مشکلاتمان را حل کنیم.

او درباره راه‌حل‌های به‌کاربرده شده برای نگه‌داشتن روزنامه صبح نو و عدم تعطیلی آن می‌گوید: قیمت روزنامه را دو هفته پیش افزایش دادیم یعنی قیمت را از هزار تومان به دو هزار تومان افزایش دادیم. تقریباً همه ابتکارهایی را که فکر می‌کردیم می‌توانیم انجام دهیم تا به نحوی هزینه‌هایمان را تأمین کنیم به کاربردیم. حتی مجبور شدیم تعدادی از  نیروی انسانی را  تعدیل کنیم….

اگرچه خیلی از روزنامه‌ها به سمت اشتراکی کردن نسخه الکترونیکی و یا افزایش قیمت روزنامه شده‌اند با این حال آیا می‌تواند آن را راه‌حل خوبی برای افزایش عمر روزنامه‌ها دانست؟ مهدی پور پاسخ می‌دهد: افزایش قیمت روزنامه تنها بخش کوچکی از هزینه‌ها را تأمین می‌کند. می‌توان گفت مطبوعات مثل فیلم‌های سینمایی هستند. در کشور سالانه نزدیک به ۱۰۰ فیلم تولید داریم ولی از این ۱۰۰ فیلم شاید کمتر از ۱۰ درصدشان به سودآوری می‌رسند و مابقی تقریباً زیان ده هستند. بنابراین اینکه روزنامه‌ها به سمت افزایش قیمت یا فروش نسخه دیجیتالی و … بروند تنها بخشی از هزینه‌ها را تأمین می‌کند. اگرچه ما از پیشگامان این موضوع بودیم و حدود دو سال و نیم پیش نسخه دیجیتالی صبح نو را در درگاه‌های مجازی می‌فروختیم اما این‌ها یکسری راه‌حل هستند و ما برای حل مشکل مطبوعات به یک بسته مفصل از راه‌حل‌ها نیاز داریم.

برای حفظ نسخه کاغذی مطبوعات چه باید کرد؟ مدیرمسئول صبح نو به بیان راه‌حل می‌پردازد: اتفاقی که الان افتاده این است که کاغذ در میان کالاهای اساسی قرارگرفته است. وزارت ارشاد هم بنا دارد تا به کاغذ سوبسیدی بدهد، یعنی اگر دلاری که به آن تخصیص داده می‌شود ۴۲۰۰ باشد باید ۳۸۰۰ محاسبه شود اما همین کاغذ که به مطبوعات فروخته می‌شود، کیلویی بالای ۵ هزار تومان است. این را یک روزنامه نمی‌تواند حل کند و لازم است تا خود معاونت مطبوعاتی به این مسئله ورود پیدا کند و مشکل را حل کند و برای آن راه‌حلی پیدا کند.

او ادامه می‌دهد: در بحث توزیع و ورشکستگی شرکت‌های توزیع، روزنامه‌ها نقش زیادی ندارند. چون بخشی از آن مربوط به کیوسک داران است که به‌طور عمده در اختیار شهرداری هستند. یعنی ما در کشور مثلاً حدود ۲۵۰۰ کیوسک مطبوعاتی داریم که بر عهده شهرداری‌ها هستند و باید روزنامه‌ها را توزیع کنند. توزیع این‌ها را هم شرکت‌های توزیع که در بخش خصوصی فعال‌اند انجام می‌دهند. انتشار روزنامه نه برای شرکت‌های توزیع درآمدزا است و نه کیوسک داران از فروش روزنامه درآمدی دارند. الان کیوسک داران به سمت فروش چیزهای دیگر از جمله تنقلات و سیگار و … رفته‌اند. حتی شما وقتی به دکه مراجعه کنید می‌بینید اگر روزنامه‌ای هم داشته باشد آن را پشت دکه می‌گذارد نه جلوی دکه و دید عموم.

مهدی پور می‌گوید: بعضی از مشکلات کارکردی و روزمره هستند و بعضی زیرساختی‌اند، مثل توزیع و کاغذ. من معتقدم این دو مؤلفه را باید حکومت به معنای اعم و دولت به معنای اخص حل کند. بخشی از این راه‌حل‌ها هم به خود روزنامه‌ها، توانشان، امکانات و ظرفیت‌هایی که برای تولید محتوا دارند برمی گردد که می‌توانند از سبد مجازی استفاده کنند. درواقع به خلاقیت‌ها و ویژگی هر یک از روزنامه‌ها برمی‌گردد. آن‌هایی که در حوزه سایبر عمل می‌کنند و در آنجا بازار بهتری برای خودشان ایجاد می‌کنند می‌توانند موفق‌تر باشند.

 

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here