زمان انتشار : ۳ شهریور ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۴:۳۰ | کد خبر : 473402 |

قهرمانی کبدی به تیترها آمد/ «همشهری» به «سرپل ذهاب» رفت

شفقنا رسانه- پیروزی تیم ملی زنان و مردان کبدی برای اولین بار در بازی‌های آسیایی یکی از خبرهای مهم و شادی‌آور تیترهای امروز بود که به شکل‌های مختلفی بازتاب یافت. بیشتر روزنامه‌ها مثل روزان، خراسان، همشهری و همدلی اولویت تصویر را به زنان دادند، قدس پیروزی مردان را به صفحه اول آورد و جوان در رویکرد بهتری هر دو پیروزی را کنار هم قرار داد چرا که هر دو قهرمانی برای اولین بار به دست آمده است اما کیفیت و چینش عکس‌ها نتوانست ایده‌ را به خوبی اجرا کند. عکس همدلی و قدس از این نظر که عناصر عکس حرکت بیشتری دارند، انتخاب‌های بهتری نسبت به عکس‌های یادگاری هستند اگرچه تیتر همدلی ربطی به عکس ندارد. انتخاب محل و زمان انتشار نقد در کنار بازتاب چنین پیروزی‌هایی مهم است؛ نباید شیرینی دو قهرمانی را با تیتر «کاش دلسوز داشتند» به عنوان تیتر اصلی خراب کرد. این مطلب می‌تواند در کنار مصاحبه‌ها با اعضای این تیم‌ها به عنوان یکی از مطالب بیاید. خوب بود روند پیشرفت این تیم‌ها از جایگاه سوم در مسابقات قبلی به قهرمانی دیده و از تلاش بازیکنان تقدیر شود به جای این که صرفا مرثیه‌ای برای مشکلات خوانده شود. پرداختن به مشکلات هم با گزارش‌های تحقیقی و دقیق قابل بررسی است نه با گلایه‌نویسی در یادداشت‌.

جوان گزارش کوتاهی به بهانه‌ی نامه‌ی وزیر آموزش و پرورش به رئیس صداوسیما درباره‌ی تبلیغ موسسات کنکور نوشت و آن را «حمله به تجارت تلویزیونی کنکورچی‌ها» خواند. در بخشی از متن هم با طرح این ادعا که ممکن است هدف آموزش و پرورش سهم‌خواهی از گردش مالی تبلیغات مؤسسات مرتبط به آزمون‌های رقابتی باشد، نوشت: «انتقادات آموزش‌و‌پرورش به سایر نهاد‌ها درخصوص تبلیغ مؤسسات کنکوری و کمک آموزشی در حالی مطرح می‌شود که بسیاری از مدارس سیستم آموزشی خود را برمبنای آزمون سراسری طرح‌ریزی می‌کنند و براین اساس از پرو پا قرص‌ترین مشتریان مؤسسات مزبور به شمار می‌روند و این امر در مدارس رو به گسترش غیر دولتی فراگیری بیشتری دارد. علاوه بر این، آزمون اخیر سنجش هوش دانش‌آموزان سمپاد بسیاری از کارشناسان را از آموزش‌و‌پرورش برای برگزاری آزمون‌های استاندارد مبنای سنجش تحصیلی ناامید کرده است. در نتیجه برخی از صاحب‌نظران از این یک بام و دو هوای آموزش و پرورش در برابر مؤسسات کنکوری نتیجه می‌گیرند که در آستانه راه‌اندازی تلویزیون تعاملی آموزش‌و‌پرورش این وزارتخانه در نظر دارد از نمد گردش مالی این تبلیغات کلاهی هم برای خود بدوزد، علاوه بر این که از طرح مسئله اخذ مجوز تبلیغات مؤسسات کنکوری این شائبه پیش می‌آید که آموزش و پرورش دنبال سهم‌خواهی از گردش مالی چنین تبلیغاتی است، اما ورود اخیر بطحایی به حذف آزمون‌های رقابتی در مدارس نشان می‌دهد تیم مدیریتی کنونی آموزش و پرورش عزم جدی برای مقابله با آسیب‌های کنکور دارند.»

همشهری هم مجموعه مطالب خوبی تدارک دید اما گزارش روزنامه از وضعیت زلزله‌زدگان سرپل ذهاب اهمیت بیشتری دارد هم از این منظر که بعد از مدتی روزنامه‌ دوباره پیگیر مشکلات این منطقه شده است هم محتوای گزارش علاوه بر نثر خوب و روان، جزئیاتی از آنچه اتفاق افتاده روایت می‌کند. شروع ساده نقل قولی از ساکنان است و پایان‌بندی هم با برگشت به محتوای پاراگراف اول تصویر درست و دقیقی از شرایط ارائه می‌دهد: «آسمان چادر سیاهش را می‌کشد روی موهای خاکستری سرپل ذهاب. حالا روستاها از روی جاده شبیه ستاره‌هایی‌اند که جابه‌جا پرنور و بی‌فروغ‌اند. عنایت، راننده جوان سرپلی می‌گوید:شب اینجا بهتر است، هیچ چیز معلوم نیست.»

رونمایی از نخستین جنگنده مجهز ایرانی هم در تیترهای سیاست‌روز، کیهان، جمهوری اسلامی و ایران دیده شد اما مطلب تولیدی ویژه‌ای در این زمینه منتشر نشد. سیاست‌روز برای تغییر رویکرد مطلب با مقایسه‌ی جنگنده و خودروی ایرانی تلاش ناموفقی داشت؛ گذشته از تفاوت‌های این دو بخش، در متن یادداشت صرفا دو اشاره کوتاه در این زمینه وجود دارد که برای قانع شدن مخاطب کافی نیست و تناسب تیتر و متن را هم زیر سؤال می‌برد.

روزنامه ایران گفت‌وگویی هم با وزیر دفاع منتشر کرد که بخشی از آن به موضوع مهم واگذاری زیرمجموعه‌های اقتصادی این وزارتخانه است.خوب بود در کنار این مصاحبه اینفوگرافی این بنگاه‌های اقتصادی براساس آخرین اطلاعات موجود منتشر می‌شد تا مخاطب بهتر تغییر وضعیت را درک کند. علاوه بر این روزنامه متن کوتاهی درباره‌ی حواشی سخنرانی یکی از مداحان مشهور و آنچه «تهدید به قتل» خوانده، منتشر و در بخشی از تاکید کرد: «فارغ از بیانیه‌های اعلام برائت از این گردهمایی سؤال اصلی و بی پاسخ مانده آن است که بالاخره چه افراد یا مجموعه‌ای آن برنامه را ترتیب داده بود و طلاب معترض تابلوهایی که روی آنها شعارهای تند نوشته شده بود را باید به کجا تحویل می‌دادند؟ درباره سخنان گفته شده در مراسم روز عرفه در خیابان سعدی تهران توسط یکی از معروف‌ترین مداحان کشور هم هنوز مخالفان دولت واکنشی نشان نداده و سکوت کرده‌اند. اما حالا که در فاصله یک هفته و خصوصاً پس از واکنش‌های تند علما و مراجع تقلید به حواشی و شعارهای مراسم مدرسه فیضیه، همین مفاهیم و رویکردها در قلب پایتخت تکرار می‌شوند شاید قدری از جدی‌تر بودن ریشه‌های این نوع رویکرد و گروه‌های حامی آن حکایت داشته باشد. از بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته این دست حملات به دولت کم کم حالتی عادی به خود می‌گیرد؛ از زمانی که رئیس جمهوری در حاشیه راهپیمایی روز قدس با بنی صدر مقایسه شد تا امروز، نه پشت پرده هیچ کدام از این تجمعات تهدیدآمیز روشن شده و نه بانیان و آمران آن مشخص.اتفاقی که از یک سو جای نگرانی برای تشدید دوقطبی و چندقطبی سیاسی و اجتماعی در کشور ایجاد کرده و از سوی دیگر می‌تواند نشان‌دهنده احتمال بالای تکرار آن در  حوادث آینده باشد.»

مدیرمسئول جمهوری‌اسلامی هم در بخشی از سرمقاله با تیتر «خطر حذف روشنفکران دینی» هشدار داد: « خسارتی که متاسفانه در دهه‌های اخیر از رهگذر میدان‌دار شدن چند جزم اندیش «خود اسلام پندار» و «خود انقلاب پندار» با حذف روشنفکران دینی حوزوی و دانشگاهی و خارج ساختن آنها از چرخه مدیریت‌های فکری نظام وارد شده فاجعه بار است. این روش، که به نام دین و با رنگ و لعاب دلسوزی برای اسلام و انقلاب و نظام درحال اوج گیری است، دست کمی از تخریب گسترده‌ای که دشمنان خارجی ملت ایران با میلیاردها دلار علیه این ملت و این کشور و این نظام صورت می‌دهند ندارد. با وجود این افراد جزم اندیش و تخریب چی‌های ماهر، حتی نیازی به دشمنان خارجی برای گسترده کردن ریزش‌ها نیست. ریزش روشنفکران دینی حوزوی و دانشگاهی، خسارت بزرگی است که قابل جبران نیست. این، همان نگرانی مهمی است که امام خمینی درباره خطر تحجر و جزم اندیشی ابراز می‌کردند و همواره درباره خسارت جبران‌ناپذیر آن هشدار می‌دادند. خود امام خمینی و یاران انقلابی ایشان در حوزه و دانشگاه در راس روشنفکران دینی زمان خود قرار داشتند و با همین ویژگی بود که توانستند رژیم منحط شاهنشاهی را ریشه کن کنند و انقلاب اسلامی را به پیروزی برسانند. برای استمرار این انقلاب، تقویت نظام جمهوری اسلامی، پیشرفت کشور ایران و سعادت ملت باید به سلطه عناصر جزم اندیش پایان داده شود و راه تخریب مسدود گردد.»

در اتفاقی نادر یادداشت اصلی و سرمقاله‌ی دو روزنامه‌ی خراسان و اعتماد را امیرعلی‌ابوالفتح نوشت؛ اگرچه در محتوا تلاش شد زاویه دید متفاوتی داشته باشند؛ در یکی «مک‌کارتیسم» در امریکا نسبت به پرونده‌های اخیر ترامپ محور بحث قرار گرفت و در دیگری شرایط استیضاح احتمالی ترامپ بررسی شد. شاید روزنامه‌ها ندانند چنین تکراری ممکن است پیش‌بیاید ولی نویسنده حتما می‌داند برای کدام روزنامه‌ها یادداشت می‌نویسد. مشابه این اتفاق البته در روزنامه‌ها پیش از این تکرار شده اما برای یادداشت‌های فرعی. به طور کلی خوب است هم کارشناسان کمی مدیریت ارائه مطلب داشته باشند، و هم روزنامه‌نگاران مواظب باشند دایره‌ی تحلیل کارشناسان را به چند چهره محدود نکنند و همیشه به  چهره‌های جدید فضا بدهند.

سازندگی اگرچه در واکنش به پرونده‌های اطرافیان ترامپ چینش خوبی از تیتر و طرح داشت اما طرح تایم را در صفحه اول تکرار کرد که کار درستی نیست. هر چه قدر هم یک طرح جذاب، درست، دقیق و با ذکر منبع باشد، این اجازه را به تحریریه نمی‌دهد که ایده‌ی تحریریه یک رسانه‌ی دیگر چه ایرانی چه خارجی در صفحه اول تکرار کند. حتی نوشتن این که این تصویر از احتمال روزهای سخت برای ترامپ و استضاح او خبر می‌دهد هم توجیه خوبی نیست. رسانه به سادگی می‌توانست نگاه ویژه‌ی خود را به مجموع این اتفاقات در صفحه اول بازتاب دهد و طرح جلد را به عنوان بخشی از داستان نه همه‌ی آن تعریف کند.

روزنامه شرق گزارشی درباره‌ی تاثیر سیاست پیش‌فروش سکه در آستانه تحریم‌ها نوشت و در متن به گفت‌وگوهایش با کارشناسان ارجاع داد که تحلیل خود را از این سیاست ارائه کرده‌اند. احمد غلامی، سردبیر روزنامه هم در سرمقاله با نقد عملکرد دولت و مجلس در روزهای اخیر که به جای «کنش‌گری» بیشتر «واکنش‌گر» به نظر می‌رسند، تاکید کرد: «بی‌دلیل نیست که اپوزیسیون خارج کشور درصدد برآمده تا این فضای خالی را با روایت‌های خود پُر کند و در این میان، بیشترین تلاش از سوی سلطنت‌طلب‌ها صورت می‌گیرد. آنان تلاش می‌کنند تا با احیای نسخه‌ای از ناسیونالیسم ایرانی و تکیه بر میراثِ دوران باستان روایتی تاریخی از گذشته‌ای شکوهمند بسازند؛ سلطنت‌طلبان با درک فقدانِ فرمول سیاسی می‌خواهند رویکرد خود به سیاست را در جامعه فرموله کنند؛ اگرچه پیش‌تر احمدی‌نژاد و یارانش با روایت دیگری دست به این کار زدند. آنان بسیار تلاش کردند تا از رجعت به ناسیونالیسم و شکوه تاریخ ایران باستان استفاده تاکتیکی کنند و به سیاست بازگردند که با انتقادات شدیدی روبه‌رو شدند و بنیان دولت خود را بر باد دادند. اینک دولت و مجلس و جناح‌های سیاسی در بزنگاه حساسی قرار دارند و اگر نتوانند روایت تازه‌ای از سیاست خلق و آن را فرموله کنند، جای آن را ایده‌های دیگری خواهند گرفت و آنچه شرایط را خطرناک می‌کند، جاافتادنِ ایده‌هایی‌ است که دست بالا را دارند و به‌تمامی ارتجاعی‌اند.»

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here