زمان انتشار : ۳ مرداد ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۱:۱۳ | کد خبر : 472304 |

خوشخو:رسانه های خصوصی در منگنه رسانه های دولتی هستند

شفقنا رسانه-این روزها برخی از روزنامه ها به دلیل شرایط اقتصادی کشور حال خوبی ندارند و همین مسئله باعث شده که معیشت برای مطبوعات در وضعیت سختی قرار بگیرد.چندی پیش که روزنامه همبستگی به خاطر مشکلات مالی انتشار این روزنامه را متوقف کرد روزنامه های دیگر هم از این موضوع مستثنی نبودند ،روزنامه هفت صبح قیمت خود را در تهران و استان البرز  دو برابر کرد،روزنامه شرق  بخش اشتراک خود را تعطیل کرد. روزنامه آفتاب یزد نیز یک آگهی به همراه شماره کارت و شماره حساب برای جمع اوری کمک های مردمی در این روزنامه منتشر کرده است. اما راه حل تامین حقوق مادی مطبوعات و روزنامه نگاران چیست؟

آرش خوشخو مدیر مسئول و  سردبیر روزنامه هفت صبح با اشاره به مشکلات معیشتی روزنامه ها به شفقنا رسانه می گوید: در حال حاضر روزنامه نگاران هم مانند سایر اقشار جامعه با مشکلات معیشتی زیادی روبرو هستند در روزنامه ها و خبرگزاری ها ما با انبوه نیروی غیر حرفه ای رو برو هستیم که با معیار های سطح پایین وارد کار روزنامه نگاری شدند. نیروهایی که نه نثر خوبی دارند نه فنون مصاحبه را بلندند و نه تیتر و عکسی برای مطلب بلندند که انتخاب کنند و این نیروها در روزنامه ها خیلی زیاد هستند برای همین اگر کسی از مشکلات معیشتی ناله می کند همین گروه ها هستند. یعنی کسانی هستند که به خاطر فقدان تخصص لازم،هر روزنامه ای بخواهد نیروی خود را کم کند بلافاصله آنها را تعدیل می کند و کنار می زند و این گروها هستند که  دچار عدم امنیت شغلی می شوند . در واقع به خاطر تعدد بنگاه های اقتصادی و نیاز به جذب نیرو،ما با نیروهای غیر حرفه ای تربیت نشده روبرو هستیم که فکر می کنند روزنامه نگاری کار ساده است. خب این ها باعث لطمه زدن به روزنامه ها می شوند.

تورم نیرو در رسانه ها؛یک مشکل اساسی است

او ادامه می دهد:اما در حال حاضر  تعداد روزنامه نگاران واقعی و حرفه ای انقدر که به نظر می رسد زیاد نیستند و یکی از مشکلات اصلی رسانه ها و مطبوعات تورم نیرو است که به خاطر همین تورم بنگاه های اقتصادی  پیش آمده است.هر چند برخی از این بنگاه های اقتصادی خوب هستند ولی برخی دیگر کارایی خاصی ندارند و تا وقتی رقابت به این شکل باشد با مسائل وابسته به آنها مثل همین تعدیل ها،بیکار شدن و مسائل معیشتی روبرو هستند.ولی روزنامه نگاران ممتاز کمتر دچار عدم امنیت شغلی می شوند چون برای آنها همیشه بازار کار است.

او با اشاره به دلایل سخت شدن معیشت برای مطبوعات و روزنامه نگاران توضیح می دهد: شما در  هیچ کجای دنیا نمی بیند شهرداری یک شهر روزنامه سراسری داشته باشد یا هلال احمر و تلویزیون  آن ،روزنامه داشته باشد  و این کار  اصلا غیر منطقی است ولی در  ایران چنین نهادهایی دارای روزنامه هستند.همینطور دانشگاه آزاد یا سپاه پاسدارن هم روزنامه دارند.حال این تعدد را کنار دیگر خبرگزاری ها قرار دهید موجب می شود شما با انبوهی از رسانه ها  مواجه شوید که جا را برای هم تنگ می کنند. در دهه ۷۰که روزنامه نگاری خیلی برجسته بود شهر تهران ۷ یا ۸ روزنامه خوب داشت و همیشه انبوهی از آدم ها در جلوی کیوسک ها، روزنامه می خواندند.

این سردبیر انتقاد می کند: الان تهران ۵۰روزنامه دارد اگر یک روزنامه هم یک تیتر خوب بزند شما نمی توانید آن را ببیند چون روزنامه ها را طوری چیده اند که همه جا بشوند . خب همین مسائل ساده معیشت اقتصادی روزنامه ها را در درجه اول سخت کرده است.نکته بعدی اینکه تبلیغات و آگهی بخش خصوصی از بین رفته است به خاطر وضع اقتصادی کشور می توان گفت تقریبا اگهی بخش خصوصی به صفر رسیده است .در اینجا آگهی برای بخش دولتی می ماند که این آگهی اول به روزنامه های دولتی می رسد و از طرفی دیگر  به یک سری روزنامه های دیگر  می رسد که با رانت و زد و بند  و به یمن همین اگهی دولتی و  قوه قضاییه  زنده اند .یعنی ما یک سری روزنامه های سطح پایین داریم که ما اصلا نمی دانیم آنها کجا هستند و بدون اینکه مطلبی تولید کنند از راه درج اگهی دولتی و ثبتی های قوه قضاییه و گرفتن یارانه کار می کنند و جا را برای روزنامه های واقعی تنگ کرده اند.همه این ها باعث شده بنگاه اقتصادی روزنامه های بسیار متزلزل باشند و با این شرایط اقتصادی حاکم، لرزان باشند و تلاش کنند هزینه هایشان را کم کنند .

توزیع ناعادلانه آگهی های دولتی

خوشخو با اشاره به مشکلات روزنامه های بخش خصوصی بیان می کند:  هر چقدر همه شرایط اقتصادی بد شود روزنامه های دولتی با بودجه دولت، ضرر و زیان خود را پوشش می دهند و روزنامه های سطح پایین که هزینه های کمتری دارند به کمک توزیع های ناعادلانه آگهی های دولتی و قوه قضاییه و یارانه به حیات خود ادامه می دهند .در اینجا فقط روزنامه های خصوصی می مانند که با بحران های زیادی مواجه می شوند و تنها راه شان این است که هزینه هایشان را کم کنند یا نیروهایشان را تعدیل کنند و حقوق ها را در برابر کار بیشتر  کم کنند که همین عوامل شرایط را برای روزنامه ها سخت می کند.

او با توضیح درباره مقاومت رسانه ها خصوصی در برابر فشار قیمت ها می گوید: ما یک ایده داریم که وقتی شرایط اقتصادی بد می شود باید جنس خود را ارزان تر بفروشیم، بر عکس اینکه باید آن را گران تر کنیم .ما خودمان در طول این ۵ سالی که روزنامه منتشر می شد، آن را به قیمت هزار تومان فروختیم و ما در طول این ۵ سال در مقابل  همه تلاطم های اقتصادی و تورم، روزنامه را با قیمت هزار تومان نگه داشتیم تا به این تز خود پایبند باشیم. ولی دیگر مقاومت مان تمام شد چرا که دیگر بیلان دخل و خرج روزنامه  با هم نمی خواند و به همین خاطر روزنامه را در تهران و البرز به دو برابر قیمت افزایش دادیم.

این سردبیر ادامه می دهد: به نظرم وقت آن رسیده که انقلابی در حوزه روزنامه نگاری اتفاق بیافتد مثلا اینکه روزنامه های دولتی کمرنگ بشوند. در حال حاضر همین تعرفه های  کاغذ را روزنامه دولتی با بودجه دولتی پیش خرید می کنند خب این بی عدالتی محض است وقتی هم معترض می شویم دلایل غیر منطقی می آورند.برای همین در حال حاضر  رسانه های خصوصی در منگنه رسانه های دولتی ،و رسانه های رانتی بدون تیراژ هستند این اتفاق موجب شده معیشت روزنامه ها به خطر بیافتد. برای همین منطقی است که  بودجه دولتی را برای همه روزنامه ها  حذف کنند تا تعداد روزنامه ها کم شود در حال حاضر اصلا منطقی نیست که ما این تعداد روزنامه را داریم.

 

 

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here