تحلیل دهقان شاد درباره مجوز گرفتن پیام رسان ها؛ این یک بازی سوخته است و نباید به سمت آن رفت

شفقنا رسانه- زهرا حکیمی: از ابتدای سال خبرهای زیادی از محدویت و فیلتر شدن تلگرام تا انحصاری شدن صوت وتصویر در فضای مجازی بر عهده صدا و سیما منعکس شده است. حال نوبت مجوز گرفتن پیام رسان ها رسیده است. خبری مبنی بر اینکه؛ ماده واحده پیشنهادی ساماندهی پیام رسان ها در مجلس مطرح شده که در صورت تصویب تمامی پیام رسان ها باید برای فعالیت در داخل کشور مجوز بگیرند و در غیر این صورت مسدود خواهند شد. پیامدهای اجرایی شدن این ماده در صورت تصویب آن چیست؟ اساساً این کار امکان پذیر است؟

حوریه دهقان‌شاد، مدرس ارتباطات  در بیان ارزیابی خود نسبت به این خبر به شفقنا رسانه می گوید: اگر این خبر درست باشد به نظر می آید رفتاری نابخردانه است. چون با اجبار و تعبیر جرم کردن هیچوقت نتوانسته اند جلوی فعالیت رسانه ها را بگیرند. سال ها پیش هم داشتن ویدئو جرم بود و اگر کسی با خود ویدئو حمل می کرد مجرم محسوب می شد، یا اینکه داشتن فکس هم بدون مجوز وزارت ارتباطات جرم محسوب می شد ولی بعد از مدتی نتوانستند کاری برایش انجام دهند. معمولا مسئولان ما در مقابل هر تغییری مقاومت می کنند و همیشه هم با شکست روبه رو می شوند چون نمی توان در برابر تغییرات مقاومت کرد بلکه باید راه حل پیدا کرد.

او به بیان تبعات تصویب و اجرایی شدن این ماده می پردازد: اگر این خبر درست باشد به نظر می رسد که واقعا به تبعات آن و اینکه چه باید کرد فکر نکرده اند. چون در حال حاضر دنیای امروز دنیایی نیست که بتوان با محدود کردن ، زور و اجبار افراد جامعه را به سمت و سوی مورد نظر سوق داد و با این تصور که ما بهتر می دانیم و دیگران اشتباه می کنند فکر و عقیده خود را به دیگران تحمیل کنیم. بنابراین اتفاقی که با این کار می افتد این است تعداد کسانی که در جامعه به عنوان شهروند زندگی می کنند را بیشتر به سمت مجرمین سوق می دهیم. به عبارتی تعداد مجرمین جامعه را بیشتر می کنیم و این اتفاقی بسیار ناپسند برای یک جامعه است.

دهقان شاد ادامه می دهد: در جامعه سالم افراد با رفتارهایی که انجام می دهند خلاف قانون حرکت نمی کنند. وقتی ما دست و پای آن ها را با قوانین بیشتر می بندیم و آن ها را به سمت انجام حرکت های غیرقانونی سوق می دهیم، ما به عنوان مسئولین مجرم محسوب می شویم. چون ما بودیم که مردم را به سمت ارتکاب جرم سوق دادیم. بنابراین به نظر می آید این یک بازی سوخته است و نباید به سمت آن رفت. مثل حرکت الان که سعی می کنند با بستن تلگرام مردم را به زور به سمت اپلیکیشن های دیگر سوق دهند. قرار نیست چون در سازمانی که کار می کنم از تلگرام خارج شده و عضو پیام رسان های دیگر شده ، آن سازمان هم من را مجبور کند تا از پیام رسان های مورد نظرشان استفاده کنم.

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی معتقد است اجبار برای مجوز گرفتن علاوه بر اینکه با آزادی اطلاعات و آزادی بیان کاملاً مغایرت دارد، امکان پذیر هم نیست و توضیح می دهد: مگر می توان به عنوان مثال از واتس آپ یا اپلیکیشن های خارجی بخواهیم که مجوز بگیرند؟ اصلا این کار شدنی است؟ به نظر من این کار خنده دار است. دوستانی که این پیشنهادها را می دهند یا از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی شناخت درست و کامل ندارند  یا اینکه صرفا برای ترساندن مردم این کار را می کنند تا مردم جا بزنند. شاید بتوان اپلیکیشن ها و کانال های داخلی را به این کار مجبور کنند ولی همیشه راه های فرار پیدا می شود و افراد با اسم و گذر واژه دیگر و… این قوانین را دور می زنند و فعالیت می کنند. همه این محدودیت ها افراد را به سمتی سوق می دهد که دنبال راه حل های جدید و سمت و سوهای دیگر بروند و بین مردم و مسئولین شکاف بیشتری ایجاد شود. یعنی مسئولین با این کار مردم را در مقابل خود قرار می دهند.

دهقان شاد پیشنهاد می کند: مسئولین باید به جای تبصره و ماده نوشتن به فکر تقویت امکانات پیام رسان های داخلی باشند. وقتی من ببینم توانایی این اپلیکیشن ها بیشتر است و من به آن ها اعتماد داشته باشم طبیعی است که به سراغ آن ها می روم وقتی این شرایط وجود ندارد با این وضعیت و تبصره و ماده به زودی زود مردم در مقابل آن ها می ایستند. هرچقدر به اجبار متوسل شوند اعتماد مردم کم می شود. در حال حاضر میزان اعتماد مردم به حکومت جزء سرمایه اجتماعی این جامعه است که به شدت پایین آمده و جبران آن خیلی سخت است. بنابراین هرچقدر محدودیت ها بیشتر شود واکنش های مردم هم طبیعتاً بیشتر می شود.

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here