زمان انتشار : ۲۰ اسفند ,۱۳۹۶ | ساعت : ۱۰:۳۰ | کد خبر : 468012 |

سردبیر «آنا»: تقاضای ویرایش یا حذف بعد از انتشار بی‌معنی است

شفقنا رسانه- ورود اینترنت به عرصه ی خبر سرعت انتشار و تولید را بسیار بالا برده و مزایای بسیاری برای رسانه‌ها داشته است. امکان ویرایش و اصلاح خبر که در رسانه‌ی چاپی امکان‌پذیر نبود و می‌توانست فرصتی برای کم کردن غلط‌های تایپی و املایی در رسانه‌های آنلاین باشد، فرصتی برای دو گروه فراهم کرده است تا بعد از انتشار مطلب بر روی سایت، آن را تغییر دهند. گروه اول در درون تحریریه که می‌تواند اشتباهات تایپی، املایی، اطلاعات و جهت‌گیری متن را اصلاح کند و گروه دوم بیرون از تحریریه شامل مصاحبه‌شوندگان و ذی‌نفعان اعم از چهره‌های علمی تا سیاسی و نهادها است که از تحریریه یک رسانه می‌خواهند تغییراتی در متن اعمال کنند. آنچه همیشه در حد اصلاح اشکالات تایپی، املایی، سمت افراد و مشابه آن نمی‌شود و گاهی تا تغییرات اساسی نوشته‌ی اولیه و حتی اعمال فشار برای برداشتن مطلب و حذف کامل آن از سایت است. نوشته‌ای که ممکن است به صورت‌های مختلف از جمله در رسانه‌های رسمی دیگر بازنشر شود و حتی تبعات حقوقی برای بازنشرکننده داشته باشد. به نظر می‌رسد این اعمال فشارها از سوی ذی‌نفعان که پیش از این به شیوه‌های حرفه‌ای مثل اصلاحیه، جوابیه، تکذیبیه و مشابه آن در رسانه (مطابق ماده ۲۳ قانون مطبوعات) بازتاب پیدا می‌کرد و مخاطب می‌توانست از حواشی پیش آمده قضاوت دقیق‌تری درباره‌ی رویه‌ی حرفه‌ای یک رسانه و صداقت مصاحبه‌شوندگان در ارائه اطلاعات داشته باشد؛ به یک سانسور غیرسازمان‌یافته، مداوم و همیشگی میل کرده است. آن چنان که مقاومت تحریریه‌ها مطابق اصول حرفه‌ای و قانون مطبوعات در برابر فشار برای اعمال برخی تغییرات غیرطبیعی و غیرحرفه‌ای می‌نماید. اما پذیرش تحریریه‌ها در برابر چنین تغییراتی چه قدر در تکرار چنین درخواست‌هایی تأثیر می‌گذارد؟ آیا مقاومت مدیران رسانه‌ها در این زمینه‌ها کمتر شده است؟ برای بازگرداندن رویه‌های حرفه‌ای در این زمینه چه باید کرد؟

علیرضا بهشتی خواه سردبیر خبرگزاری آنا به شفقنا رسانه توضیح می‌دهد: به نظرم یکی از دلایل این کار ضعف سوژه است یعنی رسانه‌ها به ابعاد کامل آن سوژه مسلط نیستند و در یک جایی به اشتباه به آن می‌پردازند. به همین خاطر در برابر فشارها کوتاه می‌آیند و متن را  بنا به درخواست مصاحبه کننده ویرایش می‌کنند. نکته بعدی ضعف ساختاری خود رسانه‌ها است. رسانه‌ها در بعضی موارد شجاعت لازم را برای کار رسانه‌ای ندارند یعنی ممکن است حاضر به هزینه دادن نباشند.

او انتقاد می‌کند: یک بخشی از این ماجرا هم به قانون مطبوعات ما بر می‌گردد که خیلی از توضیحات را به صورت شفاف و واضح بیان نکرده است. مثلا تعریف تشویش اذهان عمومی در قانون به چه معناست؟ ما کجا می‌توانیم بگوییم رسانه تشویش اذهان کرده و کجا نمی‌توانیم بگوییم؟  این ها در مصادیق به مشکل می‌خورد چون در قانون به شفافیت و صراحت مشخص نشده است و همین ممکن است باعث اعمال سلیقه ‌شود و رسانه‌ها به طور دقیق نمی‌دانند کجاها وارد شوند و کجاها وارد نشوند و مرز مشخصی ندارند.

بهشتی‌خواه افزود: نکته بعدی و اصلی به خبرنگار و ساحت خبر و رسانه برمی‌گردد که تعریف درستی از آن  نداریم. چند هفته پیش رهبر انقلاب در دیدار با برخی از اهالی رسانه از یک تعبیر ویژه برای رسانه‌ها استفاده کردند و گفتند، رسانه در حال حاضر کمتر از بمب اتم نیست. واقعیت امر هم همین است. ما در این فضا چه قدر به رسانه‌هایمان اهمیت می‌دهیم و به آنها پر و بال می‌دهیم. چقدر دستشان را باز می‌گذاریم یا چه قدر از رسانه استفاده ابزاری می‌کنیم.

تا حد ممکن مقاومت کرده‌ایم

او با اظهار تاسف درباره‌ی تلاش برخی ذی‌نفعان برای تغییر متن به جای جوابیه می‌گوید: به نظرم این که شخصی بعد از انتشار خبری یا مصاحبه‌ای با رسانه تماس می‌گیرد و تقاضای ویرایش یا حذف را دارد، کاملا بی‌معنی است و رسانه باید برای آن شخص توضیح دهد که از نظر حقوقی صحبت‌های شما نشان‌دهنده‌ی موضع رسمی شما است. ویرایش و ادیت هم که مشخص است تا جایی که به محتوای متن لطمه‌ای نزند و جهت‌گیری محتوا را عوض نکند، مجاز است.

بهشتی خواه می‌گوید: ما با چنین رفتارهایی در خبرگزاری خودمان برخوردهای زیادی داشته‌ایم ولی سعی کرده‌ایم تا حد ممکن مقاومت کنیم. حتی در مواردی هم پیش آمده تهدید شدیم ولی همچنان تاکیدمان بر مقاومت بوده است. البته یک جاهایی هم بوده که به خاطر اشتباه خبرنگار مطلب را اصلاح کرده‌ایم.

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here