زمان انتشار : ۶ دی ,۱۳۹۶ | ساعت : ۱۳:۵۲ | کد خبر : 464986 |

تدوین لایحه انتشار رسانه ای پنهانکارانه است

شفقنا رسانه- روزنامه آسمان آبی نوشت:

نگارش قانون مطبوعات بدون حضور نمایندگان، کارشناسان و متخصصان جامعه مطبوعاتی موضوع گفت‌وگویی است که با کامبیز نوروزی، حقوقدان و کارشناس رسانه‌ای کرده‌ایم و با او درباره چند و چون قانون انتشار رسانه‌ای و عدم شفافیت و انتشار رسمی آن در عرصه عمومی و همین‌طور ابهام‌هایی که ایجاد کرده است به سخن نشسته‌ایم. مشروح این گفت‌وگو در ادامه می‌آید.

معمولا در تدوین قوانین و لوایح، ‌باید از نظر کارشناسان بخش‌های مختلف استفاده شود، از نظر شما، چرا در تدوین لایحه انتشار رسانه‌ای قانون مطبوعات، این امر رعایت نشده است؟
برای من نیز جای سوال دارد که چرا دولت بدون این‌که اصول گردش آزاد اطلاعات را رعایت کند و بدون انتشار اخبار و متن این لایحه همه مراحل لایحه انتشار رسانه‌ای قانون مطبوعات را را طی کرده است. اگر به منشور حقوق شهروندی آقای رئیس‌جمهوری توجه کنیم، یکی از مواردی که در آن بسیار مورد تاکید قرار گرفته گردش اطلاعات است؛ موضوعی که همواره در دولت تبلیغ‌ شده، اما شگفت‌انگیز است که روند این لایحه چنین پنهانکارانه طی شده است. یک سال پیش جلسات کمیسیون فرهنگی برگزار شد که در آن مرحله، من در جریان آن بودم و در کمیسیون فرهنگی شرکت داشتم.
شما در جریان نگارش پیش‌نویس لایحه بودید یا در بررسی لایحه؟
من در کمیسیون فرهنگی بودم، اما در نگارش متن هیچ دخالتی نداشتم. من به دعوت کمیسیون فرهنگی در جلسات شرکت داشتم و با بیشتر مواد این لایحه مخالف بودم. مواردی از پیشنهاد‌های ما قبول شد و خیلی از پیشنهادهای ما هم قبول نشد. بعد از این‌که کار من در کمیسیون فرهنگی تمام شد، دیگر اطلاع ندارم، چه تغییراتی اتفاق افتاد.  از نظر اخلاقی، طبیعتا نمی‌توانستم متن را منتشر کنم؛ ضمن این‌که نمی‌دانم بعد از پایان کار کمیسیون فرهنگی، چه تغییراتی پیش آمده است. کاری که به نظر من باید انجام می‌شد این بود که دولت باید متن لایحه را منتشر می‌کرد تا هم جامعه، هم روزنامه‌نگاران و هم استادان ارتباطات و حقوقدانان، از این لایحه مطلع شوند و آن را نقد و بررسی کنند. متاسفانه هیچ‌یک از این کارها انجام نشده است و به نظر می‌رسد در دولت تمایلی نبود که قبل از این‌که این لایحه به هیئت دولت تقدیم شود در جامعه مورد گفت‌وگو و نقد قرار گیرد.
به نظر شما، علت پنهان‌کردن مواد این لایحه از جامعه مطبوعاتی چه دلیل و هدفی داشته است؟ چه دلیلی برای این ابهام‌سازی وجود دارد؟ آیا موردی وجود دارد که دولت می‌خواهد چراغ خاموش این قانون را تصویب کند؟
من اخلاقا مجاز به نیت‌خوانی نیستم، اما حدس می‌زنم، اگر این لایحه منتشر شود، مورد بحث و انتقاد واقع می‌شود. چه‌بسا انتقادات زیادی به لایحه شود. در این صورت، کسانی که این لایحه را تصویب کرده‌اند، برای پیشبرد کارشان با موانعی روبه‌رو
خواهند شد.
حتی برای ما به‌عنوان کســــانی کـــه در فـــضای مطبوعــاتی کار می‌کـــنیم، درباره این دو لایحه و مرزبندی و تفکیک بین این دو ابهام‌های زیادی وجود دارد. شما این وضعیت را چطور ارزیابی می‌کنید؟ این فضای غیرشفاف چه تبعاتی برای جامعه مطبوعاتی خواهد داشت؟
ما درباره لایحه سازمان نظام رسانه‌ای تجربه تازه‌ای را پشت سرگذاشتیم. لایحه‌ای که از همه جهات و تمام مواد آن موردانتقاد روزنامه‌نگاران، کارشناسان، استادان ارتباطات و متخصصان قرار گرفت. وقتی لایحه‌ای این‌قدر پرخطا و نادرست تنظیم شود، ساده‌ترین نتیجه این خواهد بود که فرهنگ حقوقی و ارتباطاتی کشور را تخریب می‌کند و اگر هم تصویب شود هم به آزادی بیان و هم به نظم امور رسانه‌ای کشور لطمه می‌زند. بدون شک اگر لایحه‌ای بدون مشارکت متخصصان و فعالان حرفه‌ای تنظیم شود، لایحه ناقص خواهد بود و اثرات مخربی به دنبال دارد.
از نظر شما، در چنین شرایطی نهاد‌های صنفی مستقل چه وظایفی دارند و جامعه مطبوعاتی باید چه واکنشی نشان دهد؟
حداقل‌ترین کاری که روزنامه‌نگاران می‌توانند انجام بدهند این است که مثل هر موضوع دیگری یک مشارکت صنفی حرفه‌ای برای طرح و بررسی این متن داشته باشند. این مسئله را نباید رها کرد. این حداقل‌ترین کاری است که روزنامه‌نگاران بنا بر وظیفه حرفه‌ای‌شان باید انجام بدهند. در پایان ذکر این نکته را لازم می‌دانم که من در رابطه با جزئیات لایحه نمی‌توانم چیزی بگویم؛ زیرا از آخرین ویرایش آن بی‌اطلاع هستم و این بی‌اطلاعی نه فقط من، بلکه همه افراد دیگر را از اظهارنظر تخصصی درباره ماهیت و جزئیات این لایحه ناتوان می‌کند.

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here