زمان انتشار : ۱۳ آذر ,۱۳۹۶ | ساعت : ۱۳:۵۱ | کد خبر : 464071 |

خبرنگاران فقط به دنبال آمار و نقل قول نباشند؛ خسروی‌علیا از خبرنگاری در بحران می‌گوید

سرپل ذهاب بعد از زلزله 21 آبان 1396/ عکس: آرشیوی، روزبه فولادی

شفقنا رسانه- سمیرا بختیار: بازخوانی تجربه‌های خبرنگاران اعزامی به مناطق زلزله‌زده کرمانشاه می‌تواند دید بهتری به خبرنگاران و افرادی بدهد که در این شرایط نبوده‌اند. در روزهای گذشته، تلاش کردیم با عکاسان و خبرنگاران رسانه‌های مختلف که از ساعات اولیه یا در مواردی دو سه روز بعد از زلزله برای تهیه گزارش و اطلاع‌رسانی به این مناطق رفته بودند، مصاحبه‌هایی داشته‌ باشیم که لینک‌های آن در انتهای متن در دسترس است. محمدصادق خسروی علیا، خبرنگار اجتماعی روزنامه همشهری با روایت از وضعیت پوشش‌دهی رسانه‌ها در آنجا به روند اطلاع‌رسانی هم انتقاداتی دارد و معتقد است در هنگام بحران باید اصولی در اطلاع‌رسانی رعایت شود.

خبرنگاران بسته بحران را آماده کنند

خسروی علیا با اشاره به تجهیزات لازم برای خبرنگاران بحران به شفقنا رسانه می‌گوید: اولین نیاز یک خبرنگار یک بسته‌ی بحران است که باید همیشه همراه او باشد. این بسته می‌تواند شامل یک کیف باشد و همه اقلام و وسایل موردنیاز اعم از یک چراغ‌قوه، آب‌معدنی و اقلام خوراکی را در خود داشته باشد. چون وقتی خبرنگار در ساعات اولیه به منطقه بحرانی می‌رسد، باید این را در نظر بگیرد که هیچ‌گونه امکاناتی در آن منطقه وجود ندارد.

وقتی خبرنگار در ساعات اولیه به منطقه بحرانی می‌رسد، باید این را در نظر بگیرد که هیچ‌گونه امکاناتی در آن منطقه وجود ندارد

می‌توانستیم پیش‌بینی کنیم محلی برای اسکان نیست

او ادامه می‌دهد: شب اولی که ما به سرپل ذهاب یعنی منطقه کانون زلزله رفتیم؛ برق، آب و گاز کاملا قطع‌ شده بود و آنجا واقعا وضعیت بحرانی داشت حتی آبی برای آشامیدن وجود نداشت؛ چه برسد به این که ما انتظار محلی برای اسکان خبرنگاران داشته باشیم. برای همین خبرنگاران باید دقت کنند در این مواقع به‌ جایی می‌روند که همه دسترسی‌ها به نیازهای اولیه حذف ‌شده است. من تا حدودی سعی می‌کنم این بسته را همراه خود داشته باشم چون قبلا تجربه قرار گرفتن در بحران را داشتم. قبل از حرکت دو لپ تاپ با خودم بردم چون می‌دانستم در آنجا برق نیست هرچند در آنجا مشکلات شارژ وجود داشت ولی هرچه این بسته تکمیل‌تر باشد آنجا بیشتر کمک‌کننده خواهد بود.

چون قبلا تجربه قرار گرفتن در بحران را داشتم. قبل از حرکت دو لپ تاپ با خودم بردم چون می‌دانستم در آنجا برق نیست هرچند در آنجا مشکلات شارژ وجود داشت

خسروی علیا بیان می‌کند: کار امدادی از خبرنگار برنمی‌آید پس باید طوری برویم که سربار دیگران نباشیم. تا دو روز توانستیم با آن بسته‌ای که برده بودیم، دوام بیاوریم. تصور ما این بود که یک چادر و سرپناهی در منطقه است ولی چنین چیزی نبود و با توجه به وضعیت جوی بیشتر عکاس و خبرنگاران در روزهای اول بر روی زمین می‌خوابیدند. درحالی‌که ما خبرنگارها  می‌توانستیم این وضعیت را پیش‌بینی کنیم و یک چادر مسافرتی همراه خود ببریم.

ما خبرنگارها  می‌توانستیم این وضعیت را پیش‌بینی کنیم و یک چادر مسافرتی همراه خود ببریم

خبرنگاران فقط از کانون حادثه گزارش نکنند

این روزنامه‌نگار درباره پوشش رسانه‌ای خود در آن منطقه می‌گوید: چون وسعت این حادثه خیلی گسترده بود و خیلی از مناطق قربانی این زلزله شده بودند، باید از بین این ‌همه سوژه انتخاب می‌شد. بعضی از آن‌ها خیلی ضروری بود و باید به آن‌ها پرداخته می‌شد تا دیده شوند. مسئله مسافت هم در آنجا خیلی مهم بود. چراکه خیلی از مسیرها بسته‌شده بودند. بزرگ‌ترین مشکل رسانه‌ای که من در آنجا دیدم، این بود که بعضی از خبرنگارها قبل از یک تحقیق جامع درباره‌ی منطقه، فقط به آن سمتی می‌رفتند که اغلب امدادگرها و اصحاب رسانه می‌رفتند.

بعضی از خبرنگارها قبل از یک تحقیق جامع درباره‌ی منطقه، فقط به آن سمتی می‌رفتند که اغلب امدادگرها و اصحاب رسانه می‌رفتند

او توضیح می‌دهد: یعنی پیگیری نمی‌کردند ببینند چه مناطقی از قلم ‌افتاده است و آن‌ها را پوشش خبری بدهند. در روز اول، کاری که ما کردیم به روستاهای کرند و ارتفاعات آن رفتیم. آنجا هیچ امدادگر و خبرنگاری را ندیدیم چون ازگله و ثلاث باباجانی کانون خبرها شده بود و خبرنگاران مدام پیگیر همان نقاط بودند و برای همین پوشش خبری در یک منطقه متمرکز شده بود. در حالی ‌که در چنین بحران‌هایی نباید فقط به مناطق بیشتر آسیب‌دیده توجه کنیم بلکه باید پیرامون آن منطقه را هم در نظر گرفت.

در چنین بحران‌هایی نباید فقط به مناطق بیشتر آسیب‌دیده توجه کنیم بلکه باید پیرامون آن منطقه را هم در نظر گرفت

خبرنگار بحران باید وقایع‌نگاری کند

خسروی علیا با تشریح این که خبرنگارها در این مواقع باید چه اصولی را در نوشتن رعایت کنند، می‌گوید: متأسفانه در آنجا خبرنگارها و عکاس‌ها بیشتر به دنبال مسئولان بودند تا آمار و نقل‌قول بگیرند ولی ما بر روی گزارش‌های توصیفی و میدانی متمرکز شدیم. وقایعی را انعکاس دادیم که مردم بتوانند آن اتفاق را لمس کنند و عمق فاجعه را بفهمند و سعی کردیم ابعاد دیده نشده در رسانه‌های دیگر را بازتاب دهیم.

او با بیان این که آمارها توسط روابط عمومی‌های نهادها و وزارتخانه‌های مربوطه اطلاع‌رسانی می‌شود، انتقاد می‌کند: وقتی خبرنگار فقط ذهن خود را بر روی مسئولان متمرکز می‌کند، باعث می‌شود آن وقایع را نبیند. درواقع وقایع‌نگاری را کنار می‌گذارد. در بحران بهترین کار خبرنگار این است که به وقایع بپردازد. سعی کند در لحظه اخبار را ببیند و رسانه‌ها را رصد کند که کجا لازم است به مسائل کمتر دیده‌ شده بپردازد و مطالب از قلم ‌افتاده را در گزارش میدانی بگنجاند.

در بحران بهترین کار خبرنگار این است که به وقایع بپردازد. سعی کند در لحظه اخبار را ببیند و رسانه‌ها را رصد کند که کجا لازم است به مسائل کمتر دیده‌ شده بپردازد

بالازاده: روزنامه‌نگاران بحران دید آینده‌نگر داشته باشند

 

 

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here