زمان انتشار : ۲ آبان ,۱۳۹۶ | ساعت : ۱۶:۳۶ | کد خبر : 462254 |

جایگاه روابط عمومی در ایران چگونه ارتقا می‌یابد؟ کارشناسان بررسی کردند

شفقنا رسانه- میرزا بابا مطهری‌نژاد در چهارمین نشست از سلسله نشست‌های «روابط عمومی؛ علم تا عمل» با موضوع «ارتقاء جایگاه روابط عمومی در ایران» چهار چالش ساختاری، آموزشی، نیروی متخصص حرفه‌ای و چالش فرهنگی را از موانع ارتقاء جایگاه روابط‌عمومی‌ها در ایران دانست.

به گزارش شفقنا رسانه، میرزابابا مطهری‌نژاد رئیس انجمن روابط عمومی ایران با تشریح چالش‌های ارتقاء جایگاه روابط عمومی در ایران گفت: اولین چالش ساختاری است. از دهه‌ی ۶۰ تا به الآن هنوز درباره این که روابط عمومی باید زیر نظر کجا باشد و بودجه‌بندی آن چگونه باشد بحث وجود دارد. خیلی جاها این را مطرح کردیم و اتفاقاتی هم در قالب بخشنامه و غیره افتاده است ولی مشکل حل نشد. در حقیقت این، موضوع مهمی است و می‌تواند پایه‌ای برای ارتقای جایگاه روابط عمومی در ایران باشد.

چالش آموزش در ابعاد مختلف، خود را نشان می‌دهد

او ادامه داد: چالش دوم آموزشی است. همه می‌بینیم هنوز در دانشگاه‌ها متأسفانه کتاب سال ۱۳۴۵ آقای دکتر امینی- در آن موقع بسیار عالی بود ولی الآن غیر از فصل اول تاریخچه دیگر فصول قابل استفاده نیست- هنوز تدریس می‌شود و بحران عجیب‌تر این است که بعضی اساتید در انتشار کتاب مسابقه می‌دهند. این کتاب‌ها در دو صفحه اول مطالبی جدید دارند ولی بعد همه مانند هم هستند. حتی بعضی‌ها هم غلط‌های همدیگر را تکرار می‌کنند. البته انصافا در حوزه فنون و تکنیک‌های روابط عمومی استادان ما کارهای خوب، جدید و محکمی در اختیار دانشجو گذاشته‌اند ولی نکته‌ی مهم اینجاست که دانشجو باید اول اصول و فلسفه روابط عمومی را بشناسد، بعد به تکنیک برود. یعنی باید بداند برای رسیدن به این اصول از چه تکنیک‌هایی استفاده کند. وقتی یک متخصص روابط عمومی نداند اصول و فلسفه چیست، تکنیک را در جای مناسب به کار نمی‌برد. من در اینجا از عزیزانی که در حوزه فنون و تکنیک‌های روابط عمومی قلم زده‌اند، قدردانی می‌کنم. باید بگویم چالش آموزشی در ابعاد مختلف، خود را نشان می‌دهد، به عنوان مثال دانشجویانی که در دانشگاه‌های مختلف تحصیل می‌کنند در موضوع واحد حرف‌های مختلف یاد می‌گیرند.

وقتی یک متخصص روابط عمومی نداند اصول و فلسفه چیست، تکنیک را در جای مناسب به کار نمی‌برد

مطهری‌نژاد به چالش نیروی متخصص و حرفه‌ای به عنوان چالش سوم اشاره کرد و گفت: در فنون روابط عمومی‌ها تکنیسین‌ها فیلم، تیزر و … می‌سازند، مجله درمی‌آورند، خبر می‌نویسند و… . با این حال باید دید آیا این مجله‌ منتشر شده هدف را می‌رساند یا خیر.

جامعه و مدیران با فرهنگ ارتباطی و رسانه آشنا نیستند

رئیس انجمن روابط عمومی ایران مهم‌ترین چالش را بُعد فرهنگ دانست و گفت: نه جامعه و نه مدیران با فرهنگ ارتباطی و فرهنگ روابط عمومی و رسانه آشنا نیستند. از همه بدتر مدیران هستند. من بارها به مسئولان محترم نامه نوشتم که در جمع روابط‌عمومی‌ها به آنها روابط عمومی درس ندهند بلکه برای‌شان مشکلات شان را بگویند و از آنها راه حل بخواهند. هفته‌ی گذشته در یکی از وزارتخانه‌ها نشست روابط عمومی بود و آقای وزیر سخنرانی کردند اگر چه سخنان خوبی هم مطرح کردند ولی دو غلط بسیار فاحش داشتند. در ابتدا گفتند روابط عمومی مجیزگو نمی‌خواهم و بعد گفتند روابط عمومی سازمان‌محور می‌خواهند. عزیزان، روابط عمومی سازمان محور یعنی روابط عمومی که مردم و مخاطب را به هیچ بگیرد و به منافع سازمان بیندیشد.

روابط عمومی سرپناه مردم در سازمان باشد

مطهری‌نژاد ادامه داد: من در سال ۷۷ در ماهنامه روابط عمومی یادداشتی نوشتم. در این یادداشت درباره این بحث نوشتم که می‌گویند روابط عمومی در بیرون سازمان مدافع سازمان و در درون مدعی‌العموم است. در آنجا پرسیدم اگر بین منافع سازمان و مردم تعارض به وجود بیاید، وظیفه‌ی روابط عمومی چیست؟ استدلال من این بود که روابط عمومی باید طرف مردم را بگیرد چون تمام واحدهای سازمانی از منافع سازمان دفاع می‌کنند وقتی مردم ببینند همه واحدهای سازمان مقابل او هستند، اصلا جرأت ورود به سازمان را ندارند. باید یک واحد به عنوان سرپناه برای او باشد تا مخاطب به نفع سازمان با آن آشتی کند. اگر این واحد نباشد بین سازمان و مردم شکاف ایجاد می‌شود.

روابط‌عمومی‌ها انتظارات مردم را به سیاست سازمان تبدیل کنند

او ضمن تاکید بر لزوم خلاقیت و فعال بودن روابط عمومی‌ها گفت: یکی از مسائل تضعیف‌کننده جایگاه روابط عمومی در سازمان و جامعه این است که روابط‌عمومی‌ها به روزمرگی و خرده‌کاری عادت کرده‌اند و دست به کارهای نو و ابتکاری نمی‌زنند و طرح‌هایی به سود مردم ارائه نمی‌دهند. باید طرح هایی ارائه دهند که مطالبات مردم در آن باشد. تمرکز روابط عمومی‌ها حول محور ستادهای کلان است. برای این که بتوانیم جایگاه روابط عمومی را ارتقاء دهیم باید از خود روابط عمومی شروع کنیم و خودمان باید مطالبات و انتظارات مردم را در سیاست‌ها و برنامه‌های سازمان جای دهیم تا مردم احساس کنند سازمان انتظارات‌شان را برآورده می‌کند.

روابط‌عمومی‌ها به روزمرگی و خرده‌کاری عادت کرده‌اند و دست به کارهای نو و ابتکاری نمی‌زنند و طرح‌هایی به سود مردم ارائه نمی‌دهند. باید طرح هایی ارائه دهند که مطالبات مردم در آن باشد

این مدرس روابط عمومی برای شروع دو حرکت را پیشنهاد داد و گفت: حرکت اول روابط‌عمومی‌ها انتظارات مردم را در داخل سازمان ببرند و به سیاست تبدیل کنند و در آخر سال بگویند ما توانستیم این بحث‌ها را به سیاست تبدیل کنیم. دوم، اساتید، کارشناسان و عزیزان در ارتباط با مسائل روابط عمومی، کنشگر باشند. وقتی معضلی را می‌بینند آن را بیان کنند. به عنوان مثال خوب و بد صحبت‌های وزیر را بیان کنند، نقد کنند تا هر کسی جرأت نکند به ما درس دهد.

 

ارتقاء جایگاه روابط عمومی یک مطالبه است

امیر خجسته، نماینده‌ی مجلس شورای اسلامی در چهارمین نشست از سلسله نشست‌های «روابط عمومی؛ علم تا عمل» با بیان این که روابط عمومی در ایران مظلوم است، گفت: جلسه ی شما امروز مطالبه‌گری است و اگر مطالبه‌گری نکنید روابط عمومی در مظلومیت خواهد ماند. پیام شما به مسئولان این است که به ارتقاء جایگاه روابط عمومی توجه کنند. من از شما به خاطر انجام این کار پراسترس تشکر می‌کنم. اگر این توجه ایجاد شد، قطعا روابط عمومی ارتقاء خواهد یافت.

خجسته درباره‌ی توجه نکردن مسئولان به «ارتقاء جایگاه روابط عمومی در ایران» گفت: توسعه‌ی دنیا با روابط عمومی و ارتباطات است ولی در کشور ما جایگاه روابط عمومی مشخص نیست. شما از یکی از معاونان رئیس جمهور دعوت کردید ولی چرا نیامدند؟ من به عنوان نماینده مجلس از مسئولان می‌خواهم که حضور پیدا کنند و حرف روابط عمومی‌ها را بشنوند. از دولت آقای روحانی این انتظار وجود دارد چون راه توسعه پایدار روابط عمومی و ارتباطات است. تا کی روابط عمومی‌ها باید در مظلومیت باشند؟ من به عنوان نماینده‌ی شما دوستان انتظار دارم مسئولان در جلسه‌ی سرمایه‌های کشور حضور داشته باشند. چرا حاضر نمی‌شوند؟ راهکاری که روابط عمومی ها ارائه می‌دهند، می‌تواند کلید حل مشکلات کشور باشد.

راه توسعه پایدار روابط عمومی و ارتباطات است. تا کی روابط عمومی‌ها باید در مظلومیت باشند؟ من به عنوان نماینده‌ی شما دوستان انتظار دارم مسئولان در جلسه‌ی سرمایه‌های کشور حضور داشته باشند

راهکار برای جذب سرمایه‌های بین‌المللی ارائه شود

نایب رئیس فراکسیون روابط عمومی و رسانه مجلس شورای اسلامی ادامه داد: من نمی‌خواهم درس روابط عمومی دهم. از شما انتظار دارم مشکلات مردم و مملکت را مطرح کنید و برای جذب سرمایه‌های بین‌المللی راهکار ارائه دهید. چون سرمایه‌های ملی ما هستید و باید ابتکار و خلاقیت داشته باشید و از ما مطالبه کنید. اگر شما کار کارشناسی انجام دهید، ما فقط استقبال می‌کنیم و در مجلس آن را مطرح می‌کنیم. روابط عمومی چشم نظام است. برای مشکلات کشور بیکاری، جذب سرمایه‌گذاری و … راهکار دهید.

روابط عمومی تحلیل‌گر فردای دور سازمان را می‌بیند

باقر ساروخانی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در چهارمین نشست «روابط عمومی؛ از علم تا عمل» گفت: روابط عمومی مثل هر دانش دیگر اگر قرار باشد در دانشگاه‌ها محبوس بماند، روابط عمومی نیست. این دانش باید در عمل خود را نشان دهد و باید خود را به خانواده‌های جهانی بشناساند. این علم باید به ما بگوید چطور توسعه‌ی پایدار را در جامعه‌ی ایران نهادینه کنیم. دانشی که فقط برای دانش باشد، هیچ ارزشی ندارد و دانش باید برای عمل و به کار آمدن باشد.

به گزارش شفقنا رسانه، او با بیان ویژگی‌های روابط عمومی غیردلخواه در جامعه توضیح داد: مدیحه‌سرایی، غیرمهارتی، رابطه‌ای و مراسمی. یعنی درست نیست روابط عمومی را از بین اقوام خود انتخاب می‌کنیم. در واقع می‌خواهیم برای مراجعات خود از آن استفاده کنیم. برای همین داده‌های تولید شده بیمار است. روابط عمومی از نوع دستوری و روابط عمودی هم نامناسب است. چون که مبتنی بر یک رابطه‌ی غیرگفت‌وگویی است. یعنی روابط‌عمومی‌ها حق گفت‌وگو ندارند. فقط باید بپذیرند. در اینجا تفاوت بین ابژه و سوژه نمایان می‌شود. روابط عمومی نباید مانند ابژه منفعل باشد بلکه باید خود یک سوژه و یک کنشگر فعال باشد.

روابط عمومی از نوع دستوری و روابط عمودی هم نامناسب است. چون که مبتنی بر یک رابطه‌ی غیرگفت‌وگویی است. یعنی روابط‌عمومی‌ها حق گفت‌وگو ندارند. فقط باید بپذیرند

 

روابط عمومی تحلیل‌گر علت‌یاب و تبیین‌کننده است

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران ادامه داد: ما روابط عمومی منفعل را نمی‌توانیم تحمل کنیم و چنین چیزی در تعالی روابط عمومی نمی‌گنجد؛ پس این تعالی را در کجا باید دید. روابط عمومی تحلیل‌گر نه تنها داده‌های عینی و واقعی را می‌بیند بلکه علت‌یابی و تبیین را در اختیار رئیس خود قرار می‌دهد. روابط عمومی استراتژیک و تاکتیکی است یعنی فردای دور سازمان را می‌بیند و گام‌های آینده را مکمل یکدیگر برمی‌دارد. روابط عمومی می‌تواند ابزار دستیابی به قله‌های بالا باشد. روابط عمومی باید امین انتقال واقعیت، شجاع و توانمند باشد.

روابط عمومی چشم بینای سازمان باشد

به گزارش شفقنا رسانه، او با بیان این که آنچه می‌خواهیم یک کالای فاخر و نادر است، توضیح داد: جهان امروز نمی‌تواند بدون روابط عمومی تعالی‌بخش خود را مطرح کند. ما نمی‌توانیم توسعه‌ی پایدار به دست آوریم مگر روابط عمومی مشخصی را تعریف کنیم. این روابط عمومی چشم بینای سازمان است و نور را به تاریکی می‌اندازد. اینجا سازمان در روشنایی به افق می‌رسد. این منادی دانایان نه تنها در داخل بلکه در بیرون هم انتقال دهنده‌ی دانش و توزیع‌دهنده آگاهی در جامعه هستند. اینجاست که روابط عمومی فاخر و اصیل است.

ساروخانی ادامه داد: بارها گفته‌ام روابط عمومی در سه مرحله نقش حیاتی دارد ۱- تولیدسازی است. سازمانی که می‌خواهد اولین گامش را بردارد باید از روابط عمومی استفاده کند. ۲- روابط عمومی شرط بقاست. هیچ سازمانی دوام نمی‌آورد مگر این که روابط عمومی داشته باشد. ۳- روابط عمومی شرط اصلی ورود به آستانه هزاره‌ی سوم است. حال چه طور این انرژی غنی را وارد سازمان‌هایمان کنیم. ما نیازمند نظام روابط عمومی در ایران هستیم. همچنین ما به استانداردسازی روابط عمومی و تعالی دانش آن نیاز داریم و دانشگاه‌ها موظف هستند در این راه حرکت کنند.

 

ما به استانداردسازی روابط عمومی و تعالی دانش آن نیاز داریم و دانشگاه‌ها موظف هستند در این راه حرکت کنند

روابط عمومی یک شغل روتین نیست

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با توضیح درباره کارکردهای روابط‌عمومی‌ها گفت: همیشه برایم سؤال است چرا شغل‌هایی مانند مهندسی و پزشکی دارای نظام هستند ولی ما یک نظام مشخص نداریم. ما روابط عمومی‌ها باید یک سازمان حمایت‌گر داشته باشیم. استانداردسازی هم به این معناست که ما باید این دانش را به عنوان یک تخصص تعریف کنیم که هر کسی وارد آن نشود. البته در این میان توانایی خود ما خیلی مهم است. اگر قرار باشد در سازمان بدرخشیم و صدای ما شنیده شود، باید مهارتی عمل کنیم و باید بهترین گزارش‌ها را بنویسیم و بدانیم کار فاخری داریم. کسانی که به روابط عمومی می‌آیند باید استعداد داشته باشند. این یک شغل روتین نیست بلکه یک شغل عاشقانه است.

روابط عمومی‌ها نباید در گوشه‌ی سازمان باشند

به گزارش شفقنا رسانه، او افزود: ارتباطات روابط عمومی باید خیلی قوی باشد. همچنین پردازش بلد باشد. انسان‌هایی که بتوانند کنگره یا مجلسی را پردازش کنند، همین تبدیل به یک قدرت بزرگی می‌شود اما شرط اصلی آن انگیزش است. گروه‌های زیادی هستند که به روابط‌عمومی‌ها کمک می‌کنند. یکی از آنها و مهم‌ترین آنها مدیران ارشد و میانی هستند. ما باید به مدیران دستیابی داشته باشیم و به شناخت درستی از آنها برسیم و این شناخت تبدیل به معرفت و بعد به آزادی هگلی برسد. روابط عمومی‌ها نباید در گوشه‌ی سازمان باشند بلکه باید در کنار اتاق رئیس باشند چون رئیس به آنها نیاز دارد.

روابط عمومی سنتی دیگر به درد ما نمی‌خورد و باید از دانش‌های به‌روز برای توسعه‌ی این دانش بهره برد و این رسالت تاریخی بر عهده‌ی نسل جوان است. مدیران و رؤسا باید بدانند بدون این سفیران اندیشه، جهان تازه را تجربه نخواهند کرد

بدون سفیران اندیشه، جهان تازه تجربه نخواهد شد

ساروخانی در پایان با اشاره به ضرورت فعالیت روابط عمومی‌ها در هر سازمانی بیان کرد: همیشه می‌گویم تصمیمات سازمان‌ها باید از جنس روابط عمومی باشد. البته که باید رئیس و مدیران همیشه روابط عمومی‌ها را تشویق کنند. در روابط عمومی ما دو رسالت مهم داریم. یکی این که کارمان را با مهارت انجام دهیم، دوم روابط عمومی را جا بیندازیم. روابط عمومی سنتی دیگر به درد ما نمی‌خورد و باید از دانش‌های به‌روز برای توسعه‌ی این دانش بهره برد و این رسالت تاریخی بر عهده‌ی نسل جوان است. مدیران و رؤسا باید بدانند بدون این سفیران اندیشه، جهان تازه را تجربه نخواهند کرد.

روابط عمومی در بستر اجتماعی غیرشفاف رشد نمی‌کند

حسین افخمی، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه‌طباطبایی در چهارمین نشست از سلسله نشست‌های «روابط عمومی؛ علم تا عمل» با انتقاد از وضعیت شفافیت در رسانه‌ها و سازمان‌ها گفت: کارهای اساسی باید شکل بگیرد و روابط عمومی در این بستر می‌تواند رشد بکند. اما در بستری که همه توپ‌ها را به زمین هم می‌اندازیم و هیچ کدام در حقیقت به همدیگر پاسخگو نیستیم، این رشد به وجود نمی‌آید.

به گزارش شفقنا رسانه، افخمی در ابتدای سخنان خود با انتقاد از برخی گفته‌ها درباره روابط عمومی‌ها توضیح داد: این خبر را به شما بدهم که ما پنجاه سال است آموزش دوره‌ی کارشناسی روابط عمومی را شروع کرده‌ایم. ده سال اول خیلی خوب رفتیم و سال‌های بعدی لنگان لنگان! حتماً برنامه‌ریزی ما خوب نبوده است. اما باید ببینیم از دید ما روابط عمومی‌ها مشکل کار کجا است؟

او با نقد استفاده از پسوند «چی» برای فعالان روابط عمومی در بخشی از یک کلیپ به نمایش درآمده تأکید کرد: از ماست که برماست. می‌گویند روابط عمومی علم نیست. تا چه وقت می‌توانیم این بازی‌های کلامی را دنبال کنیم. من می‌خواهم  چندگلایه را مطرح کنم. ما از سال  ۸۶ تا الان داریم تلاش می‌کنیم که فوق لیسانس روابط عمومی را به ایران وارد کنیم، هنوز نتوانستیم. برای همین نباید بگوییم از حرف تا عمل! و این باید معکوس بشود از عمل تا حرف.

سؤالات اساسی در فرایند برنامه‌ریزی چیست؟

افخمی با اشاره به این که درس برنامه‌ریزی از کجا به روابط عمومی آمده است، گفت: یادداشتی را از اسکات کاتلیپ (یکی از متخصصان آموزش روابط عمومی در آمریکا) نگاه می‌کردم. کاتلیپ سه محور را برای کار روابط عمومی می‌گذارد: می‌گوید تغییر، عمل و ارتباطات. ۱۰ سال بعد  خودش یک ارزیابی هم به آن اضافه می‌کند که ما این را در حوزه‌ی مدیریت با عنوان چرخه‌ی دمینگ می‌شناسیم.

به گزارش شفقنا رسانه، او با اشاره به کارایی برنامه‌ریزی داشتن ادامه داد: حداقل می‌توانم بگویم  ۶ کتاب مرتبط در حوزه برنامه‌ریزی را من در کلاس به دانشجویان همیشه معرفی می‌کنم و در قفسه کتابخانه‌‌ام بیش از ۵۰ کتاب درباره‌ی برنامه‌ریزی فرهنگی، برنامه‌ریزی روابط عمومی، برنامه‌ریزی تحقیقات و امثال آن وجود دارد. کجا می‌خواهیم برنامه‌ریزی بکنیم، برای چه کسی می‌خواهیم برنامه‌ریزی کنیم. این­ها سؤالات اساسی است که در فرایند برنامه‌ریزی شروع می‌شود. من نسبت به برنامه‌ریزی روابط عمومی کمی بدبین هستم. بنابراین اجازه بدهید استدلالم را در این زمینه بگویم. اینجا کلاس آموزشی نیست که فرایند را بگویم. اما یک بخش از جلسه‌ی امروز ما جلسه‌ی انتقاد از خود و همسایه است.

مدیرگروه روابط عمومی دانشکده ارتباطات با بیان وضعیت برنامه‌ریزی در دیگر کشورها از جمله روسیه و چین درباره‌ی ساز و کارهای اجرای این برنامه‌ریزی‌ها توضیح داد و با اشاره به تجربیات مشابه در ایران گفت: در دوره‌ای یکی سازمان برنامه را در کشور منحل کرد، یکی آن را بازسازی کرد اما نگفتیم ریشه آن کجاست. افخمی با بیان تجربه‌های کشورهای با نظام  چند حزبی دموکراتیک تأکید کرد: برنامه‌ریزی آنها  برای احزاب است و زمان انتخابات به رأی گذاشته می‌شود و بعد از رأی آوردن اجرا می‌شود.

او با اعتقاد به اینکه شیوه‌ی برنامه‌ریزی کلان کشور همچنان در تلاطم است، ابراز عقیده کرد: تعارض‌ها را نمی‌خواهیم ببینیم. کمی چشم‌ها را باز کنیم. این شکاف‌ها آشکار است. برنامه‌ها را یک عده تکنوکرات تحصیل‌کرده  فرهیخته می‌نویسند، عده‌ای سیاستمدار در مجلس آن را بالا و پایین می‌برند. وقتی دوره‌ی انتخاباتی اینها تمام می‌شود، رئیس‌جمهور بعدی می‌آید که از نظر رأی با اینها هیچ هماهنگی ندارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با توضیح برخی تجربه‌های گذشته برنامه‌ریزی در کشور آن را نوعی سیکل تعارض خواند که نتیجه‌ی آن تعارض برنامه می‌شود. او ادامه داد: این تعارض برنامه در حالت اجرایی باعث ایجاد دو نقش برای ما می‌شود. یک نقش استراتژیک که این برنامه را در جامعه جا بیندازیم و معرفی و ترویج کنیم، و یک نقش که از آن دفاع کنیم که خودمان هم ممکن است در تعارض قرار بگیریم. وقتی مدیر روابط عمومی با رأی به آموزش دولتی بر کرسی نشسته است، نمی‌تواند برنامه‌ای را ترویج کند که با تصمیم رأی به آموزش خصوصی بالا آمده است. مدیر هم در تعارض قرار می‌گیرد. بی‌ثباتی را ساختاری نگاه کنیم. تکنیک، سواد و مدرک بهانه است. بنابراین من ایراد را ساختاری و ناشی از فقدان نظام حزبی و رابطه‌ی دوگانه مجلس و قوه‌ی مجریه می‌دانم. سوم، بوروکراتیک بودن نظام برنامه‌ریزی است. برنامه‌ریزی  افکار عمومی که ما با آن سر و کار داریم، کجاست؟

چرا مطبوعات تیراژشان را اعلام نمی‌کنند؟

افخمی تصریح کرد: روابط عمومی در دنیای معاصر فقط اخلاقیات و نصایح الملوک نیست. در تاریخ، ما از این موارد زیاد داشتیم. چه وسایل ارتباط جمعی سنتی، رادیو تلویزیون، مطبوعات و چه رسانه‌های جدید به مفهوم اینترنت، رسانه‌های اجتماعی، دنیای جدیدی را خلق کردند که ما در روابط عمومی بدون اینها اصلاً نمی‌توانیم وجود داشته باشیم. در واقع ما بخشی از آن سازمان و آن مجموعه هستیم که شبکه‌ای به وجود آمده است. سؤال‌هایی هست که باید به آنها پاسخ داده شود. چرا مطبوعات ما نمی‌خواهند تیراژشان را اعلام کنند؟ چرا اعلام تیراژ برای اروپایی‌ها و کشورهای دیگر از سال ۱۹۰۰ اجباری بوده است؟ چرا آنها باید ماهانه یک کتاب درباره تیراژشان منتشر کنند و روزنامه‌ها گزارش کنند که ۱۰ درصد تیراژشان کاهش یافته، ۲۰ درصد افزایش یافته یا مشابه آن. چه طور آگهی‌دهنده می‌تواند قیمتی را حساب کند در حالی که نمی‌داند تیراژ آن روزنامه چه‌قدر است؟ این‌ها بدیهیات است اما کو گوش شنوا.

او ادامه داد: چرا همه باید شفاف درآمدشان را بگویند، اما معلوم نباشد درآمد رسانه‌های نظارت‌کننده بر شفافیت از کجا می‌آید؟ از کجا پول می‌گیرند؟ سهم آگهی‌های روزنامه چه قدر است؟ چند خبر  با پول چاپ می‌شود؟ این فاجعه است. در این شرایط چه انتظاری از روابط عمومی داشته باشیم؟ این نوع فعالیت روابط عمومی از مرده‌شوری هم بدتر است. چون او می‌تواند بگوید برای من فرقی نمی‌کند چه کسی باشد اما  وجدان روابط عمومی نمی‌تواند این را بگوید.

این مدرس روابط عمومی گفت: یک نکته درباره‌ی رسانه‌ها و مخاطب‌ها وجود دارد. این همه فوق‌لیسانس ارتباطات چه کار می‌خواهد بکند؟ چقدر آمار در روزنامه‌های ما چاپ می‌شود که برنامه‌ی شماره ۳ تلویزیون چهل درصد مخاطب دارد،  یا چند میلیون نفر می‌شود؟ این روزنامه چند مخاطب دارد؟ مخاطب با فروش در روزنامه فرق می‌کند. من به عنوان کارشناس  روابط عمومی که از سال ۶۱ وارد کار عملی روابط عمومی شدم، می‌خواهم درباره‌ی نمایشگاه مطبوعات یک جمله بگویم. نمایشگاه مطبوعات دکه‌ی روزنامه‌فروشی است، آن هم اگر مشتریانی  پیدا شوند که پول خرد برای خرید روزنامه داشته باشند. جامعه اگر می‌خواهد شفاف بشود باید این‌ها را بداند.

برنامه نوشته می‌شود ولی اجرا نمی‌شود

افخمی تأکید کرد: کارهای اساسی باید شکل بگیرد و روابط عمومی در این بستر می‌تواند رشد بکند. اما در بستری که همه توپ‌ها را به زمین هم می‌اندازیم و هیچ کدام در حقیقت به همدیگر پاسخگو نیستیم، این رشد به وجود نمی‌آید. من باید ۱۰ سال در انتظار تصویب یک دوره‌ی فوق لیسانس باشم که هنوز هم تصویب نشده است؟ نتیجه این می‌شود که در حوزه‌ی آموزش شما می‌توانید من را متهم کنید که آموزش غلط است، کتاب کهنه است و … . در مقابل من هم می‌توانم خیلی نکات دیگر را بگویم.

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه‌طباطبایی ادامه داد: بعضی از برنامه‌ریزی‌ها به خاطر عدم شفافیت، مشخص نبودن ساختارها و یک سری زیرساخت‌های اجتماعی و فرهنگی که باید در آن‌ها سهیم باشیم و سهیم نیستیم، بیهوده خواهد بود.  یعنی برنامه‌ای نوشته می‌شود ولی در کاغذ، اجرا نمی‌شود. آقای دکتر ساروخانی نکات خوبی را مطرح کردند. بدون تشکل حرفه‌ای روابط عمومی این حرفه نمی‌تواند وجود داشته باشد. تشکل حرفه‌ای که می‌گویم ساز وکار می‌خواهد. از این ساز و کار ما صد سال عقب هستیم. پنجاه سال آموزش داریم اما نتوانستیم آن را پیاده کنیم. فلسفه‌ی روابط عمومی‌، فلسفه‌ی روابط اجتماعی است. روابط عمومی یک حوزه‌ی علمی آکادمیک است.

خبرنگاران جایگزین اصحاب روابط عمومی نمی‌شوند

مونا رحمانی پژوهشگر و دکترای ارتباطات در چهارمین نشست از سلسله نشست‌های «روابط عمومی؛ علم تا عمل» گفت: کاش ما یک آکادمی تخصصی خصوصی داشتیم تا آنچه اساتید با دل و جان دریافتند، از آنها یاد می‌گرفتیم. در ۳۰ سال گذشته روابط‌عمومی‌ها مجهز به وسایل الکترونیک امروزه نبودند و مطمئنا ساختن آنچه امروز هنوز هم در دانشگاه‌ها به آنها نگاه می‌کنیم و هنوز برایمان سند علمی دارند، نه به این راحتی‌ها است و نه به این آسانی اجازه داریم از کنارشان رد شویم.

به گزارش شفقنا رسانه، او بیان کرد: امروزه در دنیا حرف از مردن روابط عمومی هاست و معتقدند دیگر نمی‌توان به روابط‌عمومی‌ها ادامه داد. برندینگ‌ سرعت بالاتر پیدا کرده‌اند. رسانه‌ها قدرت را از کارشناسان روابط عمومی گرفته‌اند. اما آیا اساتید حوزه مارکتینگ جایگزین مدیران روابط عمومی ها هستند؟ آیا خبرنگاران جایگزین اصحاب روابط عمومی هستند؟ مطمئنا خیر.

رحمانی با انتقاد از عدم فعالیت برخی متخصصان روابط‌عمومی گفت: اگر از حاضران در سالن بپرسیم واقعا چقدر مهارت روابط عمومی داریم، چند نفر درصد بالا می‌گویند؟ چند نفر از ما وقتی پای میز مدیران ارشد می‌ایستیم، حرفی برای گفتن داریم؟ چند نفر از به زبان انگلیسی مسلط هستیم تا بتوانیم مقالات و کتاب‌های نوشته شده در این حوزه را مطالعه کنیم؟ چند نفر آیین نگارش را دقیق خوانده‌ایم؟ چند نفر روابط عمومی تخصصی حوزه‌های خود را می‌شناسیم؟ من سالهاست در روابط عمومی‌های حوزه سلامت کار می‌کنم و امروز می‌گویم اگر روابط‌عمومی‌های بیمارستان‌های خصوصی و روابط عمومی‌های حوزه‌های سلامت نتوانند جانب سلامت مردم را بگیرند، آن سازمان‌ها محکوم به شکست هستند. چند بیمارستان روابط عمومی حرفه‌ای دارد؟

او با توضیح درباره‌ی تفاوت روابط عمومی‌های حوزه صنعت با دیگر روابط عمومی‌ها گفت: حوزه صنعت چون وابسته به فروش بود، در حوزه‌های زیرمجموعه روابط عمومی به خوبی کار کردند اما در حوزه‌های خدمات چه کاری شده است؟

رحمانی در پایان صحبت‌هایش را با طرح سه سوال از کارشناسان حوزه روابط عمومی تمام کرد و گفت: سوال اول این است که به همین مباحث ساده و پیش پا افتاده چه قدر در روابط عمومی‌ها عمل می‌کنید؛ سوال دوم چه قدر توانستید آنچه در دانشگاه یاد گرفتید، در عرصه عمل استفاده کنید، و سوم آیا همیشه در زندگی پذیرای نقدها هستید.

چهارمین نشست از سلسله نشست های «روابط عمومی؛ علم تا عمل» با موضوع «ارتقاء جایگاه روابط عمومی در ایران» دوشنبه یکم آبان ماه ۹۶ در تالار ایوان شمس تهران با سخنرانی میرزا بابا مطهری نژاد، رئیس انجمن روابط عمومی ایران؛ امیر خجسته، نایب رئیس فراکسیون روابط عمومی و رسانه مجلس شورای اسلامی؛ محمد باقر ساروخانی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران؛ مونا رحمانی پژوهشگر و دکترای ارتباطات و حسین افخمی، مدیر گروه روابط عمومی دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه‌طباطبایی برگزار شد.

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here