شفقنا رسانه- هفته گذشته، همزمان با روزهایی که حمله به مجله شارلی ابدو، تمام روزنامههای بین المللی را به خود اختصاص داده بود، به شکلی ویژهتر نگاهی انداختیم به روزنامههای فرانسوی و روایتِ آنها از این حادثه. اما این حمله، تکحادثه نبود و زنجیروار رویدادهای دیگری را در پی خود آورد؛ از گروگانگیری تا مراسم یادبود کشته شدگان، از راهپیماییِ بحث برانگیزِ سران چند کشور جهان تا انتشار مجدد کاریکاتوری از حضرت محمد(ص) در سه میلیون تیراژ و در نهایت، از صف مردم برای خرید این مجله تا القاعده یمن و برعهده گرفتنِ مسوولیت این حمله. در این میان شاید بیراه نباشد که بگوییم رویداد فرهنگی مراسم گلدن گلوب، در بسیاری از روزنامهها در سایۀ حوادث فرانسه قرار گرفت و در برخی دیگر از روزنامههای انگلیس مانند گاردین، یک فرصت تنفس به شمار میآمد؛ مراسمی که به خاطر پُرستاره بودن و مقدمهای برای مراسم اسکار، بسیار اهمیت دارد و اغلب روزنامههای اروپایی بویژه انگلستان به آن در صفحه اول خود مفصل میپردازند. امسال اما نگاه مردم و روزنامه نگاران شاید متوجه کشور و مراسمی دیگر بود.
از میان روزنامههای چاپ انگلستان، ایندیپندنت، گاردین و تایمز در به تصویر کشیدنِ وقایع گروگانگیری، به درگیریها و تنشها بیشتر توجه کردند. تایمز، با تیترِ «اوج خونین» در اشاره به اوج داستان گروگانگیری و کشته شدنِ گروگانگیرها، عکسی را انتخاب کرد که علاوه بر حضور نیروهای پلیس (که در بیشترِ روزنامههای آمریکایی روی آنها تاکید میشد)، در آن نور نارنجی رنگِ حاصل از آتش سوزی در مغازه دیده میشود که فضایی ترسناکتر را نمایش میدهد.
گاردین هم با همین نگاه، گروگانگیری را مانند یک «نمایش» دیده است که کشته شدنِ عاملانِ آن، یک «پایان خونین» را رقم زده است. تصویر هم از دو دخترِ گروگان در جمع پلیسها انتخاب شده است که ترس را به خوبی نشان میدهد.
اما چند روز بعد و پس از برگزاری مراسم یادبود و راهپیمایی، روزنامه ایندیپندنت در صفحه اول خود، گزارش تصویری کار کرد از مراسم بزرگداشت مردم اما به خوبی، کمی هم به عقبتر بازگشت و تصاویری هم از رویدادهای تروریستی در این کشور گذاشت و البته در تیتری امیددهنده نوشت: «فرانسه را درهم شکست و بعد، متحد کرد».
راهپیمایی رهبران چندین کشور جهان به فرانسه و دست در دست یکدیگر، حاشیههای کمی در رسانهها نداشت که یکی از آنها حضور بنیامین نتانیاهو بود و یکی دیگر، عدم شرکت رییس جمهور ایالات متحده. گفته شد که بعضی از مطبوعات هم به اوباما خُرده گرفتند اما در صفحه نخست و تیتر اصلی خود، نگاه انتقادی خود را آشکار نکردند؛ روزنامههای آمریکا از جمله نیویورک تایمز و لس آنجلز تایمز هم مانند بسیاری دیگر، در دو روز یکشنبه و دوشنبه، به پوشش راهپیمایی رهبران و مراسم مردمیِ روزِ پیش از آن پرداختند؛ لس آنجلس تایمز (در عکسی یکسان با گاردین)، مردم را در حالی که تصویرِ چشمان استفان شاربونیه، سردبیرِ کشته شده را حمل میکردند به نمایش گذاشت و تصویر رهبران کشورها را در صفحه اول خود کار نکرد.
نیویورک تایمز اما روز یکشنبه، به جای جمعیت، عکسی متفاوت و تاثیرگذار از پلیسی تنها را انتخاب کرد که در محل گروگانگیری حاضر بوده است و حالا با دسته گلی در دست، به همکارانش ادای احترام میکند؛ توضیح مناسبی که زیر عکس نوشته شده است.
نیویورک تایمز اما روز دوشنبه، برخلاف نگاه انتقادآمیزِ دیگر روزنامهها از جمله لس آنجلس تایمز به شیوه برگزاری این راهپیمایی، عکس یکِ خود را به رهبران اختصاص داد و تیتری شعارگونه و مثبت هم برای آن انتخاب کرد: «نمایش بزرگِ اتحاد علیه تروریسم در فرانسه». این روزنامه البته در نیمتای پایین صفحه، جایی را هم برای راهیپمایی مردم و تصویر استفان شاربونیه درنظر گرفت.
انتهای پیام
