زمان انتشار : ۲۷ دی ,۱۳۹۳ | ساعت : ۰۸:۳۰ | کد خبر : 461892 |

تغییر در عکس بزرگترین لطمه را به اعتبار عکاسی می زند؛ در انجمن تخصصی عکاسان مطبوعات مطرح شد

شفقنا رسانه-زکیه جورابراهمیان: یک جامعه دموکراتیک برای تصمیم گیری به اطلاعات درست نیاز دارد. عکاس از جمله کسانی است که این اطلاعات را از طریق ثبت حقیقت در اختیار جامعه قرار می دهد.

به گزارش شفقنا رسانه، چهارمین روز از “ده روز با عکاسان” با  موضوع اخلاق در عکاسی با حضور اسماعیل عباسی، سردبیر سابق ماهنامه عکس و کاووس صادقلو، رییس هیات مدیره انجمن عکاسان مطبوعاتی ایران در خانه هنرمندان برگزار شد.

در ابتدای این نشست، صادقلو با بیان اینکه، انجمن عکاسان مطبوعاتی ایران در سال ۷۸ با هدف ارتقاء بخشیدن به سطح کیفی کار عکاسان مطبوعات کشور و دفاع از حقوق آنها ایجاد شد، گفت: هفت انجمن عکاسی ایران دور هم جمع شدند و چهار ماه تلاش کردند تا جامعه عکاسان با هم، همدل و هم صدا باشند. ما آمدیم صدای خود را به گوش تمام کسانی که در کشور، عکاسی را نمی شناسند، برسانیم. در کشور ما عکاسی ضعیف معرفی شده است. ما آمدیم تا آرام آرام صدای خود را به گوش همه برسانیم و بگوییم لطفا  اجازه دهید عکاسی کنیم و این عکاسی را مثل تمام دنیا مثبت ببینیم. همانطور که در تمام دنیا از عکاسی استفاده می کنند شما هم هوشمندانه از عکاسان استفاده کنید.

او افزود: انجمن عکاسان از امسال فعالیت­هایی را شروع کرده که امیدوارم در کلاس­های آموزشی که انجمن تشکیل داده، شرکت کنید. چون آموزش در تمام دنیا برای به روز شدن جامعه عکاسان و  مسوولینی که جامعه عکاسی را نمی شناسند، مهم است.

در ادامه این نشست، اسماعیل عباسی با بیان این که، متاسفانه اخلاق در جامعه ما در تمام سطوح در حال سقوط است و شاید بتوان گفت سقوط کرده است، گفت: عبارت­ها و الفاظی که وزیران، مدیران و وکلا در مطبوعات به هم می گویند موید این مطلب است. ابزار­های دموکراتیک مانند فیس بوک، وبلاگ­ها و نشریات به ابزاری تبدیل شده اند که  با استفاده از آنها  می‌خواهیم یکدیگر را نابود کنیم.

او با تاکید بر این که ورود به دنیای عکاسی، نیازمند تسلط فنی به اطلاعات و اخلاق عکاسی است، گفت: عکاس در موقعیت­هایی قرار می گیرد که باید تصیمیم بگیرد چه عملی بهترین کار است. گاهی مسایل اخلاقی بیشتر از عکاسی مطرح است و حل کردن این مسایل بیشتر از عکاسی، عکاس را درگیر می کند. مسایل اخلاقی گاهی عکاس را در برابر وجدان خود قرار می دهد.

این مدرس عکاسی به منشور اخلاقی روزنامه نگاران  اشاره کرد و گفت: طبق این منشور، مردم و افراد حق دارند از طریق اطلاعات دقیق و جامع به تصویری عینی از واقعیت دست یابند و آرای خود را آزادانه از طریق رسانه­ های گوناگون بیان کنند. بارزترین وظیفه روزنامه نگار این است که مطالب کافی در اختیار مردم قرار دهد تا آنها بتوانند با استفاده از این مطالب به تصویری جامع و صحیح از جهان دست یابند. بنابراین بزرگ­نمایی و کوچک ­نمایی بخش­هایی از خبر مانند تغییر بخش­هایی از چهره در کاریکاتور درست نیست. چنین تحریف­ هایی به معنای ارا‌یه‌ی کاریکاتور گونه خبر است و خبرنگار حق ندارد بخش­هایی از خبر را بزرگتر و بخش­هایی را کوچکتر نشان دهد.

او گفت: در روزنامه­ نگاری تحریف عمدی هیچ گاه قابل قبول نیست. دادن بار مفهومی و معنایی به گزارش­ها، کاملا غیراخلاقی است. بحث اخلاق در فتوژورنالیست و بخصوص در عکاسی مستند بسیار پر رنگ است.

عباسی در ادامه گفت: عکاسان باید تعیین  کنند که آیا خبرنگار هستند یا هنرمند. عکاسان خبری تقریبا با این نوع مسایل اخلاقی روبه رو هستند که آیا بخشی از عکس را که دارای عنصر مزاحم یا یک صحنه هولناک است، حذف کنند یا نه. این تنگنا و دو راهی مختص عکاسان نیست. بلکه شامل پزشکان و وکلا نیز می شود. کمبود وقت و کار زیاد امکان قضاوت را از عکاسان سلب می کند. بنابراین تامل پیشاپیش و فکر کردن به این مسایل، قضاوت را برای عکاس  آسان می کند. اختلاف نظر در مسایل اخلاقی در میان عکاسان متغیر است. انتشار عکس یک فرد در حال خود کشی چه کمکی به جامعه می کند؟ آیا انتشار آنها اخلاقی است؟ آیا انتشار بریدن سر خبرنگاران در رسانه های ایران اخلاقی است؟ اینترنت نسبت به روزنامه­ ها این امکان را دارد که یک پوشه ایجاد می کند و  هشدار می دهد که اگر این پوشه را باز کنید با عکس خوبی رو به رو نخواهید شد. اما در روزنامه چنین امکانی نداریم. عکس خشن واکنش برانگیز است.

این مدرس عکاسی در ادامه گفت: برخی معتقدند نسبت به صحنه هایی که از نظر اخلاقی مردد هستیم نباید عکاسی کنیم. اما گروه دیگر معتقدند که ابتدا عکس گرفته شود بعد در مورد انتشار یا عدم انتشار آن تصمیم گیری شود.

او با بیان این که بحث اخلاق در مستند و فتوژورنالیسم جدی تر است، افزود: یکی از مشکلات ما در تعریف عکاسی مستند این است که این عکس ها در کجا مستند هستند و آیا می‌توان این عکس ها را منتشر کرد؟ عکاسان  لحظه ای که دوربین را به دست می گیرند و به سمت سوژه می روند، دست به گزینش می زنند. اصولا دوربین وقتی مقابل کسی گرفته می شود منجر به تغییر رفتار می شود. دوربین ماهیت رفتار را عوض می کند. در سخت خبر، عکاس دخالتی در فرایند حوادث نمی کند. در عکس های بی هوا، برخلاف عکس های پرتره عکاس دخالتی در نوع عکس گرفتن ندارد. عکس بی هوا دوربین مخفی فیلمبرداری نیست و سوژه خود را برای عکس گرفتن آماده نمی کنند و همه افراد می دانند که عکاس در جلسه حضور دارد. عکس مستند یعنی بیننده از دیدن عکس همان برداشتی را داشته باشد که اگر در صحنه بود، داشت. عکاسان هنری، کارگردان و صحنه پرداز نیستند که بخواهند عکس را تغییر دهد. ما ۱۸۰ سال است که عکس را باور کردیم. تغییر در عکس ها بزرگترین لطمه را به اعتبار عکاسی می زند.

عباسی در ادامه به تحلیل اخلاقی عکس های تاریخی پرداخت.

سومین دوره «ده روز با عکاسان» با دبیری ابراهیم صافی از ۲۱ الی ۳۰ دی سال ۹۳ در خانه هنرمندان ایران به نشانی خیابان طا‌لقانی، خیابان موسوی شمالی (فرصت)، ضلع جنوبی باغ هنر برگزار می‌شود.

انتهای پیام

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here