شفقنا رسانه- بعد از مدتها، احمدینژاد بالاخره توانست بار دیگر تیتر و عکس یکِ روزنامهها شود. اما نه برای دانشگاه ایرانیان، نه جلساتاش، نه بازدیدش از حرم مطهر امام(ره) و نه اظهارنظرهای گاه به گاه. برای بیانیهای که روز گذشته در واکنش به محکومیت معاون اول خود، از سوی دفتر ریاست جمهوری نهم و دهم منتشر شد. واکنش روزنامهها به این بیانیه و متنِ آن را میتوان از تیترهای متنوعی دریافت که انتخاب شده است.
آنچه روزنامه اعتماد از متنِ نامه دریافت و تیترِ خود کرد، همان چیزی نبود که دیگر روزنامههای امروز و رسانههای دیروز دیدند. این روزنامه، بیانیهی احمدینژاد را خالی کردنِ پشتِ رحیمی دانست و این را در تیترِ خود هم اعلام کرد. اشارهی روزنامه به بندی از نامه است که اعلام میکند تخلفات رحیمی مربوط به سالهای پیش از حضورِ او در دولت میشود، هنگامی که رییس دیوان محاسبات بوده است. اعتماد این موضوع را که همه دیده و خوانده بودند، تبدیل به تیتری کاملا خلاف جهتِ دیگر رسانهها کرد. عکس هم بسیار هماهنگ و مناسب است برای تیتر، اما اصلِ گزارش یا مجموعه مصاحبههای این روزنامه، مربوط به موضوعی میشود که اصولگرایان مطرح کردند و نه احمدی نژاد یعنی «خاستگاه سیاسی معاون اول دولت قبل». از این جهت شاید ارتباط این گزارش و آن تیتر و عکس، کمی کار سادهای نباشد.
اما شرق و ابتکار و آرمان هم به این موضوع پرداختند. شرق که این روزها تیترهای خنثی و خبریِ بسیاری میزند و شاید کمی از دیگر روزنامهها از این جهت عقب مانده باشد، نوشت: «واکنش احمدی نژاد به حکم رحیمی». اما ابتکار و آرمان هر دو، برخلاف اعتماد، آن بیانیه را «برائت» احمدینژاد از معاون خود خواندند. ابتکار به «بیانیه نوشتنِ» احمدی نژاد کنایه زد و آرمان با عکس خوبی که با تیترش هم همراه است، نوشت: «توجیه به جای عذرخواهی».
روزنامهی هفت صبح هم که اغلب، تیتر یکِ خود را تنها به یک موضوع اختصاص نمیدهد و هر چند روز یک بار، بازمیگردد و چند سوژهی نزدیک به هم را با هم پیگیری میکند و تیترهای شلوغتری هم میزند، این بار نیز به بهانهی نامهی احمدی نژاد به قول خود، «بازار داغ» مصاحبه و نامه و بیانیه دربارهی رحیمی و زنجانی را بررسی کرد.
شهروند اما بر اساس آخرین واکنشهای رسمی که به سخنانِ مدیران دولت پیشین نشان داده شد، گزارشی نوشت دربارهی «پس لرزههای دو پرونده جنجالیِ» رحیمی و مرتضوی. تیترهای این دو روزنامه، چنان که از کلیدواژههای «بازار داغ»، «پس لرزه» و «جنجالی» استفاده کردهاند، تلاش دارند موضوعی جدی را تبدیل به سوژهای هیجانانگیز کنند که به خودیِ خود مهم و خواندنی هستند اما شاید بهتر باشد دربارهی سوژههای کمتر مهم، که خوانندگان را به سوی خود نمیکشانند از چنین ترفندهایی استفاده شود و نه موضوعی چون مفاسد اقتصادی.
روزنامهی جمهوری اسلامی هم به شیوهی خود، اگرچه با نگاهی انتقادی به عملکرد دولت پیشین اما بسیار رسمی و با تیتری نقل قولی، توضیح نهاد ریاست جمهوری دربارهی نامه بهمنی را پُر رنگ کرد.
روزنامهی فرهیختگان اما از زاویهی دیگری به همین سوژه پرداخت و آن، «تجربه اندروزی» از پروندههای زنجانی و خاوری بود. اشاره به پیگیریِ جهانیِ اموال مفاسد اقتصادی است و تیتری که برای آن انتخاب شده اگرچه کوتاه است اما به سادگی منظور را منتقل نمیکند. در چنین مواقعی، معنای تیتر با روتیتر، زیرتیتر یا عکس تکمیل میشود که دربارهی فرهیختگان، عکس بالا هیچ ارتباطی به تیتر ندارد و مربوط به خبری دیگر است اما روتیتر به خوبی مقصود را توضیح میدهد.
انتهای پیام