شفقنا رسانه– مجید رضاییان – استاد دانشگاه – درباره‌ی لزوم دادن آزادی عمل بیشتر به رسانه‌های رسمی برای پرداختن به خبرها با هدف جلوگیری از انتشار اخبار نادرست از طریق شبکه‌های اجتماعی، معتقد است: رسانه‌های اجتماعی کارشان تولید خبر نیست بلکه آنها به بازنشر اخبار می‌پردازند.

او می‌گوید: فعالیت شبکه‌های اجتماعی به این معنا نیست که آزادی عمل را از تولیدکنندگان خبر در رسانه‌های حرفه‌ای گرفته‌اند.

مجید رضاییان در گفت‌وگو با ایسنا، در توضیح مطلب بالا تصریح کرد: به نظرم مقایسه‌ای که در این زمینه میان فعالیت رسانه‌های رسمی و اجتماعی به وجود آمده است، محل بحث دارد؛ چراکه شبکه‌های اجتماعی مسلما کارشان تهیه خبر نیست و هر کسی هم که بخواهد اخباری را دنبال کند به خبرگزاری‌ها، مطبوعات رسمی و کانال‌های تصویری‌ مراجعه می‌کند و از طریق شبکه‌های اجتماعی به دنبال اخبار نیست. اصولا در شبکه‌های مجازی، مبنا بر این است که صفحات در این شبکه‌ها یا مربوط به یک شخص می‌شود که ممکن است آن شخص خبرنگار باشد و شبکه شخصی برای خودش داشته باشد و یا ممکن است این صفحه در شبکه‌ها، مربوط به یک خبرگزاری باشد؛ بنابراین در اینجا شبکه‌های اجتماعی وسیله انتقال اخبار هستند نه تولید اخبار؛ که به نظرم این دو مسئله را باید از هم جدا کرد.

او بار دیگر تأکید کرد: تولید خبر بر عهده شبکه‌های اجتماعی نیست و اگر این شبکه‌ها به بازنشر اخبار می‌پردازند به این معنا نیست که آزادی عمل را از تولیدکنندگان اخبار گرفته‌اند. ما در امر خبر دو بخش داریم که شامل تولید خبر و نشر خبر می‌شود. شبکه‌های اجتماعی مثل وایبر، واتس‌آپ و … که به تلفن‌های همراه ورود پیدا کرده‌اند، به نظرم در بازنشر اخبار خیلی موفق عمل کرده‌اند. در اینجا ما با عنصری به نام سرعت مواجه هستیم که به اعتقاد من رسانه‌های حرفه‌ای هیچ‌گاه شبکه‌های اجتماعی را در تولید اخبار نمی‌توانند رقیب خود تلقی کنند؛ اما گاهی پیش می‌آید که بخشی از اخبار مثل حاشیه‌های یک رویداد که خبرگزاری‌های رسمی آن را منتشر نمی‌کنند در شبکه‌های اجتماعی به آنها پرداخته می‌شود؛ اینجاست که خبرگزاری‌های رسمی و دیگر رسانه‌های حرفه‌ای در تولید اخبار توسط ارتباطگران شبکه‌های اجتماعی به چالش کشیده می‌شوند.

این پژوهشگر ژورنالیسم پیشنهاد داد: رسانه‌های رسمی باید حضور خودشان را در شبکه‌های اجتماعی توسعه دهند. این اقدام از طریق آماده‌سازی یک صفحه جداگانه برای رسانه‌های رسمی امکان‌پذیر است. به نوعی که یک خبرگزاری رسمی در صفحه شبکه اجتماعی می‌تواند یکسری از حواشی رویدادها و حتی نظرات مخاطبان را داشته باشد ولی در صفحه رسمی و خروجی اصلی خبرگزاری قرار نگیرد و در عین حال اعلام کند که به عنوان مثال مسوولیت فلان اخبار را بر عهده نمی‌گیرد اما وظیفه دارد مردم را از حواشی و نگاه مخاطبان مطلع کند؛ به نظرم آزادی عمل اینجاست که معنا پیدا می‌کند. به اعتقاد من همین اقدام به باز شدن رسانه‌های رسمی کمک می‌کند و شبکه‌های اجتماعی را با خودشان همراه می‌کند تا از اخبار عقب نمانند و در عین حال آمار مخاطبانشان هم بالا برود.

او در تکمیل صحبت‌هایش در همین زمینه یادآور شد: در این راستا نباید اصول حرفه‌ای کار روزنامه‌نگاری زیر پا گذاشته شود. همیشه در خبرهای رسمی یکسری اصول و عناصر شش گانه مطرح است که باید حتما رعایت شود ولی گاهی در همین عناصر شش گانه یکسری نکات وجود دارد که رسانه‌های رسمی برای ارائه آنها جا ندارند اما در عین حال در نشر آن هم مشکلی نیست.

رضاییان در ادامه هشدار داد که باید مراقب فضاهای اجتماعی باشیم.

وی سپس گفت: بعضا صفحه‌های جعلی و قلابی زیادی پیدا می‌شود که باید مراقب آنها باشیم تا مشکل‌ساز نشود. شاید یکی از دلایلی که رسانه‌های رسمی در شبکه‌های اجتماعی حضور پیدا نمی‌کنند این است که در شبکه‌های اجتماعی هیچ نظارتی وجود ندارد؛ بنابراین اگر هم اشتباهی صورت بگیرد، تا یک خبرگزاری بیاید مسئله‌ای را ثابت کند که به عنوان مثال فلان خبر مربوط به فلان خبرگزاری نبوده با اعتبار چندین ساله آن خبرگزاری بازی می‌شود، به همین خاطر در این زمینه باید در تولید اخبار دقت زیادی شود.

این استاد دانشگاه در پایان گفت‌وگوی خود با ایسنا صحت خبر را مهم‌تر از سرعت تلقی کرد و گفت: طی این سال‌ها در عرصه روزنامه‌نگاری همیشه صحت مهم‌تر از سرعت بوده، هر چند که سرعت هم در نشر اخبار مهم است اما به نظرم صحت مهم‌تر از همه چیز است؛ چرا آن‌هایی هم که در شبکه‌های اجتماعی هستند به دنبال اخبار صحیح می‌گردند.

انتهای پیام