شفقنا رسانه– خشایار الوند در روزنامه عتماد نوشت: هر کارفرمایی خط قرمزهایی دارد: فرقی هم نمی کند صاحب یک سوپرمارکت کارفرما باشد یا مدیر رسانه ملی. خط قرمزهای کاری همیشه هست و آنهایی که کارمند هستند، برای حفظ شغل خود باید به این خط قرمزها تن دهند تا شغل خود را حفظ کنند. اما اتفاق جایی پیچیده می شود که خط قرمزها مشخص نباشد. مثل همین قوانینی که رسانه ملی در شرایط مختلف برای کارمندهای خود که جماعت بزرگی از هنرمندان رادیو و تلویزیون را هم تشکیل می دهند، می گذارد و معمولاهم تکلیف شان مشخص نیست: بعضی از دیالوگ ها را در برخی سریال ها نمی شود گفت و در برخی دیگر می شود. از بعضی بازیگرها در بعضی از برنامه ها نمی شود دعوت کرد، اما در بعضی سریال ها می شود کمک گرفت و موارد زیاد دیگر. تکلیف خط قرمزهای رسانه ملی و اینکه چه کسانی باید آن را رعایت کنند و چه کسانی نه، هیچ وقت مشخص نمی شود. همین است که معمولاو تا زمانی که تاییدها نیاید، تکلیف ها هم مشخص نمی شود و در صدا و سیما هیچ چیز قطعی نیست. بنابراین وقتی قانونی صادر می شود که با بازیگران و خوانندگانی که در فضای مجازی رفتارهای ناهنجار دارند و شوونات را رعایت نمی کنند قطع همکاری می شود، باید به تمام این نکته ها دقت کرد و آنها را درنظر گرفت. من تا امروز به دلیل عدم علاقه شخصی ام، در فضای مجازی هیچ فعالیتی نداشتم. من هنوز آدم قلم و برگه هستم و یک ایمیل زدن هم برایم کار سختی است، اما به خوبی می دانم که همکارانم همه در فضای مجازی حاضر هستند و راه ارتباط با مخاطب خود را از این فضا پیدا کرده اند. رفتارهای هرکدام از چهره ها در فضای مجازی با دیگری فرق می کند و این قانون به دلیل اینکه مشخص و واضح نیست، دقیقا با همین تفاوت ها به تضاد برمی خورد و اشکال های زیادی هم ایجاد می کند: تعریف مشخصی از ناهنجاری ارایه نشده، به همین دلیل ممکن است هر رفتاری نشانه ناهنجاری باشد. ممکن است عده ای سوءاستفاده چی، برای رقابت با درست کردن اکانت های غیرواقعی، تلاش کنند تا بازیگری را در صدا و سیما به مشکل بیندازند و برایش دردسر ایجاد کنند یا اصلایک اشتباه ساده از یک بازیگر یا خواننده در فضای مجازی، آنقدر برداشت های غلط و جنجال ایجاد کند که برای مدیران مصداق رفتارهای ناهنجار باشد و… همه موارد درباره این مصوبه تازه وجود دارد. برای همین است که به راحتی نمی توانیم بپذیریم که مدیران رسانه ملی، با این مصوبه تنها می خواهند خط قرمزهای این رسانه را رعایت کنند و دیگر هیچ. وقتی تعریف ها دقیق نباشد، اشکالات هم می تواند پیش بیاید و به آدم های زیادی ضربه بزند. تکلیف این مصوبه باید واضح و دقیق مشخص شود و در کنار آن این نکته هم درنظر گرفته شود: همه ما تحت چارچوب قوانین در ایران مشغول به کار هستیم، همه ما ناهنجاری ها و هنجارها را می دانیم و تلاش می کنیم که آنها را رعایت کنیم. اعتماد به هنرمندان، مهم تر از قانون گذاشتن و مصوبه صادر کردن است. وقتی اعتماد وجود داشته باشد، هنرمند هم در شرایطی آرام تر و راحت تر کار می کند و این رابطه دوطرفه، تنها و تنها به نفع مردمی است که پای تلویزیون می نشینند و می خواهند از رسانه ملی، برنامه هایی باکیفیت و خلاق را ببینند. خط قرمزهایی که واضح و شفاف نیستند، این چرخه درست و حرفه ای را از بین می برند. 
پی نوشت: بعد از یک هفته شایعه و حتی تکذیبیه شفاهی، بالاخره صدا و سیما اعلام کرد: براساس مصوبه ای تازه با هنرمندانی که در فضای مجازی خود هنجارها را رعایت نمی کنند، برخورد و همکاری خود را با آنها قطع می کند. در مصوبه تازه نه نشانی از موارد عدم رعایت هنجارهاست و نه توضیح بیشتر. درباره این موضوع با خشایار الوند، فیلمنامه نویس سریال های تلویزیونی صحبت کردیم.

انتهای پیام