شفقنا رسانه- علی‌اکبر قاضی‌زاده، روزنامه‌نگار و از هم دوره‌ای‌های حسین قندی در مراسم اولین سالگرد او گفت: رفتار و کردار قندی دلنشین بود و او به قول فریدون صدیقی شخصیتی واقعی داشت. جاذبه‌ی حسین قندی در شاگردان او هم اثر می‌گذاشت، همین ویژگی به او این قدرت را می‌داد تا دیگران را نیز به این حرفه بکشاند. قندی همیشه به شاگردان خود در تلویزیون یا دیگر رسانه‌ها افتخار می‌کرد.

رفتن قندی جامعه روزنامه‌نگاری را تکان داد

به گزارش شفقنا رسانه، هادی خانیکی در این مراسم با تسلیت به خانواده و دوستان آن مرحوم، قندی را نماد و نشانه‌ای از هم پیوندی و قرابت بین سلوک و دانش دانست و گفت: به  سه نکته درباره‌ی حسین قندی اشاره می‌کنم، نکته اول این که رفتن قندی به رغم این که بیماری سختی داشت و مدت‌ها از صحنه فعالیت دور شده بود ولی جامعه روزنامه نگاری کشور را تکان داد و حتی از مرزهای ملی هم فراتر رفت و در برخی از کشورهای هم زبان و برخی مراکز علمی اروپا هم به او پرداختند.

قندی سرمایه‌ی نمادین روزنامه‌نگاری شد

او ادامه داد: قندی به سرمایه‌ی نمادین یا حداقل بخشی از سرمایه نمادین روزنامه‌نگاری تبدیل شد و به نظر من باید از این سرمایه استفاده کرد. خیلی از روزنامه‌نگاران خود را در او می‌دیدند. قندی روزنامه‌نگاری بود که خود جزیی از سرمایه‌ی روزنامه نگاری شده بود. سرمایه‌ای که بخشی از آن در عالم حرفه‌ای و بخشی دیگر در حوزه‌ی آکادمیک به وجود آمده بود. قندی یک پا در دانشگاه و یک پا در روزنامه‌ها داشت و شاید پیگیری تجربه‌های او وظیفه‌ای است که بر عهده ما قرار دارد.

قندی موفق به تربیت روزنامه‌نگار شد

به گزارش شفقنا رسانه، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی تصریح کرد: دومین ویژگی مرحوم قندی کم کردن فاصله‌ها بود. او بین حوزه‌ی آکادمیک و حوزه‌ی تجربی ارتباط برقرار کرد و به نوعی هم در روزنامه‌ها حضور داشت و هم در دانشگاه‌ها برای همین موفق به تربیت روزنامه‌نگار شد.

اکنون زمان استفاده از تجربیات قندی است

رئیس گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی ویژگی سوم مرحوم قندی را حضور او در فضای رسانه‌ای بیان کرد و گفت: قندی از صحنه غایب نبود و با همه ارتباط داشت و این ناشی از رفتار و مناسباتی بود که در زندگی او وجود داشت. به نظر من بعد از گذشت یک سال از فراق قندی باید از فضای احساسات بیرون بیاییم، وارد فضای واقعیت شویم و این سه ویژگی او را سرلوحه کار قرار دهیم چراکه امروز زمان استفاده از تجربه‌های قندی است.

فراموش شدگان را دریابیم

خانیکی در پایان سخنان خود تأکید کرد: در کنار قندی بزرگان دیگری هم بودند که ما در حد شایستگی‌هایشان به آنها توجه نکردیم. حسین پرتوی و احمدرضا دریایی از فعالان این عرصه بودند که جایشان خالی است و باید به فراموش شدگان این عرصه که کم هم نیستند، توجه کنیم.

قندی به خاطر تجربیاتش قندی شد

محمدمهدی فرقانی نیز در سخنانی کوتاه دربارهی همکلاسی قدیمی خود گفت: امیدوارم این قدرشناسی‌ها یک میراث فرهنگی خوب بر جای گذارد تا از همه کسانی که در عرصه‌های مختلف به‌ویژه عرصه‌های فرهنگی فعالیت می‌کنند، قدردانی شود.

رئیس دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی در ادامه از آشنایی خود با حسین قندی در سال ۱۳۵۰ و همکلاسی شدن با او در رشته روزنامه نگاری گفت و ادامه داد: هیچ اتفاق جدیدی بدون تکیه بر میراث گذشته صورت نمی‌گیرد. اگر قندی، قندی شد به خاطر برخورداری از میراث کیهان و به طور کلی میراث روزنامه‌نگاری ایران و شاخص‌های تجربی و حرفه‌ای خودش بود. همه‌ی ما از میراث گذشتگان و هم نسلان خودمان بهره می‌بریم و امیدواریم میراث مناسبی برای آیندگان بر جای گذاشته باشیم.

روزنامه‌نگاری نردبان نبود

به گزارش شفقنا رسانه، محمدمهدی فرقانی یکی از ویژگی‌های روزنامه‌نگاران هم دوره‌ای خود و به‌ویژه حسین قندی را عشق ورزیدن نسبت به روزنامه‌نگاری بیان کرد و گفت: روزنامه‌نگاران هم عصر من به روزنامه‌نگاری عشق می‌ورزیدند. روزنامه‌نگاری نردبان اهداف نبود بلکه خود هدف بود که از این طریق می‌توانستند به مهم‌ترین هدف یک روزنامه‌نگار یعنی خدمت اجتماعی دست یابند. من هنوز هم معتقدم روزنامه‌نگاری نه یک شغل بلکه مسئولیت اجتماعی است، هر چند باید شرایط شغلی و مسائلی چون بیمه در این حوزه برطرف شود، ولی اگر امثال قندی، قندی شدند به این دلیل بود که با همه وجود این مسئولیت را حس می‌کردند. هیچ کدام از ما از روزنامه‌نگاری به نام، نان و نوا نرسیدیم. ما همچنان روزنامه‌نگار ماندیم و به آن افتخار می‌کنیم و افتخار خواهیم کرد و مطمئن باشید اگر بار دیگر به دنیا بیایم، دوباره همین مسیر را دنبال می‌کنم.

روزنامه‌نگار فاقد اخلاق جامعه را می‌کشد

فرقانی در پایان از روزنامه‌نگاران جوان خواست تا اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری را رعایت کنند چراکه روزنامه‌نگار فاقد اخلاق هم خود، هم حرفه و هم جامعه‌اش را می‌کشد.

ما از روزنامه‌نگاران قبل از انقلاب آموخته‌ایم

مجید رضاییان، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی گفت: در طول یک سالی که از مرگ مرحوم قندی می‌گذرد، مباحثی به وجود آمده مبنی بر این که روزنامه‌نگاری حرفه‌ای اصالت ندارد ولی جدای از این مباحث از افتخارات ما روزنامه‌نگاران بعد از انقلاب این است که آموخته‌هایمان را مدیون روزنامه‌نگاران قبل از انقلاب هستیم.

تجربه در کنار آموزش‌های نوین

او ادامه داد: اگرچه استفاده از تجربه‌های گذشته مفید است ولی نکته مهم این است که آموزش‌های ما در دانشگاه‌های دولتی و آزاد بسیار قدیمی است و نیاز به بازبینی دارد. متون روزنامه‌نگاری در دنیا حداقل هر پنج سال یک بار تغییر کرده و به‌روز می‌شود. استفاده از تجربه‌های افراد مانند مسکن است اما کافی نیست. باید تخصص‌گرایی در ارتباطات و روزنامه‌نگاری پیگیری شود. آنچه موثرتر است عناوین و دروسی است که جای خالی‌شان احساس می‌شود مثل روزنامه‌نگاری تحقیقی که متأسفانه در این کشور مشاهده نمی‌شود در حالی که در دنیا بر اساس این ژانر روزنامه‌نگاری فیلم ساخته می‌شود و حتی اسکار هم می‌گیرد. اگر گزارش تحقیقی در این کشور به معنای واقعی وجود داشت بسیاری از ناراستی‌ها و فسادها نیز به وجود نمی‌آمد.

قندی ترکیبی از خلاقیت، ذکاوت و علم

فریدون صدیقی، روزنامه‌نگار و از دوستان مرحوم قندی در ادامه‌ی نشست گفت: علت محبوبیت قندی و این که ما میراث‌دار او هستیم، جز این نیست که قندی خودش بود. قندی ترکیبی از خلاقیت، ذکاوت و علم را در خود جمع کرد و همین کمک می‌کرد که منحصربه‌فرد باشد. قندی شخصیتی واقعی بود که همه عناصر یک شخصیت در او جمع شده بود.

قندی همیشه به شاگردان خود در رسانه‌ها افتخار می‌کرد

علی‌اکبر قاضی‌زاده، روزنامه‌نگار و از هم دوره‌ای‌های حسین قندی نیز گفت: رفتار و کردار قندی دلنشین بود و او به قول فریدون صدیقی شخصیتی واقعی داشت. جاذبه‌ی حسین قندی در شاگردان او هم اثر می‌گذاشت، همین ویژگی به او این قدرت را می‌داد تا دیگران را نیز به این حرفه بکشاند. قندی همیشه به شاگردان خود در تلویزیون یا دیگر رسانه‌ها افتخار می‌کرد.

به گزارش شفقنا رسانه، در ادامه این مراسم محمود مختاریان، مدرس صفحه‌آرایی و گرافیک چند دقیقه‌ای صحبت کرد. همچنین همسر مرحوم حسین قندی با تشکر از برگزارکنندگان مراسم، ابراز امیدواری کرد که راه قندی توسط شاگردان او ادامه داشته باشد.

حسین قندی به استاد تیتر در عرصه مطبوعاتی ایران معروف بود. او در روزنامه‌های ابرار، اخبار، انتخاب، کیهان و جام جم فعالیت مطبوعاتی داشت. قندی کتاب‌های مهم و مرجعی در حوزه‌ی روزنامه‌نگاری داشت که می‌توان به روزنامه‌نگاری نوین با همکاری نعیم بدیعی، مقاله‌نویسی در مطبوعات و روزنامه‌نگاری تخصصی اشاره کرد.

مراسم اولین سالگرد حسین قندی یکشنبه پنجم اردیبهشت در دفتر مطالعات رسانه برگزار شد. در این مراسم علاوه بر خانواده حسین قندی، حسین انتظامی معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد، جمعی از دوستان، همکاران و شاگردان مرحوم حسین قندی نیز حضور داشتند.

گزارش از هادی خیری

انتهای پیام