شفقنا رسانه- این روزها آن قدر فضای روزنامه‌نگاری در ایران پشت‌میزی است که گویا مفاهیم ابتدایی این حرفه هم دستخوش تغییر شده است. یکی از این مفاهیم «گزارش‌ میدانی» است که به تحقیق و جستجوی حضوری خبرنگار درباره‌ی یک موضوع یا مسئله گفته می‌شود و به نوعی به مخاطب می‌گوید متن این گزارش با اطلاعات دقیق‌تر خبرنگار به خاطر حضور در آن فضا به دست آمده است.

امروز خبرگزاری‌ »میزان» مطلبی با تیتر «گزارش میدانی از خرافه‌پرستی چینی‌ها» منتشر کرد. گذشته از مفاهیم به کار رفته در تیتر و نسبت دادن «خرافه‌پرستی» به «چینی‌ها»، متن مطلب دو خط است که تیتر آن را «گزارش میدانی» دانسته است. آیا «خبرنگار اعزامی» به چین، نمی‌توانست گزارشی کامل و جامع درباره‌ی این موضوع تهیه کند یا از نظر سردبیر سایت، عکس یک آسانسور و دو خط متن، یک «گزارش میدانی» است؟ یا موضوع آن قدر مهم بود که با زمان گذاشتن برای نوشتن مطلب، ممکن بود «خبرنگاران اعزامی» سایر رسانه‌ها آن را منتشر کنند؟

انتهای پیام