شفقنا رسانه- کریم ارغنده‌پور در شرق نوشت:

روز خبرنگار خودبه‌خود مرا به یاد احمد بورقانى مى‌اندازد. خبرنگارى در وجود او بود. حتى وقتى معاون مطبوعاتى یا نماینده مجلس بود، خود را روزنامه‌نگار مى‌دانست. وقتى روزنامه‌نگار باشى، هرجا که باشى، در سمت مردم مى‌ایستى. مسائلت با مشکلات جامعه گره مى‌خورد و نبضت با ضربان جامعه تنظیم مى‌شود. ازهمین‌روست که شفافیت مهم‌ترین اصل براى یک روزنامه‌نگار است. کار خبرنگار، آشکارسازى واقعیات جامعه است. مصلحت براى او در همه‌حال، شفافیت بیشتر است. وقتى اخبار از لایه‌هاى پنهان، آشکار شود، زمینه براى اصلاح هم فراهم‌تر مى‌شود، اما این کار به این سادگى که گفته مى‌شود نیست. روزنامه‌نگارى معمولا با موانع بزرگی روبه‌روست. کار بزرگ احمد چه بود؟ کارش این بود که اولا جایگاه روزنامه‌نگارى را در جامعه اعتلا ببخشد و ارزش آن را نشان دهد؛ به همه نشان دهد که چه قدرتى در کلمات نهفته است و روزنامه‌نگاران چگونه مى‌توانند جامعه را نمایندگى کنند و مطالبات واقعى را بازتاب دهند.

کار بعدى این بود که روزنامه‌نگارى به‌عنوان «حقوق» جامعه و نه یک بلندگوى صرف تبلیغاتى ثابت شود. زمانى من دبیر انجمن صنفى روزنامه‌نگاران بودم و احمد معاون مطبوعاتى بود. یک روز با من تماس گرفت و گفت شنیده است آقاى احمد توکلى – که در آن زمان در جناح منتقد دولت بود و روزنامه‌اى به نام فردا را مدیریت و منتشر مى‌کرد- تصمیم گرفته انتشار روزنامه‌اش را متوقف کند. آمد دنبالم و با هم به دیدار آقاى توکلى رفتیم. تلاش احمد این بود راهکارى پیدا شود که حتى تریبون منتقد تعطیل نشود. این یک وضعیت مطلوب است. مطبوعات با احترام به حقوقش مى‌تواند ایفاى نقش کند. بخش مهمى از این حقوق، حق انتقاد است. حق مخالفت بدون هراس از تبعاتش است. متأسفانه در کشور ما حقوق مطبوعات هم مثل خیلى چیزهاى دیگر یکسان نیست. براى برخى گویى کمتر و براى برخى بیشتر است. هم‌گرایى و اتحاد به معناى آن نیست که برخى بلندتر حرف بزنند. شکاف‌هاى داخلى وقتى به حداقل مى‌رسد که حقوق همه یکسان و معیار اصلى قانون باشد؛ نه کلمه‌اى بیش و نه کلمه‌اى کم. احمد همین را مى‌خواست چه وقتى کاره‌اى بود و چه وقتى خبرنگارى عادى بود. خبرنگار وقتى خبرنگار است که کارش را با همه جزئیات حرفه‌اى شناخته باشد و شرایط، جهت‌گیرى‌اش را تغییر ندهد. از فرصت استفاده مى‌کنم و به روح شهید محمود صارمى – که روز خبرنگار با شهادت او ثبت شده -درود مى‌فرستم و دست تک‌تک همکارانى را که در این راه سخت شکیبایى مى‌کنند به گرمى مى‌فشارم.

انتهای پیام