زمان انتشار : ۱۶ فروردین ,۱۳۹۶ | ساعت : ۱۰:۳۶ | کد خبر : 453866 |

جای روزنامه‌نگاران کجای شوراست؟

شفقنا رسانه- آزاده تاج علی در روزنامه شهروند نوشت:

۱- عباس جدیدی به‌تازگی در فیلمی منتشرشده از خبرگزاری فارس، درباره شورا توضیح می‌دهد. او چند بار تپق می‌زند و به فکر فرو می‌رود که به راستی شورای شهر چند کمیسیون دارد؟ پنج یا شش کمیسیون. با این اوصاف، دور از ذهن نیست که مردمِ چهار‌ سال عضو نبوده، ندانند که شورای شهر دقیقا چه می‌کند و اعضایش باید چه تخصص‌هایی داشته باشند که در کمیسیون‌های شورا به خلق خدا خدمت کنند.

۲-چندی است که غیرتخصصی بودن بحث‌های شبکه‌های مجازی به یک جمله انجامیده است: شورا جای غیرمتخصص‌ها نیست؛ موجی هم شکل گرفته که شورا فقط به شهرسازان، معماران، حقوقدانان و «متخصصان» نیاز دارد. این جریان‌سازی با کم سن و‌ سال بودن شورای اسلامی شهر تهران در میان دیگر جوامع سیاسی و اجتماعی، امری غریب نیست. ما درباره قوای سه‌گانه و مجلس شورای اسلامی آشنایی بیشتری داریم و درباره شورای شهر جز سال‌های اخیر، عادت نکرده‌ایم که حساسیت به خرج دهیم. در عین ‌حال شورای شهر سال‌هاست که فقط یک نام کلی است که باید قوانینی برای شهرداری وضع کند و بر عملکرد آن نظارت داشته باشد. اما آیا تصویب طرح‌ها و لوایح شورا فقط به یکی دو حوزه محدود می‌شود؟ همه اعضا باید بروند در صحن علنی فقط نرخ بلیت مترو، نرخ مجوز طرح ترافیک یا قوانین شهرسازی و معماری تصویب کنند؟

۳-به استناد همه خبرگزاری‌ها، حتی در ‌سال دوم شورای شهر چهارم، ترکیب و وظایف اصلی اعضا در کمیسیون‌ها پس از چند هفته غیبت و سفر منتخبان مردم مشخص شد. بار بزرگی از اتلاف سرمایه ملی و بیت‌المال که از سردرگمی اعضا برای فعالیت‌های تخصصی‌شان حکایت داشت. شاید دیر باشد اما بهتر است نام کمیسیون‌های شورا در آستانه دور پنجم به شهروندان اطلاع‌رسانی شود تا تخصص نامزدهای این دوره نیز بهتر محک بخورد و شبکه‌های مجازی و حتی رسانه‌های سنتی اقشار مختلف را به بی‌تخصصی متهم نکنند:

١: برنامه و بودجه ٢: سلامت و محیط‌زیست ٣: عمران و حمل‌ونقل ۴: فرهنگی و اجتماعی ۵: معماری و شهرسازی ۶: نظارت و حقوقی

در مرحله بعد، بیاییم اطلاع‌رسانی کنیم که به‌عنوان مثال برای کمیسیون فرهنگی و اجتماعی یا کمیسیون سلامت و محیط‌زیست چه تخصص‌هایی نیاز است یا بیشترین مصوبات شورای چهارم به کدام کمیسیون تعلق دارد. همچنین زیبنده است که بدانیم رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی در این دوره برای چه موضوعی در تهران بیشتر فریادکشیده یا آشنایی او با نویسندگانی همچون محمود دولت‌آبادی یا هوشنگ ابتهاج یا دیگر زعمای فرهنگ که در تهران منزل دارند، چه قدر است. در همین نگاه تخصصی و کندوکاوهای اصولی در تخصص فرهنگی اعضا، نقش مهم روزنامه‌نگاران مشخص می‌شود؛ اشخاصی که هم فعال فرهنگی هستند، هم عموم جامعه به نوشته‌های آنان اعتماد دارند و هم با اندکی فعالیت در گروه‌های اجتماعی، بهترین آشنا به مشکلات شهروندان به شمار می‌روند. باید بررسی کرد که چرا روزنامه‌نگاران ایرانی تخصص نظارت بر عملکرد شهرداری تهران را ندارند؟ باید تحقیق کرد که چرا روزنامه‌نگاران در سال‌های مختلف فعالیت‌شان برای درک بهتر مشکلات شهروندان آسیب‌پذیر تاکنون بارها به ویلچرسواری، دستفروشی، گدایی یا کارتن‌خوابیِ ظاهری دست زده‌اند ولی اکنون نمی‌توانند به خانه منتخبان شهروندان تهرانی راه بیابند. علاوه بر این موارد، اکنون که چند روزنامه‌نگار سیاسی، اجتماعی برای شورا نام‌نویسی کرده‌اند، شایسته است شهروندان بدانند که بیشتر آنان به مشی اصلاح‌طلبان نزدیکند و شرط اصلی برای ورود آنان به شورای شهر، افزایش شجاعت و صداقت‌شان در نظارت بر عملکرد شهرداری است؛ زیرا احتمال می‌رود چینش مدیران آینده شهرداری اصلاح‌طلبانه باشد. بی‌شک در این صورت چالش ورود نامزدان روزنامه‌نگار به شورای شهر وارد مفاهیم جدیدی خواهد شد. اینکه آیا یک روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب خواهد توانست بر عملکرد شهردار اصلاح‌طلب به خوبی انتقادش از شهردار اصولگرا نظارت داشته باشد؟

انتهای پیام

انتهای پیام

media.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here