شفقنا رسانه– جلال سمیعی، مشاور رسانه و روابط عمومی در روزنامه اعتماد نوشت:
۱. وقتی رویدادها و حوادث، رسانهای میشوند، آن اتفاق وارد یک مرحله تازه میشود؛ حقیقت شبهفلسفی این است که تا خبر یک رخداد به رسانهها نرسد، گویی اساسا اتفاق نیفتاده.
۲. دامنه رسانهای هر اتفاق، دیگر قابل پیشبینی نیست؛ هر ماجرایی میتواند با ادعا یا افشاگری تازه، شکل جدیدی هم پیدا کند؛ اگر سروصداهای این روزها از مسائل اخلاقی هالیوود را خوانده باشید، میبینید که انگار حرفهای همیشه ناگفتهای هستند که فقط منتظر بهانهای برای انتشارند؛ وقتی یک کارگردان مشهور، علیه ادعاهایی که درباره مزاحمتهای دیگر چهرهها شده است به تندی موضع میگیرد، ادعاهای تازهای ضد خودش هم رسانهها را فرا میگیرد.
۳. رسانهها میتوانند با جرقههای تازهای همچون ادعاها، افشاگریها، تکذیبها و… در هر لحظه جهت جریان خبری درباره یک رویداد را در افکار عمومی تغییر دهند؛ جریانهای کوچک خبری از یک کانال کممخاطب، کافی است مورد توجه رسانهها و افراد پرمخاطب قرار بگیرند و بازنشر شوند؛ یک عکس با شرح و استنباط اغراقشده در کانالهای تلگرامی، دو سال پیش توانست فروش روزانه برند مشهور لبنیات را تا مدتها تضعیف کند. درست است که دادگاهها و فرآیندهای قانونی برای تعیین تکلیف ادعاها وارد عمل میشوند، اما گاهی مخاطبان دیگر مجال و اولویتی برای تصحیح و تکذیبهای بعدی ندارند.
۴. شاید گزاره کلیدی درباره فضای رسانهای امروز این باشد که «رسانه یک موجود زنده است»؛ موجودی که رفتارهای پیشبینیناپذیر دارد؛ موجودی که حتی خورد و خوراک ثابتی ندارد و ممکن است هر آن تحت تاثیر یا سلطه یک جریان قدرتمند و حتی ناشناخته قرار بگیرد. رسانهها در دوران شهروندان روزنامهنگار و گوشیهای دردسرساز، سربازان پیچیدهای هستند که در هر ساعت ممکن است به نفع جبههای تازه بجنگند.
انتهای پیام
